Liber

De indifferenti magnitudine trinitatis inq̄ nō eſt plus ip̄a trinitas ſiml̓qͣꝫ ſingula queqꝫperſona.Capitulum. I.Icimus em̄ nō eſſe in hac trinitate maius aliquid duas aut tres ꝑſonas qͣꝫ vnā earum: qd̓ non capitconſuetudo carnalis: nō ob aliudniſi qꝛ vera que creata ſunt ſentit vt poteſt: veritatem aūt ip̄am qua creata ſunt non poteſtintueri. Nā ſi poſſet: nullo mō eſſet lux iſta corporea manifeſtior qͣꝫ hoc quod diximꝰ. In ſubſtantia quippe veritatis: qm̄ ſola vera eſt: noneſt maior aliqua: niſi que verius eſt. Quicqͥdaūt intelligibile atqꝫ incōmutabile ē: non alid̓alio verius eſt: qꝛ eque incōmutabiliter eternum ē. Nec qd̓ ibi magnū dicitur: aliunde magnum eſt: qͣꝫ eo qd̓ vere eſt. Quapropter vbimagnitudo ip̄a veritas eſt: quicquid plus habet magnitudinis: neceſſe eſt vt plus habeatveritatis. Quicquid ergo plus veritatis nonhabet: non habet plꝰ etiā magnitudinis. Porro quicquid plus habet veritatis: ꝓfecto verius eſt: ſicut maius eſt quod plus habet magnitudinis: hoc ergo ibi eſt maius qd̓ verius.Non aūt verius ē pater ⁊ filius ſimul: qͣꝫ ſingulus pater. aut ſingulus filius. Non igit̉ maiusaliqͥd vtrūqꝫ ſimul: qͣꝫ ſingulum eoruꝫ. Et qm̄eque vere eſt etiā ſpūſſanctus. nec pater ⁊ filius ſimul. maius aliquid eſt qͣꝫ ip̄e: qꝛ nec verius eſt. Pater quoqꝫ ⁊ ſpūſſanctus ſiml̓: qm̄veritate non ſuperant filium Non em̄ veriusſunt. nec magnitudine ſuperant. Atqꝫ ita fili⁊ ſpūſſanctus ſimul: tam magnū aliquid ſuntqͣꝫ pater ſolus: qꝛ tam vere ſunt. Sic ⁊ ip̄a trinitas tam magnū eſt: qͣꝫ vnaqueqꝫ ibi ꝑſona.Non em̄ ibi maior eſt: que verior non eſt: vbieſt ip̄a veritas magnitudo. Quia in eſſentiaveritatis: hoc eſt veꝝ eſſe qd̓ eſt eſſe: ⁊ hoc eſteſſe qd̓ eſt magnū eſſe: hoc ergo magnum eē.qd̓ veꝝ eſſe. Qd̓ igitur ibi eque verū eſt: etiaꝫeque magnum ſit: neceſſe eſt.Ꝙ de eſſentia veritatis que ē trinitas deꝰnihil corporeum neqꝫ mutabile debeat cogitari.Capitulū. II.A corporibus aūt fieri pōt: vt equeiverum ſit hoc aurū atqꝫ illud: ſꝫ maiꝰhoc ſit qͣꝫ illud: qꝛ non eadem ibi eſtmagnitudo que veritas. Aliudqꝫ illi eſt aurūeſſe: aliud magnum eē. Sic ⁊ in animi naturaẜm ꝙ d̓r magnus animus. nō ẜm hoc dicit̉ verus animus. Animū em̄ verum habet etiamqͥ non ē magnanimus: qn̄quidem corporis etanimi eēntia. non eſt ip̄iꝰ veritatis eſſentia: ſicut ē trinitas deꝰ vnꝰ: ſolꝰ: magnꝰ: verꝰ: verax

veritas. Quē ſi cogitare conamur quantumſinit ⁊ donat: nullꝰ cogitetur per locoꝝ ſpaciaꝯtactus aut cōplexus: quaſi trium corporumnulla cōpago iuncture: ſicut tricorꝑem geryonē fabule ferunt. ſꝫ quicqͥd aīo tale occurrerit:vt maius ſit in tribus qͣꝫ in ſingulis minuſqꝫ invno qͣꝫ in duobꝰ: ſine vlla dubitatōne reſpuat̉Ita em̄ reſpuit̉ eſſe corporeū. In ſpiritalibusaūt. oē mutabile qd̓ occurrerit non putet̉ deꝰ.Nō em̄ parue noticie ꝑs eſt. cū de ꝓfundo iſtoin illam ſūmitatē reſpiramus: ſi an̄qͣꝫ ſcire poſſumus qͥd ſit deus. poſſumus iā ſcire qͥd nonſit. Nō eſt em̄ certe nec terra: nec celū: nec qͣſiterra ⁊ celū: nec tale aliqͥd quale videmus incelo: nec qͥcquid tale nō videmus. ⁊ eſt fortaſſis in celo. Nec ſi augeas imaginatione cogitationis lucē ſolis quantū potes: ſiue quo ſitmaior: ſiue quo ſit clarior milies tm̄: aut innumerabiliter: neqꝫ hͦ ē deꝰ: Nec ſicut cogitant̉angeli mūdi ſpūs celeſtia corꝑa inſpirātes: atqꝫ ad arbitriū qͦ ſeruiūt deo nutantes atqꝫ verſantes: nec ſi oēs cū ſint milia miliū in vnū collati. vnus fiant. nec tale aliqͥd deus eſt. nec ſieoſdē ſpūs ſine corporibꝰ cogites: qd̓ quidemcarnali cogitationi difficillimū eſt. Ecce videſi potes. O aīa p̄grauata corꝑe qd̓ corrūpitur⁊ onuſta terrenis cogitationibꝰ multis ⁊ varijs: ecce videſ ſi potes: deꝰ veritas eſt. hoc eīſcriptum eſt. Qm̄ deus lux eſt: nō quomō iſtioculi vidēt: ſꝫ quō videt cor: cū audit veritas ēNoli q̄rere quid ſit veritas: ſtatim em̄ ſe opponunt caligines imaginū corporaliū: ⁊ nubilaphantaſmatū: ⁊ ꝑturbabūt ſerenitatē: q̄ pͥmoictu diluxit tibi: cū dicerē veritas Ecce in ipſopͥmo ictu: quo velut coruſcatōne ꝑſtringeris.cū d̓r veritas. Mane ſi potes. ſꝫ nō poteſt. Relaberis in iſta ſolita atqꝫ terrena. Quo tandēpōdere q̄ſo relaberis niſi ſordiū ꝯtractaꝝ cupiditatis viſco ⁊ ꝑegrinatōis erroribus.De vero ſūmo ⁊ vno bono. Capl̓m. III.Cce iterū vide ſi potes. Non amase certe niſi bonū: qꝛ bona eſt terra altitudine montiū ⁊ tēperamento colliū: ⁊ planitie cāpoꝝ: ⁊ bonū p̄diū: amenum ⁊fertile: ⁊ bona domus paribꝰ mēbris diſpoſita⁊ ampla: ⁊ lucida: ⁊ bona aīalia aīata corꝑa: ⁊bonus aer modeſtus ⁊ ſalubris: ⁊ bonꝰ cibusſuauis atqꝫ aptus valitudini ⁊ bona valitudoſine doloribꝰ ⁊ laſſitudine: ⁊ bona faciēs hoīsdimēſa parilit̓ ⁊ affecta hilarit̓. ⁊ luculenter colorata: Et bonꝰ animꝰ amici ꝯſenſiōis dulcedine ⁊ amoris fide. Et bonꝰ vir iuſtus: ⁊ bonediuitie: qꝛ facile expediunt. Et bonuꝫ celū cūſole ⁊ luna ⁊ ſtellis ſuis. Et boni angeli ſancta

Ioh̓. j.