Eccleſiaſticus
Qui ſeruiunt ei obſequētes erūt ſancto: ⁊ eos qui diligūt illam. diligit deusQui audit illam iudicabit gētes. et qͦintuetur illam. permanebit cōfidens.Si crediderit eī hereditabit illā. ⁊ erūtin cōfirmatione creature illoꝝ: qm̄ intentatōe ambulat cum eo. ⁊ in primiseligit eū. Timore et metum et ꝓbationem inducet ſuper illum: et cruciabitillū in tribulatione doctrine ſue donectentet eum in cogitatōnibꝰ ſuis: et credat aīe illius. Et firmabit illū ⁊ iter adducet directum ad illū ⁊ letificabit illūet denudabit abſcōſa ſua illi. et thezauriſabit ſuꝑ illum ſcientiā et intellectuꝫiuſticie: Si aūt oberrauerit derelīqueteum: ⁊ tradet eū in manus inimici ſui.Fili cōſerua tempus ⁊ deuita a malo.Pro aīa tua ne cōfundaris dicere verūEſt enī cōfuſio adducens peccatum: eteſt cōfuſio adducēs gloriam et gratiā.Ne accipiēs faciē aduerſus faciem tuānec aduerſus aīam tuā mendaciū. Necreuerearis ꝓximū tuū in caſu ſuo: necretineas verbū in tempore ſalutis: Nōabſcondas ſapīaꝫ tuā in decore tuo. Inlingua enī ſapiētia dinoſcit̉. et ſenſus ⁊ſcīa ⁊ doctrina in verbo ſenſati: ⁊ firmamentū in oꝑbꝰ iuſticie. Nō cōtradicasverbo veritatis vllo mō: et de mēdacioineruditōnis tue cōfundere. Nō cōfundaris ꝯfiteri peccata tua. et ne ſubijcias te omni hoī ꝓ peccato. Noli reſiſtereꝯtra faciē potētiſ: nec coneris ꝯͣ ictū fulminiſ. Pro iuſticia agoniſare ꝓ aīa tuaet vſqꝫ ad mortē certa ꝓ iuſticia: et deuſexpugnabit ꝓ te inimicoſ tuos. Noli citatus eē in lingua tua. ⁊ īutilis ⁊ remiſſus in oꝑbꝰ tuis. Noli eſſe ſic̄ leo in domo tua: euertēs domeſticos tuos: ⁊ opprimēs ſubiectos tibi. Nō ſit porrectamanꝰ tua ad accipiendū et ad dandumcollecta.Oli attēdere ad poſſeſſionesiniqͣs: ⁊ ne dixeris. eſt mihi ſufnficies vita. Nihil enī ꝓderit intꝑe vindicte ⁊ ꝯbductōis. Ne ſeqͣris infortitudīe tua ꝯcupiſcentiā cordis tui:
et ne dixeris. Quō potui: aut quis meſubijciet ꝓpter facta mea: Deꝰ enī vindicās vindicabit. Ne dixeris. Peccaui.et qͥd mihi accidit triſte? Altiſſimꝰ enīeſt patiēſ redditor. De ꝓpiciato peccatonoli eſſe ſine metu: neqꝫ addijcias peccatū ſuꝑ peccatū ⁊ ne dicas. Miſeratiodn̄i magna eſt: multitudīs pctōꝝ meorū miſerebit̉. Miſericordia enī ⁊ ira abillo cito ꝓximāt: et ī peccatores reſpicitira illiꝰ. Nō tardes cōuerti ad dn̄m: etne differas de die in diē. Subito enī veniet ira illiꝰ: ⁊ in tꝑe vindicte diſꝑdette. Noli anxius eſſe in diuitijs iniuſtisnō enī ꝓderunt tibi in die obductōniset vindicte. Nō ventiles te in omnemventum. et nō eas in omnē viam. Sicenim omnis peccator ꝓbatur in duplici lingua. Eſto firmus in via dn̄i: et inveritate ſenſus tui et ſciētia: et ꝓſequatur te verbū pacis et iuſticie. Eſto māſuetus ad audiendū verbū dei vt intelligas: et cū ſapiētia ꝓferes reſponſuꝫ verum. Si eſt tibi intellectus reſpondeꝓximo: ſin aūt ſit manus tua ſuꝑ os tuum: ne capiaris in verbo indiſciplinatoet confundaris. Honor ⁊ gloria in ſermone ſenſati: lingua vero imprudētisſubuerſio ē ip̄ius. Nō appelleris ſuſurro in vita tua. et lingua mea ne capiaris ⁊ cōfundaris. Suꝑ furē enī eſt cōfuſio et pnīa: et denotatio peſſima ſuꝑbilingue: ſuſurratori aūt odiū et inimicitia et cōtumelia. Iuſtifica puſillū etmagnum ſimiliter.VIOli fieri ꝓ amico inimicꝰ ꝓxin mo. Improperiū enī et contumelia malus hereditabit. et omnis peccator inuidꝰ et bilinguis. Nōte extollas in cogitatōne aīe tue veluttaurus ne forte elidat̉ virtus tua ꝑ ſtulticiā ⁊ folia tua comedat. et fructꝰ tuosperdat. et relinquaris velut lignū aridum in heremo. Anima enī nequā diſperdet qui ſe habet. ⁊ in gaudiū inimicis dat illum et deducet in ſortē impiorū. Uerbū dulce multiplicat amicos ⁊mitigat inimicos ⁊ lingua eucharis in