ad Coloſſenſes
que eſt ſimulacroꝝ ſeruitus: ꝓpter q̄ venit ira dei ſuꝑ filios incredulitatis in qͦbus ambulaſtis aliqn̄ cū viueretis in illis/ Nunc aūt deponite ⁊ vos oīa: irā indignationē. malitiā blaſphemiā. turpeſermonem de ore veſtro/ Nolite mentiriinuicē: expoliantes vos veterem hoīemcum actibus ſuis ⁊ induentes nouumeū qui renouat̉ in agnitionē dei ẜm imagine eius q̄ creauit eū: vbi nō eſt gentilis ⁊ iudeus. circūciſio ⁊ p̄putiū. barbarus ⁊ ſcyta. ẜuus ⁊ liber: ſed oīa ⁊ in oībꝰxp̄us. Induite ergo vos ſicut electi deiſancti ⁊ dilecti viſcera miſericordie benignitatē. humilitate. modeſtiā. patientiātiam/ ſupportātes inuice ⁊ donantes vobiſmetipſis ſi qͥs aduerſus alique habꝫquerelā: ſicut ⁊ dn̄s donauit vobis: ita ⁊vos. Suꝑ oīa autē hec charitatē habeteqd̓ eſt vinculū ꝑfectionis. ⁊ pax xp̄i exultet in cordibus veſtris: in qͣ ⁊ vocati eſtisin vno corꝑe: ⁊ grati eſtotē. Uerbuꝫ xp̄ihabitet in vobis abūdanter: in om̄i ſapientiā docentes ⁊ cōmonentes voſmetipſos in pſalmis ⁊ hymnis ⁊ canticꝭ ſpūalibꝰ in gr̄a cantantes in cordibꝰ veſtrisdeo. Ome quodcūqꝫ facitis in verbo autin oꝑe: oīa in noīe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: grāsagētes deo ⁊ pr̄i ꝑ ip̄m/ Mulieres ſubdite eſtote viris: ſicut oportet in dn̄o. Uiri dligite vxores vr̄as ⁊ nolite amari eēad illas/ Filij obedite ꝑentibꝰ ꝑ oīa: hocem̄ placitū ē in dn̄o. Pr̄es nolite ad indignationē ꝓuocare filios vr̄os vt nonpuſillo aīo fiant/ Serui obedite ꝑ om̄iadn̄is carnalibꝰ: nō ad oculū ẜuientes qͣſihoībꝰ placētes: ſꝫ in ſimplicitate cordistimētes dn̄m. Quodcūqꝫ facitis: ex aīooꝑamini: ſic̄ dn̄o ⁊ nō hoībꝰ ſcientes ꝙ adn̄o accipietis retributionē hereditatisDn̄o xp̄o ẜuite. Qui em̄ iniuriā facit: recipiet id qd̓ inique geſſit/ Et nō eſt ꝑſonaꝝ acceptio apud deū.IIIIOmini. qd̓ iuſtū eſt ⁊ equū ſerduis p̄ſtate: ſcientes qm̄ ⁊ vos dominū habetis in celo. Or̄oni inſtate vigilātes in ea in gr̄aꝝactione: orātes ſil̓ ⁊ ꝓ nob̓ vt deus aꝑiat nob̓ oſtium
ẜmonis ad loquendū myſteriū xp̄i: ꝓpt̓qd̓ etiā vnctus ſum: vt manifeſte illudita vt oportet me loqui/ In ſapīa ambulate ad eos qͥ foris ſūt: tpus redimētes.Sermo vr̄ ſꝑ in gr̄a ſale ſit cōditus: vtſciatis quō oporteat vos vnicuiqꝫ rn̄dere. Que circa me ſūt: oīa vob̓ nota faciettychicus chariſſimus frater ⁊ fidelis miniſter ⁊ ꝯſeruus in dn̄o: quē miſi advosad hͦ ip̄m vt cognoſcat q̄ circa vos ſunt: ⁊ꝯſolet̉ corda vr̄a cū oneſimo chariſſimo⁊ fideli fratre q̄ ex vobis eſt qui oīa q̄ hicagunt̉ nota facient vob̓. Salutat vos ariſtarchus ꝯcaptiuus meus / et marcusꝯſobrinus barnabe: de qͦ accepiſtis mandata. Si venerit ad vos ſuſcipite illum.Et ieſus qͥ dicit̉ iuſtus qͥ ſunt ex circūciſione. Hi ſoli ſunt adiutores mei in regno dei qͥ mihi fuerūt ſolatio. Salutatvos epaphras q̄ ex vobis eſt ẜuus xp̄i ieſu. ẜmo ſollicitus ꝓ vobis in or̄onibꝰ: vtſtetis ꝑfecti ⁊ pleni in om̄i volūtate dei.Teſtimoniū em̄ illi ꝑhibeo ꝙ hꝫ multūlaborē ꝓ vobis ⁊ ꝓ his q̄ ſunt laodicie ⁊ q̄hierapoli. Salutat vos lucas medicuschariſſimus: ⁊ demas. Salutate frēs qͥſunt laodicie: ⁊ nymphā ⁊ q̄ in domo eiꝰē eccl̓iam. Et cū lecta fuerit apd̓ vos epiſtola hec: facite vt ⁊ in laodicenſiū eccl̓ialegat̉. ⁊ ea q̄ laodicenſiū eſt vobis legat̉.Et dicite archippo. Uide miniſteriū qd̓accepiſti in dn̄o: vt illud impleas. Salutatio mea manu pauli. Memores eſtote vinculoꝝ meoꝝ. Gr̄a dn̄i nr̄i ieſu chriſti vobiſcū. Amen.Explicit epl̓a Pauli ad Coloſſenſes.Incipit argumentū in epl̓am ad Teſſalonicenſes primā.Heſſalonicenſes ſunt macedones: q̄ accepto ꝟbo veritatꝭꝑſtiterūt in fide: etiā in perſecutiōe ciuiū ſuoꝝ. Pretereanec receperūt falſos apl̓os: nec ea q̄ a falſis apl̓is dicebant̉. Hos collaudat apl̓sſcribens eis ab athenis: ꝑ tychicū dyaconem: ⁊ oneſimū acolytum.Explicit argumentū.CI
BHeb̓. 12. 1. Pe. 2.1. Ephe. 4. c.Ro. 6. a.Ephe. 4. c.
BEphe. 5. c.
Ephe. 6. b.
2. Timo. 4. c
Ephe. 4. d.
C
D
Ephe. 5. c.. Pet̓. 3. a.EEphe. 6. a.
Ephe. s. a.i. Pet̓. 2. c.
eui. 19. Ro. 2. bEphe. 6. b.Act̓. i0. c. Ia. 2. bPet̓. i. c.A
A