Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

Tertius

cta forinſecus: interiꝰ ſecuꝫ ſuo moduloformādi regulā trahēs: quā de intima potentia ſui creatoris accepit. Sꝫ qͣꝫta ſit vis aīe adafficiēdā atqꝫ mutandā materiā corꝑalē: cuꝫtn̄ creatrix corꝑis dici poſſit: qꝛ oīs mutabilis ſenſibiliſqꝫ ſub̓e: oīſqꝫ modus nūer pondꝰ eius vn̄ efficit̉ vt ſit: natura ita vl̓ita ſit: ab intelligibili incōmutabili vita ſuper oīa ē: exiſtit: ꝑuenit vſqꝫ ad extrema atqꝫ terrena: multꝰ ẜmo ē: nec nūc neceſſariusUeꝝ ꝓpterea factū iacob de pecoribꝰ cōmemorandū arbitratꝰ ſum: vt intelligeret̉ ſi ꝟgas illas ſic poſuit: dici pōt creator coloꝝ īagniſ hedis: nec ip̄e matꝝ aīe ꝯceptā oculos corꝑis phantaſiā varietatis ſemībꝰcarne ꝯceptis: qͣꝫtū natura paſſa ē: aſꝑſerūt:multominꝰ dici poſſe ranaꝝ ẜpentiūqꝫ creatores angelos malos: quos magi pharaonis tunc illa fecerūt.De cauſis originalibꝰ creaturaꝝ corꝑaliūquas mūdo creator inſeruit. Ca. IXLiud ē em̄ ex ītimo ac ſūmo cauſaꝝa cardine cōdere atqꝫ admīſtrare creaturā: qd̓ facit: ſolꝰ creator ē deus.Aliud aūt diſtributis ab illo viribꝰ facultatibus aliquā oꝑationē forinſecꝰ admouerevt tūc vel tūc: ſic vel ſic: exeat qd̓ creat̉. Iſtaqͥppe originalit̓ ac pͥmordialiter in qͣdā textura elementoꝝ cuncta creata ſūt: ſꝫ acceptisopportunitatibꝰ ꝓdeūt. ſicut mr̄es grauide ſunt fetibꝰ: ſic ip̄e mūdus grauidus ē cauſis naſcentiū: in illo non creant̉: niſi ab illaſūma eēntia: vbi nec orit̉: nec morit̉ aliquid:nec incipit: nec deſinit. Adhibere aūt forīſecus accidētes cauſas: tamētſi ſunt naturales: tn̄ ẜm naturā adhibent̉ vt ea ſecreto nature ſinu abdita ꝯtinent̉: erūpāt: et foris creent̉ quodāmō explicando mēſuras etnūeros: pōdera in occulto acceperūt abIillo: oīa in mēſura nūero pōdere diſpoſuit: ſolū mali angeli: ſꝫ etiā mali hoīes poſſunt: ſicut exemplo agriculture: ſupra docui.Sꝫ ne de aīabꝰ qͣſi diuerſa ratō moueat: quiahn̄t ſpm̄ vite ſenſu appetēdi: ẜm naturāſūt vitādiqꝫ ꝯtraria: etiā hoc ē videre: qͣꝫ multi hoīes nouer̄t: ex qͥbus herbis: aut carnibꝰaut quaꝝcunqꝫ reꝝ qͥbuſlibet ſuccis humoribꝰ: vel ita poſitis: vel ita obrutis: vel itatritis: vel ita cōmixtis: que aīalia naſci ſoleātquorū ſe qͥs de mēs audeat dicere creato? Quid miꝝ ſi quēadmodū p̄t noſſe qͥlibꝫnequiſſimꝰ: vn̄ illi vel illi vermes muſceqꝫnaſcant̉: ita mali angeli ꝓſubtilitate ſui ſenſus in occultioribꝰ elementorū ſemībus no-

runt: vn̄ rane ẜpēteſqꝫ naſcant̉: et hec ꝑcertas notas tꝑationū opportunitates occultꝭmōtibꝰ adhibēdo faciūt creari: creāt: ſꝫ illa hoīes ſolēt ab hoībꝰ fieri: mirāt̉. Qd̓ſi qͥſqͣꝫ celeritates incremētorū forte miratur illa aīantia cito facta ſunt: attēdat quēadmodū iſta modulo facultatis humaneab hoībꝰ ꝓcurent̉. Un̄ em̄ fit vt eadē corpora citius vermeſcant eſtate qͣꝫ hyeme: citiꝰ incalidioribꝰ qͣꝫ in frigidioribꝰ locis: Sꝫ ab homībus tāto difficiliꝰ adhibent̉: qͣꝫto deſūt ſenſuū ſubtilitates: corpoꝝ mobilitates inbris terrenis pigris. Un̄ qualibuſcūqꝫ angelis vicinas cauſas ab elemētis ꝯtrahere:quāto faciliꝰ ē: tāto mirabiliores in hmōi operibꝰ eoꝝ exiſtūt celeritates: ſꝫ ē creator: niſi pͥncipalit̓ iſta format. Nec quiſqͣꝫ pōt niſi ille penes quē pͥmitꝰ ſunt oīm ſunt mēſu­ 1re: nūeri: pōdera: ip̄e ē vnus creator deꝰ:ex cuiꝰ īeffabili potētatū ſit etiā vt qd̓ poſſēthi angeli ſi ꝑmitterent̉: ideo pn̄t: qꝛ nonmittunt̉. Neqꝫ .n. occurrit alia: cur potuerint facere minutiſſimas muſcas qui ranas ſerpēteſqꝫ fecerūt: niſi qꝛ maior aderatdn̄atio ꝓhibendi ſpm̄ ſctm̄: qd̓ etiā ip̄i magicōfeſſi ſunt dicētes. Digitꝰ dei ē. Quid aūtpoſſint naturā: nec poſſint ꝓhibitionē: etqͥd ip̄ius nature ſue cōditionē facere non ſinant̉: homī explorare difficili ē: īmo ꝟo impoſſibile: niſi illud donū dei: qd̓ apl̓s cōmēoratdicēs: Alij dijudicatio ſpirituū. Nouimꝰ enīhoīem poſſe ambulare: nequaqͣꝫ poſſe ſi ꝑmittat̉: volare aūt poſſe etiā ſi ꝑmittat̉. Sic illi angeli quedā pn̄t facere: ſi ꝑmittant̉ ab angelis potētioribꝰ ex imꝑio dei: que ꝟo pn̄t: nec ſi ab eis ꝑmittant̉: qꝛ illeꝑmittit a quo illis ē talis nature modus: quietiā angelos ſuos illa pleꝝqꝫ ꝑmittitcōceſſit vt poſſint. Exceptis igit̉ illis: vſitatiſſimo trāſcurſu tempoꝝ in reꝝ nature ordine corꝑalit̓ fiūt: ſicuti ſunt ortus ſideꝝ occaſuſqꝫ: generatiōes mortes aīaliū: ſeminūgerminū īnūerabiles diuerſitates: nebulenubes: niues pluuie: fulgura tonitrua fulmina grādines: venti ignis: frigus eſtꝰ: oīa talia. Exceptis etiā illis in eodē ordīerara ſunt: ſicut defectꝰ luminū: ſpēs inuſitate ſideꝝ: mōſtra terremotus: ſil̓ia. Exceptis iſtis oībus quorū qͥdē pͥma ſūma cauſa ē niſi volūtas dei. Un̄ in pſalmo: cuꝫq̄dā huiꝰ generis eſſent cōmemorata: ignis:grādo: nix glacies: ſpūs tēpeſtatis: ne qͥs eavel fortuitu: vel cauſis tm̄mō corꝑalibus: veletiā ſpiritalibꝰ: tn̄ p̄ter volūtatē dei exiſtenti-

c 3

3. 8

3.7

Ibidē

Exod̓. eIbidē. 7

Sͣigg

Ibidē. 7Exod̓. 8

1. Cor̄. 12