Secundus
in forma ſerui tanqͣꝫ egreſſus apparuit: ideoetiā ſpūſſanctꝰ: qꝛ et ip̄e corꝑali ſpecie qͣſi columba viſus eſt: ⁊ linguis diuiſis velut ignisvt hoc eis fuerit mitti ad aſpectū mortaliumaliqua forma corporea d̓ ſpiritali ſecreto procedere: qd̓ pr̄ qm̄ nō fecit: tātūmō miſiſſe nōctiā miſſus eē dictꝰ ſit. Deinde queſitū ē: curet pater nō aliquādo dictꝰ ſit miſſus: ſi ꝑ illasſpes corꝑales que oculis antiquoꝝ apparuerūt ip̄e demōſtrabat̉. Si aūt filiꝰ tūc demon4ſtrabat̉: cur tm̄ poſt miſſus diceret̉: cū plenitudo temꝑis venit: vt ex femīa naſceret̉: qn̄quidē ⁊ antea mittebat̉: cū in illis formis corꝑaliter apparebat? Aut ſi nō recte miſſus di.iceret̉: niſi cū ꝟbū caro factū ē: cur ſpūſſanctꝰmiſſus legat̉: cuiꝰ incarnatio talis nō facta ēSi vero ꝑ illas antiquas demōſtratōes: necpater: nec filius nec ſpūſſcūs oſtēdebat̉: curetiā ip̄e nūc diceret̉ miſſus: cū illis modis etantea nitteret̉? Deinde ſubdiuiſimꝰ vt hecdiligentiſſime tractarent̉: ⁊ triꝑtitā fecimusqueſtionē: cuiꝰ vna ꝑs in ſecūdo libro explicata eſt: due ſunt relique: de quibꝰ deincepsdiſſerere aggrediar. Iam em̄ queſitū atꝫ tractatū ē in illis antiquis corꝑalibꝰ formis ⁊ viſis: nō tantūmō pr̄em: nec tm̄mō filiū: nec tātūmō ſpm̄ſanctū apparuiſſe ſed aūt indifferēter dn̄m deum qui trinitas ip̄a intelligit̉: autquālibet ex trinitate ꝑſonā: quā lectiōis textus indicijs circūſtantibꝰ ſignificaret.Utrū cū deus homībus viſus eſt ip̄e ꝑ aſſumptā creature ſpeciem apparuit: an ꝟo angeli ex perſona ipſius locuti ſunt.pitulUnc ergo primū queramꝰ: qd̓ſequit̉. Nam ſecūdo loco in illa diſtributiōe poſitū ē: vtꝝ adhoc opus tm̄mō creatura formata ſit: in qua deꝰ ſicut tuncoꝑtuiſſe iudicauit: hūanis oſtenderet̉ aſpectibꝰ? An angeli qui iā erāt ita mittebant̉: vtex ꝑſona dei loquerent̉: aſſumētes corꝑalemſpēm de creatura corporea in vſum miniſterij ſui? Aut ip̄m corpꝰ ſuū: cui non ſubdūtur:ſed ſubditū gerūt mutātes atqꝫ vertentes īſpecies quas vellent: accōmodatas atqꝫ aptas actionibꝰ ſuis: ẜm attributā ſibi a creatore potentiā? Qua ꝑte queſtiōis qͣꝫtū dn̄s dederit ꝑtractata: poſtremo vidēdū erit id qd̓inſtitueramus inqͥrere: vtꝝ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs etantea mittebant̉: ⁊ ſi ita eſt: quid inter illammiſſionē ⁊ eā quā in euangelio legimꝰ diſtet:an miſſus nō ſit aliqͥs eoꝝ: niſi cū vel filius factus ē ex maria vigine: vel cū ſpūſſcūs viſibi
li ſpecie: ſiue in colūba: ſiue in igneis linguisapparuerit. Sed fateor excedere vires intētiōis mee: vtꝝ angeli manēte ſpiritali ſui corporis qualitatē: ꝑ hanc occultius oꝑantes aſſumāt ex inferioribꝰ elemētis corpulētioribꝰqd̓ ſibi coaptatū: quaſi aliquā veſtē mutēt etvertāt in quaſlibet ſpēs corꝑales: etiam ip̄asveras: ſicut aqua vera in veꝝ vinū cōuerſa ēa dn̄o. An ip̄a ꝓpria corꝑa ſua trāſforment inqd̓ voluerīt: accōmodata ad id qd̓ agūt. Sꝫqd̓libet hoꝝ ſit: ad p̄ſentē queſtioneꝫ non ꝑtiuet. Et qͣꝫuis hec qm̄ hō ſum: nullo exꝑimento poſſim cōprehēdere: ſicut angeli qͥ hͨ agūtet magis ea norūt qͣꝫ ego noui: quatenꝰ mutet̉ corpꝰ meū in affectu volūtatis mee: ſiueqd̓ in me: ſiue qd̓ ex alijs exꝑtus ſum: qͥd hoꝝtn̄ ex diuinaꝝ ſcripturaꝝ auctoritatibꝰ credānūc nō opus ē dicere: nec cogar ꝓbare: ⁊ fiatſermo longior de re qua nō indiget p̄ſens q̄ſtio. Nūc illud videndū ē: vtꝝ angeli tūc agebāt: ⁊ illas corpoꝝ ſpēs apparētes oculis hominū: ⁊ illas voces inſonātes auribꝰ: cū ipſaſenſibilis creatura ad nutū ſeruiēs ꝯditorisin id qd̓ opus erat ꝓ tꝑe vertebat̉: ſicut in libro ſapīe ſcriptū eſt. Creatura em̄ tibi factori deſeruiens extēdit̉ in tormentū aduerſuꝫiniuſtos: ⁊ leuior fit ad bn̄faciendū his qͥ ī tecōfidūt. Propter hoc ⁊ tūc in oīa ſe trāſfigurans: oīm nutrici gr̄e tue deſeruiebat: ad voluntatē hoꝝ qͥ te deſiderabāt. Peruenit em̄ſapīa volūtatis dei ꝑ creaturā ſpiritalē vſqꝫad effectus viſibiles atqꝫ ſenſibiles creaturecorꝑalis. Ubi em̄ nō oꝑat̉ qd̓ vult dei omīpotētis ſapīa: q̄ ꝑtendit a fine vſqꝫ ad finē fortit̉et diſponit omnia ſuauiter.De mutatiōibꝰ creature ſiue cōſuetudīarijs ſiue inſolitis que nō fiunt extra poteſtatē ac potentiā creatoris. Ca.IIEd aliꝰ eſt ordo naturalis in cōuerſiſ on ⁊ mutabilitate corporū: qͥ qͣꝫuisetiā ip̄e ad nutū dei ſeruiat: ꝑſeuerātiā tamē cōſuetudinis amiſit admirationemſicuti ſunt q̄ vel breuiſſimis vel certe nō longis interuallis tēpoꝝ celo: terra: mariqꝫ mutant̉: ſiue naſcentibꝰ: ſiue occidentibꝰ rebusſiue alias aliter atqꝫ aliter apꝑentibus. Aliavero qͣꝫuis ex ip̄o ordine veniētia: tn̄ ꝓpt̓ longiora interualla tempoꝝ minꝰ vſitata. Quelicet multi ſtupeāt ab inqͥſitoribꝰ huiꝰ ſeculi:cōprehēſa ſunt: ⁊ ꝓgreſſu generationū quoſepiꝰ repetita ſunt: ⁊ a pluribꝰ cognita: eo minus mira ſunt: ſicuti eſt defectꝰ luminariū: ⁊raro exn̄tes quedā ſpēs ſideriū: ⁊ terremotꝰet mōſtruoſi ꝑtus aīantiū: ⁊ queqꝫ ſil̓ia: quoc
Epſge
Ioh̓. 1
Ioh̓. 2
Sap̄. 16
Ibidē. 8