Abdias
Incipit prologus in Abdiā ꝓphetā.Acob pr̄iarcha habuit fratrem eſau. qui ob ruboreꝫcorꝑis ſui edō hebrea lingua appellatus ē quod latine ſanguineus dicitur.Is memoratū frarē ſuū. qui iſrael nomen acceperat graui odio cōmotus interimere conatus ē. Qua de cauſa omnes qui ppl̓m iſrl̓ id eſt filios patriarcheiacob predicti eſau odium imitati perſecuti ſunt. eſau ⁊ edom appellati ſunt.Et qꝛ populus iſrl̓ de captiuitate chaldeoꝝ per cirum regem perſarum nutudei reuocatus in hieruſalem ab alio regno grauiter afflictus atqꝫ oppreſſus ēideo hoc regnū quod more eſau predictum populū perſecutum eſt. per denūciationē abdie prophete increpatur. qd̓nō dei indignatione ſed ſua virtute populū ſuperatū gloriabatur. De quo regno olim per dauid in. pͣs. cēteſimo triceſimoſexto dictum eſt. Memorare domine filiorum edom in die hieruſalemNam reliqua lectione comp̄henſa. futurum in gentes iudicium. ob cauſas lectione comprehenſas regnūqꝫ dei in populo iſrael ſignificat. Hebrei hūc dicūteſſe. qui ſub rege ſamarie achab. ⁊ impijſſima ieſabel pauit centū ꝓphetas inſpecubꝰ. qui nō curuauerūt genu antebaal. ⁊ de ſeptem milibꝰ erat quos helias arguit̉ ignoraſſe. Sepulcrum quoqꝫ eius vſqꝫ hodie cum manſoleo heliſerprophete. ⁊ baptiſte iohannis in ſeb aſte venerationi habetur. que olim ſamaria dicebatur. Hanc herodes rex ātipatris filius in honore auguſti ceſaris greco nomine vocauit āguſtiam. Hic igit̉qͥ centū prophetas pauerat. accepit gratiam ꝓphetalē ⁊ de duce exercitus fuitdux eccleſie. Tūc in ſamaria paruū gregem pauerat. nūc ī toto orbe xp̄i paſciteccleſias. Et ſicut ſtephanus coronammeruit paſſionis. ſic hic de ẜuitutis deicum paulo apoſtolo nomine gloriat̉. qꝛabdias. ſeruus domini in noſtro ſonat
Explicit ꝓlogus. Incipit argumētūBdias qui interp̄tatur ſeruus dn̄i ꝑſonat ꝯtra edom.ſanguineū terrenūqꝫ frēmfratris quoqꝫ iacob ſemperemulum haſta percutit ſpiritali.Explicit argumentum. Incipit Abdias propheta. CapitulumIſio AbdieHec dicit dn̄s deꝰ advedom. Auditū audiuimus a dn̄o. ⁊ legatumad gentes miſit. Surgite. ⁊ cōſurgamus aduerſus eū in preliū. Ecce ꝑuulū dedi te in gentibꝰ. Cōtēplabilis tu es valde. Suꝑbia cordistui extulit te hītantē in ſciſſuris petraꝝexaltantē ſoliū tuū. Qui dicis in cordetuo. Quis detrahet me in terram. Siexaltatus fueris vt aqͣla. ⁊ ſi inter ſidera poſueris nidū tuū inde detrahā te dicit dn̄s. Si fures introiſſent ad te ſi latrones ꝑ noctē. quō cōticuiſſes. Nōnefurati eſſent ſufficientia ſibi. Si vindemiatores introiſſent ad te. nūqͥd ſalteꝫracemū reliquiſſent tibi. Quō ſcrutatiſunt eſau. Inueſtigauerunt abſcondita eius. Uſqꝫ ad terminū emiſerunt teom̄es viri federis tui illuſerūt tibi. Inualuerunt aduerſum te viri pacis tue.Qui comedunt tecum. ponet inſidiasſubter te. Non eſt prudentia in eo. Nūquid non in die illa dicit dominus ꝑdāſapientes de ydumea. ⁊ prudentiam demonte eſau. Et timebunt fortes tui ameridie. vt intereat vir de monte eſauPropter interfectionem ⁊ propter iniquitatem in fratrem tuum iacob. operiet te confuſio. et peribisⁱ in eternum.In die cum ſtares aduerſus eum quādo capiebāt alieni exercitum eius ⁊ extranei ingrediebātur portas eius ⁊ ſuꝑ
eloquio.