ad CorinthiosII

bonū cōprobās/ Scitꝭ em̄ gr̄aꝫ dn̄i nr̄iieſu xp̄i. qm̄ ꝓpter vos egenꝰ factus ē cūeſſet diues: vt illius inopia vos diuiteseſſetis. Et ꝯſiliū in hoc do. Hoc em̄ vol̓vtile eſt: qͥ nō ſolum facere ſed velle cepiſtis ab anno priore. Nunc ꝟo ⁊ facto ꝑficite vt quēadmodū ꝓmptus ē animusvolūtatis. ita ſit ⁊ ꝑficiendi ex eo qd̓ habetis. Si em̄ volūtas ꝓmpta eſt ẜm idqd̓ habet. accepta eſt. nō ẜm id qd̓ nō hNon em̄ vt alijs ſit remiſſio: vob̓ aūt tribulatio: ſed ex eqͣlitate in pn̄ti tꝑe: veſtraabundantia illoꝝ inopiā ſuppleat: vt ⁊ illoꝝ abūdantia vr̄e inopie ſit ſupplemētu vt fiat eqͣlitas ſicut ſcriptum ē. Quimultū: nō abūdauit. ⁊ q̄ modicū nō minorauit. Grās aūt ago deo q̄ dedit eandem ſollicitudinē ꝓ vobis in corde titi:qm̄ exhortationē quidē ſuſcepit: ſꝫ cū ſollicitior eſſet ſua volūtate ꝓfectus eſt advoe. Miſimus etiā cū illo fratrem nr̄mcuius laus eſt in euāgelio ꝑ oēs eccl̓ias.Non ſolū aūt: ſed ⁊ ordinatus ē ab eccleſijs comes ꝑegrinationis nr̄e in hāc gratiā q̄ miniſtrat̉ a nobis ad dn̄i gl̓iaꝫ ⁊ deſtinatā voluntatē nr̄am. Deuitātes hocne qͥs nos vituperet in hac plenitudineq̄ miniſtrat̉ a nobis in dn̄i gl̓iam Prouidemus em̄ bona nō ſolū corā deo: ſedetiā corā hoībꝰ. Miſimus autem cū illisfrēm nr̄m quē ꝓbauimus in ml̓tis ſepeſollicitū eſſe: nūc aūt multo ſollitiorē: cōfidentia multa in vos: ſiue ꝓ tito qͥ eſt ſocius meus. ⁊ in vobis adiutor. ſiue frēsnr̄i apl̓i eccleſiaꝝ gl̓ie xp̄i. Oſtenſionē gͦq̄ eſt charitatis vr̄e ⁊ nr̄e gl̓ie ꝓ vobis: inillos on̄dite in faciē eccl̓iaꝝ.IXAm de miniſterio qd̓ fit in ſannctos: ex abūdanti eſt mihi ſcribere robis. Scio em̄ ꝓmptū animū veſtrū ꝓ quo de vobis glorior apudmacedones: qm̄ ⁊ achaia parata eſt abanno p̄terito ⁊ vr̄a emulatio ꝓuocauitplurimos. Mſimus aūt frēs: vt ne qd̓gloriamur de vobis euacuet̉ in hac ꝑte:vt quēadmodū dixi parati ſitis: ne cumvenerint macedones mecum. ⁊ inuenerint vos imparatos: erubeſcamꝰ nos vt

nō dicamus vos in hac ſubſtātia. Neceſſariū ergo eſtimaui rogare frēs vt p̄ueniant ad vos ⁊ p̄parent repromiſſam bn̄dictionē hāc paratā eſſe: ſic qͣſi bn̄dictionem: nō qua ſi auaritiam. Hoc aūt dicoQui parce ſeminat parce ⁊ metet. ⁊ q̄ 3ſeminat in benedictionibꝰ. de benedictio īnibꝰ ⁊ metet. Unuſqͥſqꝫ ꝓut deſtinauitin corde ſuo nō ex triſticia aut ex neceſſitate/ Hilarem em̄ datorem diligit deusPotens eſt aūt d̓s oēm gr̄am abūdarefacere in vobis vt in oībꝰ ſemꝑ oēm ſufficientiā hn̄tes abundetis in om̄e opusbonū ſicut ſcriptū eſt Diſꝑſit dedit pauperibus iuſticia eius manet in ſeculumſeculi. Qui aūt āminiſtrat ſemen ſeminanti. ⁊ panē ad manducandū p̄ſtabit.Et multiplicabit ſemen vr̄m ⁊ augebitincrementa frugū iuſticie vr̄e: vt in oībus locupletati abundetis in oēm ſimplicitate: q̄ oꝑat̉ ꝑ nos gr̄atiarūactionēdeo. Qm̄ miniſteriū huius officij nonſolū ſupplet ea q̄ deſunt ſanctis. ſed etiāabūdat ꝑ multas gr̄arūactiōes in dn̄oꝑ ꝓbationē miniſterij huius: glorificantes deū in obedientia cōfeſſionis vr̄e ineuāgelio xp̄i ⁊ ſimplicitate cōicationisvr̄e in illos ⁊ in oēs. ⁊ in ipſoꝝ obſecration ꝓ vobis deſiderantiū vos ꝓpter eminente grām dei in vob̓. Gratias ago deoſuꝑ inenarrabili dono eius.XPſe aūt ego paulꝰ obſecro vosꝑ manſuetudine et modeſtiamchriſti: qui in facie quidē humilis ſum inter vos: abſens autē ꝯfido invobis. Rogo aūt vos ne p̄ſens audeamꝑ eam ꝯfidentiam qua exiſtimor auderein quoſdā: q̄ arbitrant̉ nos tanqͣꝫ ẜm carnem ambulemus. In carne em̄ ambulātes: nō tn̄ ẜm carnē militamus. Namarma militie nr̄e nō carnalia ſunt: ſꝫ potentia deo ad deſtructiōem monitionūꝯſilia deſtruentes ⁊ omne altitudinē extollentē ſe aduerſus ſcīam dei: ⁊ in captiuitatē redigētes oēm intellectū in obſequiū chriſti. ⁊ in ꝓmptu habētes vlciſcioēm inobedientiā: cū impleta fuerit vr̄aobediētia. Que ẜm faciem ſunt videte

Ro. io. c.Ia. i. a.

Prouerb̓. 2i. Coꝝ. 15. d.Gal̓. 6. b.Hiere. 12.

C

Eccl̓.35.

pͣs. cxi.

D

O

Ro. 12. d.

A

A

B

Q