dei ordinatōni reſiſtit. Qui aūt reſiſtūtipſi ſibi dānationē acquirūt. Nam principes nō ſunt timori boni oꝑis ſed maliUis aūt nō timere ptātem. Bonū fac.et habebis laudē ex illa. Dei em̄ mīſtereſt tibi in bonū. Si aūt malū feceris: time. nō em̄ ſine cauſa gladiū portat. Deiem̄ miniſter eſt: vindex in irā ei qͥ maluꝫagit. Ideoqꝫ neceſſitati ſubditi eſtote:nō ſolū ꝓpter iram: ſꝫ etiā ꝓpter ꝯſcīam.Ideo em̄ ⁊ tributa p̄ſtatiſ Miniſtri em̄dei ſunt in hocip̄m ẜuientes/ Reddite gͦoībꝰ debita. Cui tributū tributū. cui vectigal vectigal. cui timorē timorē. cui honorē honore/ Nemini quicqͣꝫ debeatis niſi vt inuicē diligatis. Qui em̄ diligit ꝓximū legē impleuit. Nā nō adulterabisnō occides: nō furaberis: nō falſum teſtimoniū dicēs. nō ꝯcupiſceſ. ⁊ ſi qd̓ ē alid̓mandatū in hoc verbo inſtaurat̉ / diligesꝓximū tuū ſicut teip̄m. Dilectio ꝓximimalū nō oꝑat̉. Plenitudo ergo legis eſtdilectio. Et hoc ſcientes tp̄s: qꝛ hora eſtiam nos de ſomno ſurgere. Nunc em̄ ꝓpior eſt noſtra ſalus qͣꝫ cum credidimusNox p̄ceſſit dies aūt appropinqͣuit. Abijciamus gͦ oꝑa tenebraꝝ ⁊ induamur arma lucis: ſic vt in die honeſte ambulemus/ Non in comeſationibꝰ ⁊ ebrietatibus nō in cubilibꝰ ⁊ impudicitijs nō inꝯtentione ⁊ emulatione: ſed induiminidn̄m ieſum xp̄m/ ⁊ carnis curā ne feceritis in deſiderijs.XIIIIiNfirmū aūt in fide aſſumite nōin diſceptationibꝰ cogitationūAlius em̄ credit manducare ſe oīa. Quiaūt infirmus eſt olus māducet. Is quimanducat: nō manducantē nō ſpernat:⁊ qui nō māducat manducante nō iudicet. Deus em̄ illū aſſumpſit/ Tu qͥs es:qui iudicas alienū ſeruū: Dn̄o ſuo ſtataut cadit. Stabit aūt. Potens eſt em̄deus ſtatuere illū. Naꝫ alius iudicat diēinter diē: aliꝰ aūt iudicat oēꝫ dē. Unuſq̄ſqꝫ in ſuo ſenſu abūdet. Qui ſapit diēdn̄o ſapit. ⁊ qui manducat dn̄o manducat. Grās em̄ agit deo. Et qͥ manducat:dn̄o non manducat. et gratias agit deo

Nemo em̄ noſtrū ſibi viuit: ⁊ nemo ſibi morit̉. Siue em̄ viuimus dn̄o viuimus. ſiue morimur dn̄o morimur. Siue ergo viuimus ſiue morimur: dn̄i ſumus. In hoc em̄ xp̄s mortuus eſt ⁊ reſurrexit. vt ⁊ viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ dn̄etur.Tu aūt qͥd iudicas fratrē tuū aut tu qͣre ſpernis frēm tuū. Oēs em̄ ſtabimusante tribunal xp̄i. ſcriptum eſt em̄. Uiuo ego dicit dn̄s qm̄ mihi flectetur om̄egenū ⁊ om̄is lingua ꝯfitebit̉ deo. Itaqꝫvnuſquiſqꝫ noſtrum ꝓ ſe rōnem reddetdeo. Non gͦ amplius inuicē iudicemus.Sed hoc iudicate magis: ne ponatis offendiculū fratri vel ſcandalū. Scio ⁊ cōfide in dn̄o ieſu: qꝛ nihil cōmune ꝑ ip̄mniſi ei qͥ exiſtimat qͥd cōmune eſſe: illi cōmune eſt Si em̄ ꝓpter cibū frater tuusꝯtriſtat̉: iam nō ẜm charitatē ambulas.Noli cibꝰ tuo illū ꝑdere: ꝓ qͦ xp̄us mortuus eſt. Non gͦ blaſphemet̉ bonū nr̄m.Non eſt em̄ regnū dei eſca ⁊ potus ſꝫ iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudiū in ſpūſancto. Quiem̄ in hoc ſeruit xp̄o placꝫ deo: ⁊ ꝓbatuseſt hoībꝰ. Itaqꝫ q̄ pacis ſunt: ſectemur.⁊ q̄ edificatiōis ſunt in inuicem cuſtodiamus. Noli ꝓpter eſcam deſtruere opusdei. Omnia quidē ſunt mūda: ſed malūeſt hoī qui per offendiculum manducatBonū eſt nō māducare carnē ⁊ nō bibere vinū: neqꝫ in quo frater tuus offenditur aut ſcandalizatur aut infirmatur.Tu fidem quā habes penes temetip̄mhabe coram deo. Beatus qui nō iudicatſemetip̄m in eo ꝙ ꝓbat. Qui aūt diſcernit ſi mēducauerit dn̄atus eſt. quia nōex fide. Omne autem quod nō eſt ex fide peccatū eſt.XVEbemus aūt nos firmiores imdbecillitates infirmoꝝ ſuſtinere⁊ nō nobis placere. Unuſquiſqꝫ veſtrum primo ſuo placeat in bonū adedificationem. Etenim chriſtus nō ſibiplacuit: ſed ſicut ſcriptum eſt/ Improperia improperantiū tibi ceciderunt ſuꝑme. Quecunqꝫ enim ſcripta ſunt ad noſtram doctrinam ſcripta ſunt: vt per patientiam ⁊ cōſolationem ſcripturarum

Ia. 4. c.

Phil̓. 2. b.2. Ceꝝ. 5. b

Mat. 2x d

i. Ioh. 3. dDeut̉. 5

Gal̓. 55.Mat. 22. gͦLeuit̓. 19.Iac. 2. b.

D

Luce. 21. g.

Gal̓. 5. ci. Pet̓. 2. b

A

Ia. 4. c.

pͣs. 62.

B