Primus

viijDe ſubiectiōe qua filiꝰ ſubijciēdus eſtpatri.ixꝘ vtile credētibus fuerit vt ad pr̄emin forma ſerui chriſtus aſcenderet.xQuō traditurus ſit regnū filiꝰ patri.xjQuā diſcretiōe intelligēdus ſit nuncequalis patri filius. nūc aūt minor.xijQuā rōne filiꝰ neſcire dicat̉ diē ⁊ horāquā ſcit pater.xiijDe vnitate ꝑſone filij dei ⁊ filij hoīs ſiue in gloria ſiue in humilitate.Aurelij Auguſtini ep̄i de trinitate liber primus incipit.De triplici cauſa erroris falſa de deo opinātiūCapitulum primumEcturꝰ hec que de trinitate diſſeruimus: prius oportet vt nouelrit ſtilum nr̄m aduerſus eorū vigilare calūnias: qui fidei cōtemnentes initiū: īmaturo ⁊ ꝑuerſorationis amore fallunt̉. Quorū nōnulli ea q̄ d̓corꝑalibus rebꝰ: ſiue ꝑ ſenſus corporeos exꝑtanouerūt: ſiue que natura humani ingenij ⁊ diligentie viuacitate vel artis adiutorio ꝑceperunt: ad res incorporeas ⁊ ſpiritales trāſferreconant̉: vt ex illis illa metiri atqꝫ opinari velīt.Sūt qͥdā alij qͥ ẜm humani animi naturā vl̓ affectum de deo ſentiūt ſi qͥd ſentiūt: ⁊ ex hͦ errore cū de deo diſputāt: ẜmoni ſuo diſtortas ⁊ fallaces regulas fingūt. Eſt itē aliud hominū genus eorū qui vniuerſam qͥdē creaturā que ꝓfecto mutabilis eſt: nitunt̉ trāſcēdere: vt ad īcōmutabilē ſubſtātiā que deꝰ ē erigāt intentionēſed mortalitatis onere p̄grauati: cum ⁊ viderivolūt ſcire qd̓ neſciūt: ⁊ qd̓ volūt ſcire nō pn̄t.p̄ſumptiōes opinionū ſuarū audaciꝰ affirmādo. intercludūt ſibimet intelligētie vias. magꝭeligētes ſentētiā ſuam nō corrigere ꝑuerſam.qͣꝫ mutare defenſam. Et hic quidē omniū morbus ē triū generū que ꝓpoſui. ⁊ eorū .ſ. qui ẜmcorpus de deo ſapiūt. ⁊ eorū qui ẜm ſpiritalemcreaturā ſicuti eſt aīa. ⁊ eorū qui neqꝫ ẜm corpus neqꝫ ẜm ſpiritalē creaturā. ⁊ tn̄ de deo falſa exiſtimāt. eo remotiores a vero. quo id qd̓ ſapiunt nec in corꝑe reꝑit̉. nec in facto ⁊ cōditoſpiritu nec in ipſo creatore. Qui em̄ opinaturdeū (verbi gr̄a) candidū vel rutilū. fallit̉. ſed tn̄hͨ inueniunt̉ in corꝑe. Rurſus qͥ opinat̉ deumnūc obliuiſcētē. nūc recordantē. vel ſi qͥd hmōiē. nihilominꝰ in errore ē. ſed tn̄ hec inueniūturin aīo. Qui aūt putāt eiꝰ eſſe potētie deū. vt ſeipſum ip̄e genuerit. eo plꝰ errāt. qd̓ nō ſolū deus ita nō ē. ſꝫ nec ſpiritalis nec corꝑalis creatu

ra. Nulla em̄ oīno res ē que ſeip̄am gignat vtſit. Ut gͦ ab hmōi falſitatibꝰ hūanꝰ animꝰ purgaret̉. ſacͣ ſcpͥtura ꝑuulis ꝯgruēs. nulliꝰ generꝭrerū ꝟba vitauit. ex qͥbꝰ qͣſi gradatim ad diuīaſiue ſublimia noſter ītellectꝰ velut nutritus aſſurgeret. Nā ⁊ ꝟbis ⁊ rebꝰ corꝑalibus ſumptisyſa ē cū de d̓o loqueret̉. velut cū ait. In tegmine alarū tuarū ꝓtege me. Et de ſpiritali creatura multa trāſtulit. qͥbus ſignificaret ilud qd̓ita nō eēt. ſꝫ ita dici opꝰ eēt. ſicuti ē. Ego ſuꝫ deꝰ ꝑzelans. et. Penitet me hoīem feciſſe. De rebꝰ Eͣaūt que oīno nō ſunt. nō traxit aliqͣ vocabula.qͥbꝰ vel figuraret locutiones. vel ſpiraret enigmata. Un̄ ꝑnicioſiꝰ ⁊ inaniꝰ euaneſcūt. qui tertio illo genere erroris a ꝟitate ſecludunt̉. hͦ ſupicando de deo. qd̓ neqꝫ in ip̄o. neqꝫ in vlla cretura inueniri pōt. Rebus em̄ q̄ in creatura inueniunt̉. ſolet ſcriptura diuina velut infantilia oblectamenta formare. quibꝰ infirmorumad q̄rēda ſuꝑiora. ⁊ inferiora deſerēda pro ſuomodulo tanqͣꝫ paſſibꝰ moueret̉ affectus. Queꝟo ꝓprie de deo dicunt̉. q̄qꝫ in nulla creaturainueniunt̉. raro ponit ſcpͥtura diuina. ſicut illd̓qd̓ dictū ē ad moyſen. Ego ſum qͥ ſum. ⁊ qui ēmiſit me ad vos. Cū em̄ eē aliqͦ mō dicat̉ ⁊ corpus ⁊ animꝰ. niſi ꝓprio quodā mō vellet intelligi. non id vtiqꝫ diceret. Et illud qd̓ ait apl̓us.Qui ſolꝰ hꝫ īmortalitatē. cū ⁊ aīa mō quoddā.īmortalis eē dicat̉. ⁊ ſic nō diceret. ſolꝰ hꝫ. niſiqꝛ ꝟa īmortalitas incōmutabilitas ē. quā nullapōt hr̄e creatura. qm̄ ſoliꝰ ē creatoris. hoc ⁊ iacobus dicit. Om̄e datū optimū. ⁊ om̄e donumꝑfectū deſurſum ē deſcēdens a pr̄e luminum:apud quē nō ē tranſmutatio: nec momēti obumbratio. Hoc ⁊ dauid. Mutubis ea ⁊ mutabunt̉: tu ꝟo idē ip̄e es. Proinde ſubſtantiā deiſine vlla ſui cōmutatiōe mutabilia facientem:⁊ ſine vllo ſui tꝑali motu tꝑalia creantē: intueri ⁊ plene noſſe difficile ē: ⁊ ideo eſt neceſſariapurgatio mētis nr̄e: qua illud ineffabile: ineffabiliter videri poſſit: qua nōdū p̄diti fide: nutrimur: ⁊ ꝑ quedā tolerabiliora: vt ad illud capiēdū apti ⁊ habiles afficiamurtitinera ducimur.Un̄ apl̓s: In xp̄o qͥdē dicit eē om̄es theſaurosſapientie ⁊ ſcientie abſconditos: eum tn̄ qͣꝫuis.iā gratia eius renatis: ſꝫ adhuc carnalibꝰ ⁊ aīalibus tanqꝫ ꝑuulis in xp̄o: nō ex diuina virtutein qua equalis ē patri: ſed ex hūana infirmitate ex qua crucifixꝰ eſt: cōmēdauit. Ait nanqꝫ:Neqꝫ em̄ iudicaui me ſcire aliqͥd in vobis: niſi j.ieſum xp̄m: ⁊ hunc crucifixum. Deinde ſecutꝰait. Et ego in infirmitate ⁊ timore ⁊ tremoreml̓to ſui apud vos. Et paulopoſt dicit: Et ego ī.trēs nō potui vobis loqui quaſi ſpiritalibus: ſꝫ

Exod̓. 20feij. 6

Col̓r

Coꝝ.Ibidem

G

prſ

F̄ j9

.Coꝝ