Liber

nō ita dicunt̉ tres eſſentie vt tres ſubſtantieſeu ꝑſone: ſed hec vt dixi omitto. Illud dicoſi eēntia genus eſt: vna eēntia iam nō habetſpecies: ſicut quia genus eſt animal: vnumanimaliam nō habet ſpecies. Nō ſunt gͦ tresſpecies vnius eēntie: pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. Si aūt ſpēs eſt eſſentia: ſicut ſpeciēs ēhomo: tres vero ille quas appellamꝰ ſub̓as ſiue ꝑſonas: ſic eandem ſpeciem cōiter habēt:quēadmodū abraā ⁊ iſaac ⁊ iacob: ſpeciem q̄hō dicit̉ cōiter habent: nō ſicut hō ſubdiuiditur in abraam iſaac ⁊ iacob: ita vnus homo⁊ in aliquos ſingulos homīes ſubdiuidi pōtom̄ino em̄ nō pōt: quia vnus hō iam ſingulꝰhō eſt. Cur gͦ vna eſſentia in tres ſubſtantiasvel ꝑſonas ſubdiuidit̉? Nam ſi eſſentia ſpecies eſt ſicut hō: ſic eſt vna eſſentia ſicut vnꝰhō: an ſic ut dicimus aliquos tres hoīes eiuſdēqꝫ ſexus: eiuſdem temꝑatiōis corꝑis: eiuſdem animi vnā eſſe naturā: tres em̄ ſunt homines: ſed vna natura. Sic etiā ibi dicimustres ſub̓as vnā eēntiā: aut tres ꝑſonas vnaꝫſubſtantiā vel eſſentiā. hoc vero vtcūqꝫ ſil̓eeſt: quia ⁊ veteres qͥ latine locuti ſunt. an̄qͣꝫhaberēt iſta noīa: que nōdiu eſt vt in vſuꝫ venerunt: id eſt eſſentiā vel ſubſtantiā pro hisnaturā dicebāt. Nō itaqꝫ ẜm genus ⁊ ſpeciesiſta dicimus: ſed quaſi ẜm cōem eandēqꝫ materiā. Sicut ex eodē auro ſi fierēt tres ſtatuediceremus tres ſtatuas vnū aurū: nec tn̄ diceremus genus aurū: ſpēs aūt ſtatuas: necaurū ſpeciē: ſtatuas vero indiuidua. Nullaqͥppe ſpecies indiuidua ſua tranſgreditur: vtaliquid extra cōprehendat. Cū em̄ diffiniero quid ſit hō: qd̓ eſt nomen ſpeciale: ſinguliquiqꝫ homines qui ſunt indiuidua eadē diffinitione cōtinent̉: nec aliqͥd ad eam ꝑtinetquod hō nō ſit. Cū vero auro diffiniero: nonſole ſtatue ſi auree fuerint: ſed ⁊ anuli: ⁊ ſi qͥdaliud de auro fuerit ad aurū ꝑtinebit: ⁊ ſi nihil inde fiat: aurū dicit̉: quia etiā ſi nō ſint auree: nō ideo nō erūt ſtatue. Item nulla ſpecies excedit diffinitionē generis ſui. Cuꝫ em̄diffiniero animal: qm̄ generis huiꝰ ſpeciēs ēequus: oīs equus aīal eſt: nō aūt ſtatua oīsaurū eſt. Ideo qͣꝫuis in tribus ſtatuis aureisrecte dicamꝰ tres ſtatuas vnū aurū: non tn̄ita dicimus vt genus aurū: ſpēs ꝟo ſtatuas ītelligamus. Nec ſic ergo trinitateꝫ dicimustres ꝑſonas vel ſubſtantias: vnā eſſentiam⁊ vnū deū: tanqͣꝫ ex vna materia tria quedāſubſiſtant: etiā ſi quicqͥd illud eſt: in his tribꝰexplicatū ſit. Nō em̄ aliqͥd aliud eiꝰ eēntie ē:p̄ter iſtā trinitatē: tn̄ tres ꝑſonas eiuſdē eēt

tie vel tres ꝑſonas vnā eſſentiam dicimus:tres aūt ꝑſonas ex eadem eſſentia nō dicimꝰquaſi aliud ibi ſit qd̓ eſſentia eſt: aliud qd̓ perſona: ſicut tres ſtatuas ex eodem auro poſſumus dicere. Aliud em̄ illic eſt eſſe aurū: alid̓eſſe ſtatuas. Et cū dicunt̉ tres hoīes vna natura: vel tres hoīes eiuſdem nature: pn̄t etiam dici tres hoīes ex eadem natura: quia exeadem natura: ⁊ alij tres hoīes pn̄t exiſtereIn illa ꝟo eēntia trinitatis: nullo mō alia q̄libet ꝑſona ex eadem eēntia pōt exiſtere. Deinde in his rebus nō tm̄ eſt vnꝰ hō: qͣꝫtū treshoīes ſimul. Et plus ſunt aliqͥd homīes duoqͣꝫ vnus hō. Et in ſtatuis equalibus plus auri eſt tres ſimul: qͣꝫ ſingule ſtatue: ⁊ minꝰ aurieſt vna qͣꝫ due. At in deo nō ē ita. Nō em̄ maior eſſentia eſt pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſimul qͣꝫ ſolus pater aut filius. Sed tres ſimulille ſubſtantie ſiue perſone ſi ita dicēde ſuntequales ſunt ſingulis: qd̓ animalis hō nō ꝑcipit. Nō em̄ pōt cogitare niſi moles ⁊ ſpacia:vel minuta vel grandia volitantibꝰ in anīoeius phantaſmatibus: tanqͣꝫ imaginibus corporū. Exqua īmūdicia donec purgetur: credat in patrē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctum: vnū deumſolum. magnū. om̄ipotentē. bonū. iuſtū. miſericordem. omniū viſibilium ⁊ inuiſibiliumcōditorem: ⁊ quicqͥd de illo ꝓ humana facultate digne vereqꝫ dici poteſt. Neqꝫ cū audierit patrem ſolū deū: ſeparet inde filiū aūt ſpiritumſanctum. Cum eo quippe ſolus deuscum quo ⁊ vnus deus eſt: quia ⁊ filiū cū audimus ſolū deum ſine vlla ſeꝑationē patrisaūt ſpūſſancti oportet acciꝑe: atqꝫ ita dicatvnam eēntiā: vt non exiſtimet aliud alio velmaius vel melius: vel ex aliqua parte diuerſum. Nō tn̄ vt pater ip̄e ſit ⁊ filius: ⁊ ſpūſſanctus: ⁊ quicquid aliud ad alterutrum ſingula dicunt̉: ſicut verbū qd̓ nō dicit̉ niſi filiꝰ autdonū qd̓ nō dicit̉ niſi ſpūſſcūs: ꝓpter qd̓ etiāpluralem numerū admittunt: ſicut in euangelio ſcriptū eſt. Ego ⁊ pater vnum ſumus.Et vnū dixit ⁊ ſumus. Unū ẜm eſſentiaꝫ qd̓ 3idē deus. ſumus ẜm relatiuū: qd̓ ille pat̓: h̓ filius. Aliqn̄ ⁊ tacet̉ vnitas eſſentie: ⁊ ſola pluraliter relatiua cōmemorant̉. Ueniemꝰ adeū ego ⁊ pater: ⁊ habitabimus apud eū. Ueniemus ⁊ habitabimus pluralis numerus ēquia p̄dictum eſt: Ego ⁊ pater. id eſt pater ⁊filius: que relatiue ad inuicē dicunt̉. Aliquādo latenter oīno: ſicut in geneſi: Faciamushoīem ad imaginem ⁊ ſimilitudinem noſtrāEt faciamus: ⁊ noſtrā: pluraliter dictū eſt: etniſi ex relatiuis accipi nō poteſt. Non em̄ vt

Geneẜ j

Ibid̓. 14

Ioh̓. j6

j. Coꝝ.