Druckschrift 
Biblia : Mit Capitulare lectionum et evangeliorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

mat nos vobiſcū in xp̄o: ⁊ qui vnxit nosdeus. ⁊ qui ſignauit nos ⁊ dedit pignusſpūs in cordibꝰ noſtris. Ęgo aūt teſtemdeū inuoco in aīam meam: ꝙ parces vobis nō veni vltra corinthū: non qꝛ dn̄amur fidei vr̄e: ſed adiutores ſumus gaudij veſtri. Nam fide ſtatis.IITatui aūt hoc ip̄m apud me neſiterū in triſticiā venirē ad vos.Si em̄ ego ꝯtriſto vos: ⁊ qͥs eſtqui me letificet niſi qͥ ꝯtriſtat̉ ex me. Ethocip̄m ſcripſi vob̓ vt non cū venero triſticiā ſuꝑ triſticiā habeā de quibꝰ oportuerat me gaudere: ꝯfidens in oībꝰ vob̓: qꝛmeū gaudiū oīm vr̄m ē. Nam ex multatribulationē ⁊ anguſtia cordis ſcripſi vobis ꝑ multas lachrymas: nō vt ꝯtriſtemini: ſꝫ vt ſciatis quā charitatē habeamabūdantiꝰ in vob̓. Si qͥs aūt ꝯtriſtauitme nō me ꝯtriſtauit ſꝫ ex ꝑte: vt nō onerē oēs vos. Sufficit illi qui hmōi ē obiurgatio hec q̄ ſit a pluribꝰ: ita vt ecōtrario magis donetis ⁊ ꝯſolemini: ne forteabūdantiori triſticia abſorbeat̉ qui eiuſmodi eſt. Propter qd̓ obſecro vos vt cōfirmetis in illū charitatē. Iō em̄ ⁊ ſcripſi vobis vt cognoſcā exꝑimentū vr̄man in oībꝰ obediētes ſitis. Cui aūt aliqͥddonaſtis: ⁊ ego. Nā ⁊ ego qd̓ donaui ſi qͥddonaui ppt̓ vos in ꝑſona xp̄i: vt nō circūueniam a ſathana. Non em̄ ignoramuscogitatōes eius. Cū veniſſet aūt troadēꝓpter euangeliū xp̄i: vt oſtiū mihi aꝑtūeſſet in dn̄o: nō habui requieꝫ ſpūi meoeo ꝙ nō inuenerī titū frēm meū: ſꝫ valefaciēs eis: ꝓfectus ſum in macedoniamDeo aūt gr̄as qͥ ſꝑ triūphat nos in xp̄oieſu ⁊ odorē noticie ſue māifeſtat ꝑ nosin oī loco: qꝛ xp̄i bonus odor ſumus deoin his qui ſalui fiūt. ⁊ in his qui pereūt.Alijs qͦem odor mortis in mortē: alijsaūt odor vite in vitā. Et ad hec qͦs tā idoneꝰ. Nō em̄ ſumꝰ ſic̄ pl̓imi adulterātesverbū dei: ſꝫ ex ſinceritate ſicut ex deo coram deo in xp̄o loquim̄.IIINcipimus iteꝝ noſmetipſos cōmendare. Aut nunqͥd egemusſicut qͥdaꝫ cōmendaticijs epl̓is

ad vos: aut ex vobis: Epl̓a nr̄a vos eſtisſcripta in cordibꝰ nr̄is. qͥ ſcitur ⁊ legit̉ aboībꝰ hoībꝰ manifeſtati: qm̄ epl̓a eſtis xp̄iminiſtrata a nobis ⁊ ſcripta nō attramēto ſed ſpū dei viui: nō in tabulis lapideis: ſed in tabulis cordis carnalibꝰ/ Fiduciam aūt talem habemus ꝑ xp̄m ad deūnō ꝙ ſufficientes ſimus cogitare aliqͥda nobis qͣſi ex nobis: ſed ſufficientia nr̄aex deo eſt. Qui ⁊ idoneos nos fecit miniſtros noui teſtamenti: nō lr̄a ſed ſpūLr̄a em̄ occidit: ſpūs aūt viuificat. Ꝙ ſimīſtratio mortis lr̄is deformata in lapidibꝰ fuit in gl̓ia ita vt nō poſſent intēdere filij iſrael in faciē moyſi ꝓpter gl̓iamvultus eius q̄ euacuat̉ quō magis miniſtratio ſpūs erit in gl̓ia? Nam ſi miniſtratio dānationis in gl̓ia eſt. multomagis abūdat mīſteriū iuſticie in gl̓ia. Nānec glorificatū eſt qd̓ claruit in hac ꝑte:ꝓpter excellentē gl̓iam. Si em̄ qd̓ euacuat̉ ꝑ gl̓iam eſt: ml̓tomagis qd̓ manetin gl̓ia eſt. Hn̄tes igit̉ talē ſpem multa fiducia vtimur. Et nō ſicut moyſes ponebat velamē ſuꝑ faciē ſuā vt nō intenderent filij iſrael in faciē eius qd̓ euacuat̉:ſꝫ obtuſi ſunt ſenſus eoꝝ. vſqꝫ in hodiernū diē idip̄m velamen in lectiōe veteristaſtamēti manet nō reuelatū: qd̓ in xp̄oeuacuat̉: ſꝫ vſqꝫ in hodiernū diē cū legit̉moyſes. velamen poſitū eſt ſuꝑ cor eoꝝ.Cū aūt cōuerſus fuerit ad deū: auferet̉velamē. Dn̄s aūt ſpūs ē. Ubi aūt ſpūsdn̄i ibi libertas. Nos ꝟo oēs reuelata facie gl̓iam dn̄i ſpeculātes. in eandē imaginē trāſformamur a claritate in claritatētanqͣꝫ a dn̄i ſpū.IIIIDeo hn̄tes hāc āminiſtrationēi iuxta qd̓ a mīam ꝯſecuti ſumusnō deficimus. ſꝫ abdicamus ꝯcculta dedecoris. nō ambulantes in aſtutia. neqꝫ adulterātes verbū dei: ſꝫ in mani feſtatione veritatis cōmendātes noſmetipſos ad oēm ꝯſcīam hoīm corā deoꝘ ſi etiā oꝑtū eſt euāgeliū nr̄m in hisq̄ pereūt eſt opertū in quibꝰ deus hurusſeculi excecauit mentes infideliū. vt nōfulgeat illuminatio euāgelij gl̓ie chriſti

Heb̓. 4. d̓

A

B

B

C

D

C

D

A

B

A