Tertius
cta forinſecus: ⁊ interiꝰ ſecuꝫ ꝓ ſuo moduloformādi regulā trahēs: quā de intima potentia ſui creatoris accepit. Sꝫ qͣꝫta ſit vis aīe adafficiēdā atqꝫ mutandā materiā corꝑalē: cuꝫtn̄ creatrix corꝑis dici nō poſſit: qꝛ oīs cā mutabilis ſenſibiliſqꝫ ſub̓e: oīſqꝫ modus ⁊ nūer⁊ pondꝰ eius vn̄ efficit̉ vt ⁊ ſit: ⁊ natura ita vl̓ita ſit: ab intelligibili ⁊ incōmutabili vita q̄ ſuper oīa ē: exiſtit: ⁊ ꝑuenit vſqꝫ ad extrema atqꝫ terrena: multꝰ ẜmo ē: nec nūc neceſſariusUeꝝ ꝓpterea factū iacob de pecoribꝰ cōmemorandū arbitratꝰ ſum: vt intelligeret̉ ſi hōqͥ ꝟgas illas ſic poſuit: dici nō pōt creator coloꝝ īagniſ ⁊ hedis: nec ip̄e matꝝ aīe q̄ ꝯceptāꝑ oculos corꝑis phantaſiā varietatis ſemībꝰcarne ꝯceptis: qͣꝫtū natura paſſa ē: aſꝑſerūt:multominꝰ dici poſſe ranaꝝ ẜpentiūqꝫ creatores angelos malos: ꝑ quos magi pharaonis tunc illa fecerūt.De cauſis originalibꝰ creaturaꝝ corꝑaliūquas mūdo creator inſeruit. Ca. IXLiud ē em̄ ex ītimo ac ſūmo cauſaꝝa cardine cōdere atqꝫ admīſtrare creaturā: qd̓ qͥ facit: ſolꝰ creator ē deus.Aliud aūt ꝓ diſtributis ab illo viribꝰ ⁊ facultatibus aliquā oꝑationē forinſecꝰ admouerevt tūc vel tūc: ſic vel ſic: exeat qd̓ creat̉. Iſtaqͥppe originalit̓ ac pͥmordialiter in qͣdā textura elementoꝝ cuncta iā creata ſūt: ſꝫ acceptisopportunitatibꝰ ꝓdeūt. Iā ſicut mr̄es grauide ſunt fetibꝰ: ſic ip̄e mūdus grauidus ē cauſis naſcentiū: q̄ in illo non creant̉: niſi ab illaſūma eēntia: vbi nec orit̉: nec morit̉ aliquid:nec incipit eē: nec deſinit. Adhibere aūt forīſecus accidētes cauſas: q̄ tamētſi nō ſunt naturales: tn̄ ẜm naturā adhibent̉ vt ea q̄ ſecreto nature ſinu abdita ꝯtinent̉: erūpāt: et foris creent̉ quodāmō explicando mēſuras etnūeros: ⁊ pōdera q̄ in occulto acceperūt abIillo: qͥ oīa in mēſura ⁊ nūero ⁊ pōdere diſpoſuit: nō ſolū mali angeli: ſꝫ etiā mali hoīes poſſunt: ſicut exemplo agriculture: ſupra docui.Sꝫ ne de aīabꝰ qͣſi diuerſa ratō moueat: quiahn̄t ſpm̄ vite cū ſenſu appetēdi: q̄ ẜm naturāſūt vitādiqꝫ ꝯtraria: etiā hoc ē videre: qͣꝫ multi hoīes nouer̄t: ex qͥbus herbis: aut carnibꝰaut quaꝝcunqꝫ reꝝ qͥbuſlibet ſuccis ⁊ humoribꝰ: vel ita poſitis: vel ita obrutis: vel ita cōtritis: vel ita cōmixtis: que aīalia naſci ſoleātquorū ſe qͥs tā de mēs audeat dicere creatorē? Quid gͦ miꝝ ſi quēadmodū p̄t noſſe qͥlibꝫnequiſſimꝰ hō: vn̄ illi vel illi vermes muſceqꝫnaſcant̉: ita mali angeli ꝓſubtilitate ſui ſenſus in occultioribꝰ elementorū ſemībus no-
runt: vn̄ rane ẜpēteſqꝫ naſcant̉: et hec ꝑcertas ⁊ notas tꝑationū opportunitates occultꝭmōtibꝰ adhibēdo faciūt creari: nō creāt: ſꝫ illa hoīes q̄ ſolēt ab hoībꝰ fieri: nō mirāt̉. Qd̓ſi qͥſqͣꝫ celeritates incremētorū forte miraturꝙ illa aīantia tā cito facta ſunt: attēdat quēadmodū ⁊ iſta ꝓ modulo facultatis humaneab hoībꝰ ꝓcurent̉. Un̄ em̄ fit vt eadē corpora citius vermeſcant eſtate qͣꝫ hyeme: citiꝰ incalidioribꝰ qͣꝫ in frigidioribꝰ locis: Sꝫ hͨ ab homībus tāto difficiliꝰ adhibent̉: qͣꝫto deſūt ſenſuū ſubtilitates: ⁊ corpoꝝ mobilitates in mēbris terrenis ⁊ pigris. Un̄ qualibuſcūqꝫ angelis vicinas cauſas ab elemētis ꝯtrahere:quāto faciliꝰ ē: tāto mirabiliores in hmōi operibꝰ eoꝝ exiſtūt celeritates: ſꝫ nō ē creator: niſi qͥ pͥncipalit̓ iſta format. Nec quiſqͣꝫ hͦ pōt niſi ille penes quē pͥmitꝰ ſunt oīm q̄ ſunt mēſu 1re: nūeri: ⁊ pōdera: ⁊ ip̄e ē vnus creator deꝰ:ex cuiꝰ īeffabili potētatū ſit etiā vt qd̓ poſſēthi angeli ſi ꝑmitterent̉: ideo nō pn̄t: qꝛ non ꝑmittunt̉. Neqꝫ .n. occurrit alia rō: cur nō potuerint facere minutiſſimas muſcas qui ranas ſerpēteſqꝫ fecerūt: niſi qꝛ maior aderatdn̄atio ꝓhibendi ꝑ ſpm̄ ſctm̄: qd̓ etiā ip̄i magicōfeſſi ſunt dicētes. Digitꝰ dei ē h̓. Quid aūtpoſſint ꝑ naturā: nec poſſint ꝑ ꝓhibitionē: etqͥd ꝑ ip̄ius nature ſue cōditionē facere non ſinant̉: homī explorare difficili ē: īmo ꝟo impoſſibile: niſi ꝑ illud donū dei: qd̓ apl̓s cōmēoratdicēs: Alij dijudicatio ſpirituū. Nouimꝰ enīhoīem poſſe ambulare: ⁊ nequaqͣꝫ hͦ poſſe ſinō ꝑmittat̉: volare aūt nō poſſe etiā ſi ꝑmittat̉. Sic ⁊ illi angeli quedā pn̄t facere: ſi ꝑmittant̉ ab angelis potētioribꝰ ex imꝑio dei: quedā ꝟo nō pn̄t: nec ſi ab eis ꝑmittant̉: qꝛ ille nōꝑmittit a quo illis ē talis nature modus: quietiā ꝑ angelos ſuos ⁊ illa pleꝝqꝫ nō ꝑmittit q̄cōceſſit vt poſſint. Exceptis igit̉ illis: q̄ vſitatiſſimo trāſcurſu tempoꝝ in reꝝ nature ordine corꝑalit̓ fiūt: ſicuti ſunt ortus ſideꝝ occaſuſqꝫ: generatiōes ⁊ mortes aīaliū: ſeminū ⁊germinū īnūerabiles diuerſitates: nebule ⁊nubes: niues ⁊ pluuie: fulgura ⁊ tonitrua fulmina ⁊ grādines: venti ⁊ ignis: frigus ⁊ eſtꝰ:⁊ oīa talia. Exceptis etiā illis q̄ in eodē ordīerara ſunt: ſicut defectꝰ luminū: ⁊ ſpēs inuſitate ſideꝝ: ⁊ mōſtra ⁊ terremotus: ⁊ ſil̓ia. Exceptis gͦ iſtis oībus quorū qͥdē pͥma ⁊ ſūma cauſa nō ē niſi volūtas dei. Un̄ ⁊ in pſalmo: cuꝫq̄dā huiꝰ generis eſſent cōmemorata: ignis:grādo: nix glacies: ſpūs tēpeſtatis: ne qͥs eavel fortuitu: vel cauſis tm̄mō corꝑalibus: veletiā ſpiritalibꝰ: tn̄ p̄ter volūtatē dei exiſtenti-
c 3
3. 8
3.7
Ibidē
Exod̓. eIbidē. 7
Sͣigg
Ibidē. 7Exod̓. 8
1. Cor̄. 12