Eccleſiaſtes
ſuo dedit deus ſapientiā ⁊ ſcientiā et leticiā: peccatori aut dedit afflictōꝫ ⁊ curaꝫſuꝑfluā. vt addat ⁊ ꝯgreget ⁊ tradat eiqui placuit deo. Sed ⁊ hoc vanitas eſtet caſſa ſollicitudo mentis. IIIMnia tempus habent: et ſuiso ſpacijs tranſeunt vniuerſa ſubcelo. Tempus naſcendi: et tꝑemoriēdi. Tꝑus plantandi: et tꝑus euellendi qd̓ plantatū eſt. Tꝑs occidendi ⁊tꝑus ſanandi. Tꝑus deſtruendi et tꝑsedificandi. Tempus flendi ⁊ tꝑs ridendi. Tempus plangendi et tꝑus ſaltandi. Tempus ſpargendi lapides et tꝑuscolligendi. Tꝑus amplexandi. et tꝑuslonge fieri ab amplexibꝰ. Tēpus acquirendi et tꝑus perdendi. Tempus cuſtodiendi. ⁊ tempus ab ijciendi. Tempusſcindendi ⁊ tꝑus ꝯſuendi. Tꝑus tacendi. et tꝑus loquendi. Tꝑus dilectōis ⁊tempus odij. Tempus belli ⁊ tꝑus pacis. Quid habet amplius homo de labore ſuo: Uidi afflictionē quā dedit deusfilijs hoīm vt diſtendantur in ea. Cuncta fecit bona in tꝑe ſuo: et mundū tradidit diſputatōni eoꝝ: vt non inueniathomo opus qd̓ oꝑatus eſt deus ab initio vſqꝫ ad fine. Et cognoui ꝙ nō eſſetmelius niſi letari: facere bn̄ in vita ſua.Omnis enī homo qui comedit ⁊ bibitet videt bonū de labore ſuo: hoc donumdei eſt. Didici ꝙ oīa oꝑa que fecit deusꝑſeuerent in ꝑpetuū. Nō poſſumus eisquicqͣꝫ addere nec auferre: que fecit deus vt timeatur. Quod factū eſt ipſumꝑmanet. Que futura ſunt iam fuerūt:et deus inſtaurat qd̓ abijt. Uidi ſub ſole in loco iudicij impietate ⁊ in loco iuſticie iniquitatem. et dixi in corde meo.Iuſtum ⁊ impiū iudicabit dn̄s: ⁊ tꝑusoīs rei tūc erit. Dixi in corde meo de filijs hoīm vt ꝓbaret eos deus. et oſtēderet ſil̓es eſſe beſtijs. Idcirco vnus interitus eſt hoīs ⁊ iumentoꝝ. ⁊ equa vtriuſqꝫ ꝯͣ ſitio. Sicut moritur homo ſic etilla moriūtur. Sil̓iter ſpirant oīa ⁊ nihil habet homo iumēto amplius. Cuncta ſubiacent vanitati. et oīa ꝑgunt ad
vnum locum. De terra facta ſunt et interrā pariter reuertunt̉. Quis nouit ſiſpūs filioꝝ adam aſcendat ſurſum et ſiſpūs iumentoꝝ deſcēdat deorſum? Etdeprehendi nihil eſſe melius qͣꝫ letari hominem in oꝑe ſuo. et hanc eſſe partemillius. Quis enī eum adducet vt poſtſe futura cognoſcat:IIIIErti me ad alia ⁊ vidi calūniasv que ſub ſole gerunt̉. et lachrymas innocentiū et nemine cōſolatorē. nec poſſe reſiſtere eoꝝ violētiecunctoꝝ auxilio deſtitutos. Et laudauimagis mortuos qͣꝫ viuētes. et feliciorevtroqꝫ iudicaui qui necdū natꝰ eſt: necvidit mala q̄ ſub ſole fiūt. Rurſum cōtemplatus ſum oēs labores hoīm. et induſtrias anīaduerti patere inuidie ꝓximi. Et in hoc ergo vanitas ⁊ cura ſuperflua eſt. Stultus ꝯplicat manus ſuaset comedit carnes ſuas dicēs. Meliuseſt pugillus cū requie. qͣꝫ plena vtraqꝫmanus cū labore ⁊ afflictōe animi. Cōſiderans repperi ⁊ aliā vanitatē ſub ſole. Unus eſt ⁊ ſecundū nō habet. nō filium. nō fratrem. et tn̄ laborare nō ceſſat. nec ſatiant̉ oculi eius diuitijs. necrecogitat dicens: Cui laboro et fraudoaīam meam bonis? In hoc qͦꝫ vanitaseſt et afflictio peſſima. Melius eſt ergoduos eſſe ſimul qͣꝫ vnū: habet enī emolumentū ſocietatis ſue. Si vnus ceciderit: ab altero fulcietur. Ue ſoli: qꝛ cūceciderit nō habet ſubleuante ſe. Et ſidormierint duo fouebunt̉ mutuo Unquō calefiet? Et ſi quiſpiā p̄ualuerit cōtra vnum. duo reſiſtunt ei. Funiculustriplex difficile rumpit̉. Melior eſt puex pauper ⁊ ſapiens rege ſene et ſtulto.qui neſcit preuidere in poſterum. Ꝙ decarcere cateniſqꝫ interdum quis egrediatur ad regnum. et alius natus in regno inopia conſumatur Uidi cunctosviuentes. qui ambulant ſub ſole cumadoleſcente ſecūdo: qui conſurget ꝓ eo.Infinitus numerus eſt populi omniūqui fuerūt ante eū. et qui poſtea futuriſunt non letabuntur in eo. Sed ⁊ hoc
nm iiij