Prologus

tatum: Deus meus deus meus: vt qͦddereliquiſti me. Et qͥdaꝫ de circūſtantibꝰaudiētes dicebāt. Ecce heliā vocat/ Currens aūt vnus ⁊ implēs ſpongiā aceto:circūponenſqꝫ calamo: potū dabat ei dices/ Sinite: videamus ſi veniat hleīasad deponendū eū. Ieſus aūt emiſſa voce magna expirauit/ Et velum templiſciſſum eſt in duo a ſummo vſqꝫ deorſum / Uidens autē centurio qͥ ex aduerſo ſtabat: quia ſic clamās expiraſſet: ait.Uere hic homo filius dei erat/ Erāt autem ⁊ mulieres de longe aſpicientes: inter quas erat maria magdalene ⁊ mariaiacobi minoris. et ioſeph mater. et ſalome: et cum eſſent in galilea ſequebātureum et miniſtrabāt ei. et alie multe q̄ ſimul cū eo aſcenderāt hieroſolymā/ Etcū iam ſero eſſet factū: qꝛ erat paraſceueqd̓ eſt an̄ ſabbatū veīt ioſeph ab arimathia nobilis decurio. qͥ et ipſe erat expectās regnuꝫ dei. Et audacter ītroiuit adpilatū et petijt corpꝰ ieſu. Pilatus autēmirabat̉ ſi iā obiſſet. Et accerſito cēturione: interrogauit eū ſi iā mortuꝰ eſſet.Et cū cognouiſſet a cēturione: donauitcorpus ioſeph/ Ioſeph aūt mercatꝰ ſyndonē: et depones eū inuoluit ſyndonē: ⁊poſuit eū in monumēto qd̓ erat exciſuꝫde petra. et aduoluit lapidem ad oſtiummonumēti/ Maria auteꝫ magdalene etmaria ioſephaſpiciebāt vbi poneretur.T cū trāſiſſet ſabbatū: XVIemaria magdalene ⁊ maria iacobi ⁊ ſalomē emerūt aromata: vtveniētes vngerent ieſum / Et valde mane vna ſabbatoꝝ veniūt ad monumētūorto iā ſole. Et dicebāt ad inuicē. Quisreuoluet nob̓ lapidē ab oſtio monumēti? Et reſpiciētes viderūt reuolutū lapidē. Erat qͥppe magnꝰ valde. Et introeūtes in monumentū viderūt iuuenē ſedentē in dextris cooꝑtū ſtola candida etobſtupuerūt. Qui dicit illis/ Nolite expaueſcere Ieſum q̄ritis nazarenū crucifixū: ſurrexit nō eſt hic. Ecce locꝰ vbi poſuerūt eū. Sꝫ ite dicite diſcipul̓ eiꝰ ⁊ petro qꝛ p̄cedet vos ī galileā. Ibi eū vide-

bitis ſic̄ dixit vobis/ At ille exeūtes fugerūt de monum̄to Inuaſerat enī eas tremor ⁊ pauor ⁊ nemini qͦcqͣꝫ dixerūt. Timebāt enī. Surges aut ieſus mane prima ſabbati apparuit pͥmo marie magdalene de qͣ eiecerat ſeptē demōia. Illa vadēs nūciauit his qͥ cū eo fugerat iugētibus ⁊ flētibꝰ ⁊ illi audiētes qꝛ viueret etviſus eſſꝫ ab ea: nō crediderūt/ Poſt hecaūt duobꝰ ex his ambulatibꝰ on̄ſus ē inalia effigie eutibꝰ in villā: ⁊ illi eūtes nūciauerūt ceterꝭ nec illis crediderūt. Nouiſſime aūt recūbetibꝰ illis vndecī apparuit: et exprobrauit incredulitatē eoꝝ etduriciā cordis: qꝛ his qͥ viderat eū reiurrexiſſe nō crediderūt. Et dixit eis: Euntes in mundū vniuerſuꝫ: p̄dicate euāgeliū oī creature Qui crediderit ⁊ baptiatus fuerit ſaluꝰ erit. qͥ vero nō crediderit ꝯdemnabit̉. Signa aūt eos qͥ crediderint hec ſequent̉/ In noīe meo de monia eijciēt. linguis loquent̉ nouis. ſerpētes tollent. Et ſi mortiferū qͥd biberintnō eis nocebit. Suꝑ egros manꝰ imponēt ⁊ bn̄ habebūt/ Et dn̄s quidem ieſuspoſtqͣꝫ locutꝰ eſt eiſ. Aſſumptus eſt in celum ⁊ ſedet a dextris dei. Illi aūt ꝓfectip̄dicauerunt vbiqꝫ: dn̄o cooꝑante: ⁊ ſermonē ꝯfirmate: ſequentibꝰ ſignis.Explicit euangeliū ẜm Marcum.Incipit prefatio beati hieronymi preſbyteri in euangelium ẜm Lucam.Ucas ſyrus natōe antiocenẜ. arte medicꝰ diſcipulus apl̓oꝝ poſtea paulum ſecutus vſqꝫ ad cōſummatōꝫ eiuſ ſeruiēsdn̄o ſine crimine Namneqꝫ vxorē vnqͣꝫ hn̄s neqꝫ filios: ſeptuaginta ⁊ qͣttuor annoꝝ obijt in bythiniaplenus ſpūſcō. Qui cū iā ſcripta eſſenteuāgelia ꝑ mattheū qͥdē in iudea. ꝑ marcum aūt in italia: ſancto inſtigāte ſpū in

Mat. 28. bLuce. 24. bD

Mat. 27. f. Luce.23. e. Io. 19. ē

At. 27 .f. Io. 19ſ. Mat. 27. f.Luce. 23. .f.Mat. 27. f.Luce. 23. g.

ELuce. 24. c

Mat. 27. f.

Mat. 10. b

GMat 2ꝰ s. Luēvs. Io. 1v. g

GLuce. i0. e.

Act̉. i. b.Luce. 24. g.Apocal̓. ii. c.

Mat. 27. g. Luc̄.2.6. Io. 19. gͦ

Mal. 27. gͦ

A

Mat. 28. a. Luc̄.24. a. Io. 20. a.

EMat. 28. aLuce. 24. a