Epiſtola

Capitulum.primaUod fuit abinitio. qd̓ audiuimꝰ qd̓ viqͥdimus oculis nr̄is qd̓ perſpeximꝰ. ⁊ manus nr̄e ꝯtrectauerūt de verbo vite. ⁊ vita manifeſtata eſt. ⁊ vidimus ⁊ teſtamur et annūciamus vobis vitā eternā q̄ erat apud patrē. ⁊ apparuit nob̓. Qd̓ vidimus ⁊ audiuimus annūciamus vob̓. vt ⁊ vos ſocietatē habeatis nobiſcum ⁊ ſocietas nr̄aſit cū pr̄e ⁊ cū filio eius ieſu xp̄o. Et hecſcribimus vobis/ vt gaudeatis ⁊ gaudiūvr̄m ſit plenū. Et hec ē annūciatio quāaudiuimus ab eo ⁊ annūciamus vobisqm̄ deus lux eſt. ⁊ tenebre in eo nō ſuntvlle. Si dixerimus qm̄ ſocietatē hēmꝰcū eo. ⁊ in tenebris ambulamus: mentimur ⁊ ꝟitatē nō facimus. Si aūt in luce ambulamus ſicut ⁊ ipſe eſt in luce ſocietatē hēmus ad inuice / ⁊ ſanguis ieſuxp̄i filij eius emundat nos ab oī peccatoSi dixerimus qm̄ pctm̄ nō hēmus. ip̄inos ſeducimus ⁊ veritas in nobis nō ē.Si ꝯfiteamur peccata nr̄a fidelis ē ⁊ iuſtus vt remittat nobis pctā nr̄a. ⁊ emūdat nos ab oī iniquitate. Si dixerimusqm̄ nō peccauimus: mendacē facimuseū ⁊ verbū eius nō eſt in nobis.IIIlioli mei. hec ſcribo vob̓ vt nōfpeccetis. Sed ſi qͥs peccaueritaduocatū hēmus apud patrē ieſum xp̄m iuſtū. Et ipſe eſt ꝓpiciatio propeccatis nr̄is: nō ꝓ nr̄is autē tm̄ ſed etiāꝓ totius mūdi. Et in hoc ſcimus qm̄ cognouimus eū: ſi mandata eius obſeruamus/ Qui dicit ſe noſſe euꝫ. ⁊ mandataeius nō cuſtodit: mendax eſt. ⁊ in hͦ veritas nō eſt. Qui aūt ẜuat verbū eius ꝟein hͦ charitas dei ꝑfecta eſt. In hͦ ſcimusqm̄ in ipſo ſumus. Qui dicit ſe in xp̄omanere: debet ſicut ille ambulauit ⁊ ip̄eambulare. Chariſſimi. nō mandatū nouū ſcribo vobis: ſꝫ mādatū vetus qd̓ habuiſtis. ab initio. Mandatū vetus ē verbū qd̓ audiſtis/ Iteꝝ mādatū nouū ſcri

bo rob̓. qd̓ veꝝ ē in ipſo ⁊ in vob̓: qꝛ tenebre trāſi erūt ⁊ veꝝ lumē iā lucꝫ/ Qui dicit ſe in luce eſſe. ⁊ frēm ſuū odit: in tenebris ē vſqꝫ adhuc. Qui diligit frem ſuūin lumine manet. ⁊ ſcandalū in eo nō ēQui aūt odit frēm ſuū: in tenebris eſt⁊ in tenebris ābulat ⁊ neſcit qͦ eat: qꝛ tenebre obcecauerūt ocl̓os eiꝰ. Scribꝰ vobis filioli qm̄ remittūt̉ vob̓ pctā. ꝓpt̓ nomen eiꝰ. Scribo vob̓ pr̄es. qm̄ cogͦuiſtiseū q̄ ab intio ē. Scribo vob̓ adoleſcētesqm̄ viciſtis malignū. Scribo vob̓ infantes qm̄ cogͦuiſtis pr̄em. Scribo vob̓ iuuenes qm̄ fortes eſtis. ⁊ ꝟbū dei manetin vob̓ ⁊ viciſtꝭ malignū. Nolite diligeremūdū neqꝫ ea q̄ in md̓o ſūt. Si qͥs diligit mūdū: nō ē charitas pr̄is in eo Qm̄ioē qd̓ ē ī md̓o ꝯcupiſcētia carnis ē ⁊ ꝯcupiſcentia ocl̓oꝝ. ⁊ ſuꝑbia vite q̄ nō eſt expr̄e ſꝫ ex mūdo ē. Et mūdus trāſit ⁊ cōcupiſcētia eiꝰ. Qui aūt facit volūtatemdei: manet in eternuꝫ. Filioli nouiſſi mahora ē. Et ſic̄ audiſtis qꝛ antichriſtus venit: nūc antichriſti multi facti ſunt. Un̄ſcimus qꝛ nouiſſima hora ē. Ex nob̓ ꝓdierūt: ſꝫ nō erāt ex nob̓. Nam ſi fuiſſent exnob̓ ꝑmanſiſſent vtiqꝫ nobiſcū. Sed vtmanifeſti ſint: qm̄ nō ſunt oēs ex nobisSed vos vnctionē hētis a ſctō: ⁊ noſtisoīa. Non ſcripſi vob̓ qͣſi igͦrantibꝰ ꝟitatēſꝫ qͣſi ſciētibꝰ eā ⁊ qm̄ oē mēdaciū ex veritate nō eſt. Quis eſt mendax niſi is quinegat qm̄ ieſus nō ē xp̄s. Hic ē antixp̄sq̄ negat pr̄eꝫ ⁊ filiū. Om̄is qͥ negat filiūnec pr̄em hꝫ. q̄ ꝯfitet̉ filiū: ⁊ pr̄em habetUos qd̓ audiſtis ab initio. in vobis permaneat: quia ſi in vobis ꝑmāſerit qd̓ audiſtis ab initio. ⁊ vos in filio ⁊ pr̄e manetis. Et hec eſt repromiſſio quā ipſe pollicitus ē nob̓ vitā eternā. Hec ſcripſi vob̓de his qͥ ſeducūt vos. ⁊ vos vnctionemquā accepiſtis ab eo maneat in vob̓. Etnō neceſſe hētis vt aliquis doceat vos:ſꝫ ſicut vnctio eius doceat vos de oībꝰ. ⁊veꝝ eſt: ⁊ nō eſt mēdaciū. Et ſicut docuitvos manete in eo. Et nūc filioli manetein eo vt cū apparuerit hēamus fiduciā ⁊nō cōfundamur ab eo in aduentu eius.

j. 4. d

jͣ. 3. e.

B

C

D

Heb̓. 9. b.Apoc̄. i. b

A

D

jͣ. 4. d.

D

Ioh. 13. g.