Iacobi

lo pedū meoꝝ: nōne iudicatis apud voſmetipſos. ⁊ facti eſtis iudices cogitationū iniquarū: Audite fratres dilectiſſimiNonne deus elegit pauperes in hoc mūdo. diuites in fide ⁊ heredes regni quodrepromiſit deus diligentibꝰ ſe? Uos autē exhonoraſtis pauperē: Nonne diuitesꝑ potentiā opprimūt vos ⁊ ipſi trahuntvos ad iudicia? Nōne ip̄i blaſphemāt bonū nomen qd̓ inuocatū eſt ſuꝑ vos? Sitn̄ ꝑ lege ꝑficitis regalē ẜm ſcripturas.diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. bn̄facitꝰſi autē ꝑſonā accipitis. pctm̄ oꝑamini:redarguti a lege qͣſi tranſgreſſores. Quicūqꝫ aūt totā legem ſeruauerit offendataūt in vno. factus eſt oīm reus. Qui eīdixit: nō mechaberis dixit ⁊ nō occides.Ꝙ ſi nō mechaberis occides aūt: factuses tranſgreſſor legis/ Sic loquimini ⁊ſic facite: ſicut ꝑ legē libertatis incipientes iudicari. Iudiciū em̄ ſine miſericordia illi: q̄ nō facit mīam. Suꝑexaltet aute mīa iudicio. Quid ꝓderit fres mei ſifidē quis dicat ſe hr̄e: oꝑa aūt non hēat.Nunqͥd poterit fides ſaluare eū. Si autē frater ⁊ ſoror nudi ſint ⁊ indigeant victu quotidiano: dicat aūt aliqͥs ex vobisillis. ite in pace calefacimini et ſaturamni. nō dederitis aūt eis q̄ neceſſaria ſuntcorꝑi. quid ꝓderit? Sic ⁊ fides ſi nō habeat oꝑa: mortua eſt in ſemetipſa. Seddicet qͥs. Tu fidem habes ⁊ ego oꝑa habeo. Oſtende mihi fidem tuā ſine oꝑbꝰ⁊ ego oſtendā tibi ex oꝑbꝰ fidem meamTu credis qm̄ vnus eſt deus benefacis.Et demones credūt ⁊ cōtremiſcūt. Uisautē ſcire o homo inanis: qm̄ fides ſineoꝑibus ocioſa eſt: Abraā pr̄ noſter nōneex oꝑibus iuſtificatus eſt: offerens yſaacfiliū ſuum ſuꝑ altareꝫ Uides qm̄ fidescooꝑabat̉ oꝑibus illius. ⁊ ex oꝑbꝰ fidesꝯſūmata eſt? Et ſuppleta ē ſcriptura dicens Eredidit abraā deo ⁊ reputatū eſtilli ad iuſticiā ⁊ amicꝰ dei appellatus eſtUidetis qm̄ ex oꝑbꝰ iuſtificat̉ homo. etnon ex fide tm̄. Similiter ⁊ raab meretrix: nōne ex operibꝰ iuſtificata eſt ſuſcipiens nuncios et alia via eijciens. Si-

cut em̄ corpus ſine ſpiritu mortuum eſtita fides ſine oꝑbus mortua eſt. IIIOlite plures magiſtri fieri frantres mei ſcientes qm̄ maius iudicium ſumitis In multis em̄offendimus om̄s/ Si quis in verbo nonoffendit. hic ꝑfectus eſt vir. Poteſt etiāfreno circūducere totū corpus. Si aūtequis frena in ora mittimus ad conſentiendum nobis om̄e corpus illoꝝ circūferimus. Et ecce naues cū magne ſint ⁊a ventis validis minent̉: circūferunturaūt a modico gubernaculo vbi impetusdirigentis voluerit. Ita ⁊ lingua modicū quidem membꝝ eſt ⁊ magna exaltatEcce quātus ignis qͣꝫ magnā ſiluā incēdit. Et lingua ignis eſt vniuerſitas iniqͦtatis. Lingua cōſtituit̉ in mēbris nr̄is q̄maculat totū corpus. ⁊ inflāmat rotamnatiuitatis noſtre inflāmata a gehennaOm̄es em̄ natura beſtiaꝝ ⁊ volucrum ⁊ſerpentum ⁊ ceteroꝝ domant̉ et domitaſunt a natura humana: linguā autē nullus hoīm domare poteſt. Inquietū malū plena veneno mortifero. In ipſa bn̄dicimus deū ⁊ patrem. ⁊ in ipſa maledicimus hoīes qui ad imagine ⁊ ſimilitudinē dei facti ſunt. Ex ipſo ore ꝓcedit benedictio ⁊ maledictio. Non oportet fratres mei hec ita fieri. Nunqͥd fons de eodem foramine emanat dulcē ⁊ amaramaquam. Nunqͥd poteſt fratres mei ficusvuas facere: aut vitis ficus? Sic neqꝫſalſa dulcem poteſt facere aquam. Quisſapiens ⁊ diſciplinatus inter vos. Oſtēdat ex bona ꝯuerſatione oꝑationem ſuaꝫin manſuetudine ſapientie. Ꝙꝛ ſi celumamarum habetis. ⁊ cōtentiones ſint inin cordibꝰ veſtris nolite gloriari ⁊ mēdaces eſſe aduerſus veritateꝫ. Non eſt em̄iſta ſapīa deſurſum deſcendens a patreluminū. ſꝫ terrena aīalis dyabolica. Ubiem̄ c̨elus ⁊ ꝯtentio. ibi incōſtantia ⁊ oēopus prauū. Que autem deſurſum eſtſapientia primum quidem pudica eſt deinde pacifica modeſta: ſuadibilis. bonisconſantiens. plena miſericordia et fructibus bonis iudicans ſine ſimulatione

E

Eccl̓. 19. ⁊. 25

Leuit̓. 19.Leui. 19. Ro. 2. bEphe. 6. b. Col̓..0. Actuū. i0. c.Pe. i. c.

B

s. i. d.

D

D

Gen̄. 15.Gal̓. 3. a.Ro. 4. a.

Ioſue. 2.