Liber

facere volūtatē ſuā ſꝫ volūtatē eius qͥ eū miſitScd̓m formā dei: ſicut habet pater vitā in ſemetip̄o ſic dedit et filio vitā habere in ſemetip̄o: Scd̓m formā ſerui. triſtis ē aīa eiꝰ vſqꝫ admortē: et pater inqͥt. Si fieri p̄t trāſeat amecalix iſte. Scd̓m formā dei: ip̄e ē verꝰ deus: etvita eterna. Scd̓m formā ſerui? factꝰ ē obediens vſqꝫ ad mortē: mortē āt crucꝭ. Scd̓m formā dei: oīa q̄ hꝫ pater: ip̄ius ſunt: ⁊ omīa tuamea ſunt inqͥt: ⁊ mea tua Scd̓m formaꝫ ſeruinon ē doctrīa ip̄iꝰ: ſꝫ illiꝰ qͥ eū miſit.Qua ratione filius dicat̉ neſcire diem et horam quamſcit pater. Ca. XIIT de die et de hora nemo ſcit: neqꝫangl̓i ī celo: neqꝫ filiꝰ: niſi pater. hocem̄ neſcit: qd̓ neſciētes facit .i. ꝙ nōita ſciebat vt tūc diſcipul̓ indicaretſicut dictū ē ad abraā. Nūc ꝯgnoui ꝙ timeasdeum .i. nunc feci vt cognoſceres: qꝛ ⁊ ip̄e ſibi in illa temptatiōe ꝓbatus innotuit. Nā etillud vtiqꝫ dicturus erat diſcipulis tꝑe oportuno: de qͦ futuro tanqͣꝫ p̄terito loq̄ns ait. Iānon dicā vos ſeruos: ſꝫ amicos: ẜuus em̄ neſcit voluntatem dn̄i ſui. Uos āt dixi amicosqꝛ oīa q̄cunqꝫ audiuia patre meo: nota fecivobis: qd̓ nondū fecerat: ſꝫ qꝛ certo facturꝰerat: qͣſi iaꝫ feciſſet locutꝰ ē. Ip̄is eī ait Ml̓tavobis hēo dicere: ſꝫ non poteſtis illa portaremodo. Inter que intelligit̉: et de die ⁊ de hora. naꝫ et apoſtolꝰ. neqꝫ em̄ iudicaui me inqͥtſcire aliqͥd inter vos: niſi chriſtū ieſuꝫ: ⁊ hunccrucifixuꝫ. Eis em̄ loq̄bat̉: qͥ caꝑe altiora dechriſti deitate nō poterant. Quibꝰ etiā paulo poſt dicit. Non potui vobis loqͥ qͣſi ſpiritalibꝰ: ſꝫ qͣſi carnalibus. hoc gͦ inter illos neſciebat: qd̓ ꝑ illū ſcire non poterāt. Et hoc ſolū ſeſcire dicebat: qd̓ eos ꝑ illum ſcire oportebat.Deniqꝫ ſciebat inter perfectos: qd̓ inter ꝑuu2 los neſciebat. Ibi qͥppe ait. Sapientiā loquimut inter ꝑfectos. Eo nanqꝫ genere locutōnis neſcire qͥſqꝫ dicit̉: qd̓ occultat: qͦ dicit̉ foſſa ceca q̄ occulta ē. Neqꝫ em̄ aliqͦ genere loquūtur ſcripture. qd̓ in ꝯſuetudīe hūana nōinuēiat̉: qꝛ vtiqꝫ hoībꝰ loquūt̉. Scd̓m formādei dictū ē. An̄ oēs colles genuit me .i. an̄ oēs9altitudīes creaturaꝝ. Et an̄ luciferū genuitte: id ē an̄ oīa tꝑa ⁊ tꝑalia. Scd̓m formā āt ſerui dictū ē. Dn̄s creauit me in pͥncipio viaruꝫſuaꝝ. Quia ſcd̓m formā dei dixit. Ego ſū ved̓ ritas: et ẜm formaꝫ ſerui: Ego ſum via. quiaem̄ ip̄e ē pͥmogēitꝰ a mortuis: iter fecit eccleſie ſue: ad regnū dei ad vitā eternā: cui caputē ad īmortalitatē etiā corꝑis: iō creatꝰ ē in pͥn

cipio viaꝝ ſuaꝝ: ī oꝑa eiꝰ. Scd̓m formā em̄ d̓i ⁊pͥncipiū ē: qd̓ ⁊ loquit̉ nob̓. In qͦ pͥncipio fecit ꝑdeꝰ celū ⁊ terrā. Scd̓m āt forāꝫ ſerui. Spōſꝰ ⁊ꝓcedēs de thalamo ſuo. Scd̓ꝫ formā dei Primogenitꝰ oīs creature: ⁊ ip̄e an̄ oēs ē: et oīa īillo ꝯſtant. Scd̓ꝫ formā ſerui. Ip̄e ē caput cor Iꝑis eccl̓ie. Scd̓m formā dei: dn̄s ē glorie. Un̄manifeſtū ē ꝙ ip̄e glorificet ſanctos ſuos. qͦs 1em̄ p̄deſtinauit hos ⁊ vocauit: et qͦs vocauitip̄os et iuſtificauit Quos āt iuſtificauit: ip̄oset glorificauit: De illo qͥppe dictū ē: ꝙ iuſtificꝫimpiū: de illo dictū ē: ꝙ ſit iuſtꝰ ⁊ iuſtificās. Si Igͦ qͦs iuſtificauit: ip̄os ⁊ gl̓ificauit: qͥ iuſtificat)ip̄e ⁊ gl̓ificat: qͥ ē vt dixi dn̄s gl̓ie. Scd̓m forāꝫtn̄ ſerui ſatagētibꝰ diſcipul̓ de gl̓ificatōe ſuarn̄dit. Sedere ad dexterā vl̓ ad ſiniſtrā nō ēmeū dare vob̓: ſꝫ qͥbꝰ ꝑatū ē a patre meo. qd̓āt paratū ē a patre eiꝰ: et ab ip̄o filio ꝑatū eſt:qꝛ ip̄e ⁊ pater vnū ſunt. Iā em̄ on̄dimꝰ ī hactrinitate ꝑ ml̓tos diuīaꝝ locutōnū mōs. etiāde ſingl̓is dici ꝙ oīm ē ꝓpter īſeꝑabilē oꝑatōꝫvniꝰ eiuſdēqꝫ ſb̓e. ſicut ⁊ de ſpūſcō dicit. Cum)ego iero: mittā eū ad vos. Nō dixit mittemꝰſꝫ ita qͣſi tm̄ filiꝰ eū miſſurꝰ eēt. ⁊ nō pater: cuꝫalio loco dicat. Hec locutꝰ ſū vobis apud vosmanēs. Aduocatꝰ āt ille ſpūs ſcꝫ quē mittetpater in noīe meo: ille vobis declarabit om̄iaHic rurſus ita dictū ē: qͣſi nō eū miſſurꝰ eēt. etfiliꝰ: ſꝫ tm̄ pater. Sicut gͦ iſta: ita ⁊ illud qd̓ aitſꝫ qͥbus ꝑatū ē a pr̄e meo: cū pr̄e ſe ītelligi voluit: ꝑare ſedes gl̓ie qͥbus vellet. ſed dicit aliquis. Ille cū de ſpūſācto loq̄ret̉ ita ſe miſſuꝝait vt non negaret patrem miſſuꝝ. et alio loco ita patrem vt non negaret ſe miſſurum.hic ꝟo aꝑte ait: nō ē meū dare vob̓: atqꝫ ita ſecutꝰ a pr̄e dixit iſta p̄parata. ſed hͦ ē qd̓ p̄ſtrinximꝰ ẜm forāꝫ ſeruidictū: vt ita ītelligerēꝰ: n̄ē meum dare: ac ſi diceretur. non ē humaneptātis hoc dare. vt ꝑ illud intelligatur hocdare: ꝑ qd̓ deꝰ ⁊ eqͣlis ē patri. non ē inqͥt meuꝫdare. id ē nō hūane ptāte iſta do. ſed quibusparatū ē a pr̄e meo. ſed iā tu ītellige: qꝛ ſi oīaq̄ hꝫ pater mea ſunt. et hoc vtiqꝫ meū ē. et cūpatre iſta paraui. nā et illud quero qūo dictūſit. Siqͥs nō audit ꝟba mea: ego nō abiudicabo eū. Fortaſſis em̄ ita hic dixit. Ego nō iudicabo illū: quēadmodū ibi. non ē meū dare. ſꝫqd̓ hic ſequit̉. nō em̄ veni inqͥt vt iudicē mundū: ſed vt ſaluū faciā mundū. Deinde adiūgit et dicit. Qui me ſpernit et nō accipit ꝟbamea. habet qui ſe iudicet. Hic iam intelligeremꝰ patrē: niſi adiūgeret ⁊ diceret. Uerbūqd̓ locutꝰ ſū: ip̄m iudicabit illū ī nouiſſimo die

1. Coꝝ. ⁊

1. Coꝝ. 2

Ioh̓. 6Ioh̓. 5Mot. 26Ibidē

Prou̓. 4nes. 109Prou̓. oIoh̓. 14Ibid̓

Mot. 26

1. Coꝝ. 3

Gen̄. 22

Ioh̓. 17.Ioh̓. 7

Ioh̓. 16

Phil̓. 2

Ioh̓. 15

VU

ꝗbid̓

A9h̓. 5.

Ioh̓. 12Ibid̓Ioh̓. 20Ioh̓ 12

Ioh̓. 17

Ibid̓

Ubi sͣ

Ioh̓. 16

Eat .

Ioh̓. 14

Roma. 3Roma. 8

Ioh̓. 10

Mat. 30

Roma. 8

Ioh̓. gGen̄. īPsͣ. 18Colo. īIbidē