ad Timotheum I
ꝓmiſſionē hn̄s vite q̄ nunc eſt ⁊ future.Fd elis ẜmo ⁊ oī acceptiōe dignus. Inhoc em̄ laboramus ⁊ maledicimur qꝛ ſperamꝰ in deū viuū qͥ eſt ſaluator oīm hoīꝫmaxime fideliū. Precipe hec ⁊ doce. Nemo adoleſcentiā tuā ꝯtēnat. ſed exēpluꝫeſto fideliū. in verbo. in cōuerſatione. incharitate. in fide. in caſtitate. Dū venioattende lectioni exhortationi ⁊ doctrine.Noli negligere gr̄am q̄ in te eſt q̄ data ētibi ꝑ ꝓphetiā cū īpoſitione manuū p̄ſbꝫterij. Hec meditare in his eſto vt profectus tuus māifeſtus ſit oībꝰ: attēde em̄tibi ⁊ doctrine inſta in ill̓. Hoc em̄ faciēs⁊ teip̄m ſaluū facies: ⁊ eos q̇ te audiūt.Ęniorē ne increpauerꝭ. ſꝫſobſecra vt pr̄eꝫ Iuuenes vt frēsanus vt mr̄es: iuuēculas vt ſorores in oī caſtitate. Uiduas honora. q̄vere vidue ſunt. Si qͣ autē vidua filiosaut nepotes hꝫ diſcat primū domū ſuaꝫregere ⁊ mutuā vicē reddere parentibꝰ.Hoc em̄ acceptū eſt corā deo. Que aūtvere vidua ē ⁊ deſolata ſperet in deū: ⁊ inſtet obſecratiōibꝰ ⁊ or̄onibꝰ nocte ac die.Nā qͦ in delitijs ē: viuēs mortua ē. Et hp̄cipe vt irrep̄henſibiles ſint. Si qͥs autſuoꝝ ⁊ maxime domeſticoꝝ curā nō hꝫ fidē negauit ⁊ eſt infideli deterior Uiduaeligat̉ nō minus ſexaginta annoꝝ q̄ fuerit vnius viri vxor: inoꝑbꝰ bonis teſtimoniū hn̄s: ſi filios educauit. ſi hoſpiciorecepit. ſi ſctōꝝ pedes lauit. ſi tribulationē patiētibꝰ ſūminiſtrauit. ſi oē opus bonū ſubſecuta ē. Aduleſcentiores aūt viduas deuita Cū em̄ luxuriate fuerint inxp̄o nubere volūt hn̄tes damnationē: qꝛprimā fidē irritā fecerūt. Sil̓ aūt ⁊ ocioſe diſcūt circūire domos: nō ſolū ocioſeſꝫ ⁊ ꝟboſe ⁊ curioſe: loquētes q̄ nō oportet. Uolo aūt iuniores nubere. filios ꝓcreare mr̄eſfamilias eſſe nullā occaſionē dare aduerſario maledicti gr̄a. Iamem̄ q̄daꝫ ꝯuerſe ſunt retro poſt ſathanāSi qͥs fidelis hꝫ viduas ſūminiſtret illvt nō grauet̉ eccl̓ia. vt his q̄ vere vidueſūt ſufficiat. Qui bn̄ p̄ſunt p̄ſbyteri duplici honore digni hēant̉ maxīe q̄ laborāt
in verbo ⁊ doctrīa. Dic̄ em̄ ſcriptura/ Nōalligabis os boui triturāti ⁊ dignus eſtoꝑarꝰ mercede ſua. Aduerſus p̄ſbyteꝝaccuſationē noli recciꝑe niſi ſub duobꝰaut tribꝰ teſtibꝰ. Peccātes corā oībꝰ argue: vt ceteri timorē hēant. Teſtor corādeo ⁊ xp̄o ieſu ⁊ electis angelis eiꝰ vt heccuſtodias ſine p̄iudicio: nihil faciēs in alterā ꝑtē declinādo. Manus cito neminiimpoſueris neqꝫ cōicauerꝭ pctīs alienisTeip̄m caſtū cuſtodi. Noli adhuc aquābibere: ſꝫ modico vino vtere ꝓpt̓ ſtomachū tuū ⁊ frequētes tuas infirmitatesQuorūdā hoīm pctā manifeſta ſunt p̄cedentia ad iudiciū: qͦrundā aūt ⁊ ſubſequūt̉. Sil̓r ⁊ facta bona manifeſta ſunt⁊ q̄ aliter ſe hn̄t abſcondi nō pn̄t. VIUicūqꝫ ſunt ſub iugo ẜui dn̄osqſuos oī honore dignos arbitrentur ne nomē dn̄i ⁊ docrina blaſphemet̉. Qui aūt fideles hn̄t dn̄os nōꝯtēnant qꝛ frēs ſunt ſꝫ magis ẜuiant qꝛfideles ſunt ⁊ dilecti. qꝛ bn̄ficij ꝑticipesſunt hec doce ⁊ exhortare. Si quis aliterdocet ⁊ nō acqͥeſcit ſanis ẜmōibꝰ dn̄i nr̄iieſu xp̄i: ⁊ ei q̄ ẜm pietatē ē doctrine: ſuꝑbus nihil ſciēs: ſꝫ languēs circa q̄ſtiōes⁊ pugnas verborū: ex qͥbꝰ oriunt̉ inuidieꝯtētiones blaſphemie ſuſpitiones maleꝯflictatiōes hoīm mēte corruptoꝝ ⁊ q̄ averitate priuati ſunt: exiſtimantiū q̄ſtūeſſe pietatē/ Eſt aūt q̄ſtus magnus: pietas cū ſufficiētia. nihil em̄ intulimus inhūc mūdū. haud dubiū qꝛ nec auferreqͥd poſſumus: Hn̄tes aūt alimēta ⁊ qͥbꝰtegam̄: his ꝯtenti ſimus. Nā q̄ volūt diuites fieri incidūt in tētationem ⁊ in laquū dyaboli. ⁊ deſideria multa ⁊ inutilia.⁊ nociua q̄ mergūt hoīes in interitū ⁊ ꝑditionē. Radix em̄ oīm maloꝝ eſt cupiditas quā quidā appetētes errauerūt afide ⁊ inſeruerūt ſe doloribꝰ multis. Tuaūt o hō dei hec fuge. Sectare ꝟo iuſticiā. pietatē. fidē. charitatē. patīam. manſuetudinē. Certa bonū certamē fidei. app̄hende vitā eternā in qͣ vocatus es ⁊ cōfeſſus bonā ꝯfeſſionē corā multis teſtibꝰPrecipio tibi corā deo q̄ iuſtificat oīa et
Deut̓. 25.
D
Prouer. 24.Iob .13. c
D
A
B
B
Eccl̓. 5.Iob. i.
Eccl̓. io.
2. Timo. 2. dD
R iij