ad Corinthios II
N ſecūda ad Corinthiosepl̓a qͣſi in ꝑte ſuꝑiori poſttribulationū ſuaꝝ relationes reddit cās qͣre eos ſecūdo non ierit: qm̄ nō leuimutatiōe ꝯſilij feciſſe ſe aſſerit: ſꝫ ne aduentu ſuo triſticiā incurreret: cū in pctōꝑmanere diſcipl̓os reperiſſet. Dinde p̄agnitos fructus pnīe recōciliat eū eccīequē in pn̄tia ꝓpter fornicationē a cōſortio ſanctorū iuſſerat amoueri. Tercio ꝯͣpſeudo apl̓os officij ſui dignitatē tuet̉.⁊ noui teſtamēti miniſtros. tāto anteiregr̄a on̄dit: qͣꝫto euāgeliū eſt lege p̄ſtantiImmorat̉ etiā in cā illa pl̓imū quā breuiter in prima cōtigerat vt ꝓmpto ac libenti aīo neceſſaria pn̄tis vite nō hn̄tibꝰlargiant̉: ⁊ vtilitatē ſpūalis cōmertij cōmutēt pn̄tia cū futuris atqꝫ abundātiaſua ſanctoꝝ inopiā ſuppleāt. vt viciſſimeoꝝ inopia ſanctoꝝ abudantia ſuppleat̉.In fine repetit qd̓ ſuꝑiꝰ ꝯͣ p̄ſeudo apl̓osegerat ⁊ iactationē eoꝝ p̄dicatiōeſqꝫ deſe glorioſas vel collata antiqͥtate generꝭvel catalago in iuriaꝝ ac periculoꝝ ſuorūeuacuat. dicitqꝫ eos operarios ſubdolosq̄ ad imitatione ſathane trāſfigurent̉ inapl̓os xp̄i. ſub p̄dicationis ſpe lucra pecuniaria queqꝫ ſectantes.Incipit argumentū.Oſt actā a corinthijs pnīamcōſolatoriā ſcribit eis epl̓amapoſtolus a troiade ꝑ titum.⁊ collaudās eos hortatur admeliora: cōtriſtatos quidemeos: ſed emendatos oſtendens.Explicit argumentū Incipit epl̓a Pauli ad Corinthios ſecūda. Capl̓m.Aulus apoſtolus chriſti ieſt ꝑ voluntatē dei ⁊ timotheuſfrater eccleſie dei q̄ eſtcorinthi cū oībꝰ ſanctisqͦ ſunt in vniuerſa achaia. Gratia vobis⁊ pax a deo patre noſtro a dn̄o ieſu xp̄o.
Benedictus deus et pr̄ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i.pater miſericordiaꝝ ⁊ deus totius cōſolationis. qͥ ꝯſolat̉ nos in om̄i tribulatione nr̄a: vt poſſimus ⁊ ipſi cōſolari eos q̄in om̄i p̄ſſura ſunt ꝑ exhortationē qͣ exhortamur ⁊ ipſi a deo: qm̄ ſicut abūdantpaſſiones xp̄i in nob̓ ita ⁊ ꝑ xp̄m abūdatcōſolatio noſtra. Siue aut tribulamurꝓ vr̄a exhortatione ⁊ ſalutē. ſiue ꝯſolamꝓ vr̄a ꝯſolatōe ſiue exhortam̄ ꝓ vr̄a exhortatiōe ⁊ ſalutē. q̄ operat̉ tolerantiā earūdē paſſionū qͣs ⁊ nos patim vt ſpes vr̄afirma ſit ꝓ vobis. ſciētes qm̄ ſicut ſocijpaſſionū eſtis: ſic eritis ⁊ ꝯſolatiōis. Noem̄ volumus ignorare vos frēs de tribulatione nr̄a que facta eſt in aſia qm̄ ſupͣmodū grauati ſumus ſupra virtute: itavt tēderet nos etiā viuere. Sꝫ ipſi ī nobiſip̄is rn̄ſum mortis habuimus vt nōſimus fidentes in nob̓. ſꝫ in deo qͥ ſuſcitat mortuos: q̄ de tantis ꝑiculis nos eripuit ⁊ eruit: in que ſꝑamus: qm̄ ⁊ adhuceripiet. adiuuantibꝰ vobis in or̄one ꝓ nobis: vt ex multaꝝ ꝑſonis facierū eiꝰ q̄ innob̓ eſt donatiōis. ⁊ ꝑmultos gr̄e agant̉ꝓ nobis. Nam gl̓ia nr̄a hec ē teſtimoniūꝯſcīe nr̄e ꝙ in ſimplicitate cordis ⁊ ſinceritate dei: ⁊ nō in ſapīa carnali. ſꝫ in gr̄adei ꝯuerſati ſumus in hͦ mūdo: abūdantius aūt ad vos. Nō em̄ alia ſcribimꝰ vobis qͣꝫ q̄ legiſtis ⁊ cognouiſtꝭ. Spero autē ꝙ vſqꝫ in finē cognoſcetis: ſic̄ ⁊ cogͦuiſtis nos ex ꝑte. qꝛ gl̓ia vr̄a ſumus ſicut ⁊vos nr̄a in die dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Et hac cōfidentia volui prius venire ad vos vt ſecundā grām hr̄etis ⁊ ꝑ vos trāſirem inmacedoniā. ⁊ iteꝝ a macedonia veniremad vos ⁊ a vobis deducit in iudeā. Cū gͦhͦ voluiſſem: nunqͥd leuitate vſus ſum.Aut qͥ cogito ẜm carnē cogito vt ſit apd̓me eſt ⁊ nōꝫ Fidelis aūt deus. qꝛ ſermonoſter qͥ fuit apud vos: nō eſt in illo. eſt ⁊nō: ſed eſt in illo eſt. Dei em̄ filius ieſusxp̄s qͥ in vobis ꝑ nos p̄dicatus ē ꝑ me etſiluanū ⁊ timotheū: nō fuit in illo ē ⁊ nōſed eſt in illo fuit. Quotqͦt em̄ ꝓmiſſiones dei ſunt: in illo eſt. Ideo ⁊ per ip̄mamen deo ad gl̓am veſtrā. Qui aūt ꝯfir
B
D
A