Prologus
Epiſtola ſancti Hieronymi preſbyteriad Chromatium ⁊ Heliodoruꝫ epiſcopos: de libris ſalomonis.Ungat epiſtola quosiūgit ſacerdotium imocharta non diuidat qͦschriſti nectit amor Cōmētarios ī oſee amoset zachariā. malachiāqͦꝫ poſcitis. Scripſiſſem ſi licuiſſet pre valitudine. Mittitis ſolatia ſumptuuꝫ: notarios nr̄os ⁊ liberarios ſuſtentatis: vtvobis potiſſimū noſtrū deſudet ingenium. Et ecce ex latere freques turba diuerſa poſcentiū: quaſi aut equū ſit mevobis eſurientibꝰ ⁊ alijs laborare: aut inrōne dati ⁊ accepti cuiqͣꝫ p̄ter vos obnoxius ſim. Itaqꝫ longa egrotatōne fractus ne penituſ hoc āno reticerē ⁊ apudvos mutus eſſem tridui opus noīe vr̄oꝯſecraui interpretationē videlicet triūſalomonis voluminū. maſloth. qd̓ hebrei ꝑabolas: vulgata aūt editio ꝓuerbia vocat. coeleth. q̄ grece eccleſiaſten.latine concionatore poſſumus dicere.ſyraſyrim: qd̓ in lingua nr̄a vertitur canticū canticoꝝ. Fertur ⁊ panaretos ieſufilij ſyrach liber. ⁊ alius pſeudographuſqui ſapientia Salomonis inſcribitur:Quoꝝ priorē hebraicū repperi. non eccleſiaſticū vt apud latinos: ſed parabolas prenotatū. Cui iuncti erāt eccleſiaſtes ⁊ canticū canticoꝝ. vt ſimilitudinēſalomonis non ſolū numero libroꝝ ſedetiā materiaꝝ genere coequaret. Secūdus apud hebreos nuſqͣꝫ eſt. qꝛ ⁊ ipſe ſtilus grecā eloquentiā redolet. ⁊ nōnulliſcriptoꝝ veterū. hunc eſſe iudei phylonis affirmant. Sicut ergo iudith et tohie ⁊ machabeoꝝ libros. legit quidē eoſeccleſia. ſed inter canonicas ſcripturasnō recipit. ſic ⁊ hec duo volumina legatad edificatione plebis: nō ad autoritatem eccleſiaſticoꝝ dogmatū ꝯfirmandāSi cui ſane ſeptuaginta interpretummagis editio placet: habꝫ eam a nobis
olim emendatam. Neqꝫ enim noua ſiccudimus: vt vetera deſtruamus. Et tamen cū diligentiſſime legerit ſciat magis noſtra ſcripta intelligi: que nō in tercium vas tranſfuſa coacuerint ſed ſtatim de prelo puriſſime cōmendata teſte. ſuum ſaporem ſeruauerint.Explicit epiſtola ſancti Hieronymi.Incipit prologus in libros eoſdem:Ribus noībꝰ vocatū fuiſſe ſalomonē ſcripture matnifeſtiſſime docent. Pacificū .i. ſalomonē et ydida.hoc eſt dilectū dn̄i: ⁊ quodnunc dicitur coeleth .i. eccleſiaſten. Etcleſiaſtes aūt greco ſermone eſt appellatus. qꝛ cētū .i. eccleſiā ꝯgreget. que nosnuncupare poſſumus: concionatorē eoꝙ loquat̉ ad ppl̓m. et ſermo eius nō ſpecialiter ad vnū: ſed ad vniuerſos dirigatur generaliter. Porro pacificus ⁊ dilectus dn̄i ab eo ꝙ regno eius pax fueritet eū dn̄s dilexerit: appellatus eſt. Naꝫet pͣs qͣdrageſimuſquartus ⁊ ſeptuageſimuſprimus: dilecti ⁊ pacifici titulo p̄notātur. Qui tn̄ ⁊ ſi ad ꝓphetiā chriſtieccleſieqꝫ ꝑtinētes felicitatē ⁊ vires ſalomonis excedūt: tn̄ ẜm hiſtoriā ſuꝑ ſalomonē ſcripti ſunt. Itaqꝫ iuxta numerū vocabuloꝝ: tria volumina edidit. prouerbia. eccleſiaſten. canticum canticoꝝ.In ꝓuerbijs ꝑuulū docens: et quaſi deofficijs ꝑ ſentētias erudiēs. Unde ⁊ adfiliū ſermo crebro repetit̉. In ecc̄iaſtenvero mature virū etatꝭ inſtituēs. ne q̄cqͣꝫ in mūdi rebꝰ putat eſſe ꝑpetuū: ſꝫ caduca ⁊ breuia vniuerſa q̄ cernimuſ. Adextremū iā ꝯſummatū virū ⁊ calcato ſeculo p̄ꝑatū: in cāticꝭ cāticoꝝ ſponſe iungit āplexibꝰ. Niſi enī prius reliq̄rimusvicia ⁊ pompis ſecl̓i renūciantes: expeditos nos ad aduētuꝫ p̄ꝑauerimꝰ nō poſſumus cantare canticū canticoꝝ. Sedet hͦ diligētius attendendū. tres librosautore diuerſo eſſe ītitulatos. In ꝓuerbijs enī notant̉ ꝓuerbia ſalomonis filij