Aulus et ſiluanus ⁊ timotheus: eccleſie theſſalonicenſiuꝫin deo patre noſtro ⁊ domino ieſu xp̄o. grā vob̓⁊ pax. Grās agimus deo ſemꝑ ꝓ oībꝰ vobis memoriā veſtram facientes in or̄onibus nr̄is ſine intermiſſione: mēoresoꝑis fidei veſtre ⁊ laboris ⁊ charitatis etſuſtinētie ſpei dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: ante deuꝫet patrē noſtrū. Scientes frēs dilecti adeo electionē vr̄am: qꝛ euangeliū noſtꝝnō fuit ad vos in ẜmone tantum ſed ⁊in virtute ⁊ in ſpūſancto ⁊ in plenitudine multa: ſicut ſcitis qͣles fuerimus invobis ꝓpter vos. Et vos imitatores nr̄ifacti eſtis ⁊ dn̄i: excipientes verbū in tribulatione multa cū gaudio ſpūſſancti:ita vt facti ſitis forma oībꝰ credētibꝰ inmacedonia ⁊ in achaia. A vobis em̄ diffamatus eſt ẜmo dn̄i: non ſolū in macedonia ⁊ in achaia: ſed in omni loco fidesvr̄a q̄ eſt ad deū ꝓfecta eſt: ita vt non ſitnob̓ neceſſe qͥcqͣꝫ loqui. Ipſi em̄ de nob̓annūciant qualē introitu habuerimusad vos. ⁊ quo ꝯuerſi eſtis ad deū a ſimulacris ẜuire deo viuo ⁊ vero: expectare filiū eius de celis quē ſuſcitauit ex mortuis ieſū q̄ eripuit nos ab ira ventura. IIAm ⁊ ipſi ſcitis frēs introitumnnr̄m ad vos qꝛ nō inanis fuit ſꝫante paſſi multa ⁊ contumelijsaffecti ſicut ſcitis in philippis: fiduciamhabuimꝰ in deo nr̄o loq̄ ad vos euāgeliūdei in multa ſollicitudine. Exhortatio eīnr̄a nō de errore neqꝫ de īmundicia neqꝫ in dolo: ſꝫ ſicut ꝓbati ſumus a deo vtcrederet̉ nobis euangeliū ita loquimurnō qͣſi hoībꝰ placētes: ſed deo q̄ ꝓbat corda noſtra. Neqꝫ eī aliqn̄ fuimus in ẜmone adulationis ſic̄ ſcitis: neqꝫ in occaſione auaritie deus teſtis ē: nec q̄rentes abhoībꝰ gl̓iaꝫ neqꝫ a vobis neqꝫ ab alijs cūpoſſemus vobis oneri eſſe vt chriſti apl̓i
Sꝫ facti ſumus ꝑuuli in medio vr̄m tāqͣꝫ ſi nutrix foueat filios ſuos: ita deſiderantes vos cupide. volebamus traderevobis: nō ſolū euangeliū dei: ſꝫ etiā aīasnr̄as: qm̄ chariſſimi nob̓ facti eſtis. Memores facti eſtis frēs laboris nr̄i ⁊ fatigatiōis: nocte ⁊ die oꝑantes: ne quē veſtrū gͣuaremus: p̄dicauimus in vob̓ euāgeliū dei. Uos teſtes eſtis: ⁊ deus qͣꝫſancte ⁊ iuſte ⁊ ſine querela vobis q̄ credidiſtis affuimus ſicut ſcitis qualiter vnūquēqꝫ vr̄m ſicut pater filios ſuos de precantes vos ⁊ ꝯſolantes: teſtificati ſumvt ambularetis digne deo qͥ vocauit vosin ſuū regnū ⁊ gl̓iam. Ideo ⁊ nos grāsagimus deo ſine intermiſſione: qm̄ cuꝫaccepiſſetis a vobis ꝟbū auditus dei: accepiſtis illud nō vt verbū hoīm: ſꝫ ſicuteſt vere verbū dei q̄ oꝑatur in vobis quicredidiſtis. Uos em̄ imitatores factieſtis frēs eccleſiarū dei que ſunt in iudeain xp̄o ieſu: qꝛ eadē paſſi eſtis ⁊ vos a cōtribulibꝰ veſtris ſicut ⁊ ipſi a iudeis qui⁊ dn̄m occiderūt ieſum ⁊ ꝓphetas. ⁊ nonꝑſecuti ſunt: ⁊ deo nō placent. ⁊ omnibꝰhoībꝰ aduerſant̉. ꝓhibentes nos gentibꝰloqui vt ſalui fiant. vt impleant peccataſua ſemꝑ. Peruenit em̄ ira dei ſuꝑ illoſvſqꝫ in fine. Nos autē fratres deſolati avobis ad tp̄s hore. aſpectu nō corde abūdantius feſtinauimus faciē vr̄am videre cū multo deſiderio: qm̄ voluimus venire ad vos. ego quidē paulus ⁊ ſemel ⁊iteꝝ: ſꝫ impediuit nos ſathanas. Que ēem̄ nr̄a ſpes aut gaudiū aut corona gl̓ieNōne vos ante dn̄m noſtrū ieſum xp̄min aduentu eius? Uos em̄ eſtis gl̓ia noſtra ⁊ gaudium.IIIRopter qd̓ nō ſuſtinentes amLplius. placuit nobis remanereathenis ſolis. ⁊ miſimus timotheū frēm noſtrū ⁊ miniſtrū dei in euangelio xp̄i ad cōfirmandos vos ⁊ exhortādos ꝓ fide vr̄a: vt nemo moueat̉ in tribulatiōibꝰ iſtis. Ipſi em̄ ſcitis ꝙ in hͦ poſiti ſumus. Nam ⁊ cū apud vos eſſemꝰpredicebamus vobis paſſuros nos tribulationes: ſicut et factum eſt ſcitis.
A
E
B
D
T
D
A
A
B
B