iuebitur in eternuꝫ.1ſipſi dauid.XVOnſerua me dn̄e qm̄ ſperaui īcte. dixi dn̄o deus meus es tu: qͦniā bonoꝝ meoꝝ nō eges. Sāctis qui ſunt in terra eius: mirificauitoēs volūtates meas in eiſ. Multiplicate ſunt infirmitateſ eoꝝ: poſtea accelerauerūt. Non cōgregabo ꝯuenticula eoꝝde ſanguinibꝰ: nec memor ero noīm eorū ꝑ labia mea. Dn̄s ꝑs hereditatꝭ mee⁊ calicis mei: tu es qui reſtituēs hereditatē meā mihi. Funes cecider̄t mihi inpreclaris: etenī hereditas mea preclaraeſt mihi. Benedicā dn̄m qui tribuit mihi intellectū: inſuꝑ ⁊ vſqꝫ ad noctē īcrepuerūt me renes mei. Prouidebā dominum in ꝯſpectu meo ſemꝑ: qm̄ a dextris eſt mihi ne cōmouear. Propter hͦletatum eſt cor meū ⁊ exultauit linguamea: inſuꝑ ⁊ caro mea requieſcet in ſpeQm̄ nō derelinques aīaꝫ meā in inferno: nec dabis ſanctū tuū videre corruptionē. Notas mihi feciſti vias vite: adimplebis me leticia cū vultu tuo: delectationes in dextera tua vſqꝫ in finem.Oratio dauid.XVIxandi dn̄e iuſticiā meā: intendeedeprecationē meā. Auribꝰ percipe orōneꝫ meā: nō in labijs doloſis. De vultū tuo iudiciū meū ꝓdeatoculi tui videāt equitatē. Probaſti cormeū ⁊ viſitaſti nocte: igne me examīaſti ⁊ nō eſt inuēta in me iniquitas. Utnō loquat̉ os meū oꝑa hoīm: ꝓpter verba labioꝝ tuoꝝ ego cuſtodiui vias duras. Perfice greſſus meos in ſemitꝭ tuis: vt nō moueātur veſtigia mea. Egoclamaui qm̄ exaudiſti me deus: inclinaaurē tuā mihi ⁊ exaudi verba mea. Mirifica miſericordias tuas: qui ſaluos facis ſperātes in te. A reſiſtentibꝰ derteretue cuſtodi me: vt pupillā oculi. Subvmbra alaꝝ tuaꝝ ꝓtege me: a facie impioꝝ qui me afflixer̄t. Inimici mei animā meā circūdederūt: adipē ſuū cōcluſerūt: os eoꝝ locutū ē ſuꝑbiā. Proijciētes me nūc circūdeder̄t: ocl̓os ſuos ſta-
tuerūt declinare in terrā. Suſceperuntme ſicut leo paratus ad predā ⁊ ſic ut catulus leonis habitās in abditis. Exurge dn̄e preueni eū ⁊ ſupplanta eū: eripeaīam meā ab imꝑio. framea tuā ab inimicis manꝰ tue. Dn̄e a paucis de terradiuide eos in vita eoꝝ: et de abſcōditistuis adimpletus eſt venter eoꝝ. Saturati ſunt filijs: et diuiſerūt reliquias ſuas paruulis ſuis Ego aūt in iuſticia apparebo cōſpectui tuo: ſatiabor cū apparuerit gloria tua. In finē puero dn̄idauid qui locutus eſt dn̄o verba cantici huius in die qua eripuit eum dn̄s demanu omniū inimicoꝝ eius: et de manū ſaul. et dixit.XVIIIligam te dn̄e fortitudo mea:d dn̄s firmamentū meū et refugiū meū et liberator meus. Deus meus adiutor meus: ⁊ ſperabo in eūProtector meus et cornu ſalutis mee:et ſuſceptor meus. Laudans inuocabodn̄m: ⁊ ab inimicis meis ſaluꝰ ero. Circūdederūt me dolores mortis: et torrētes iniquitatis ꝯturbauerūt me Dolores inferi circūdederūt me: p̄occupauerunt me laquei mortis. In tribulatōemea inuocaui dn̄m: ⁊ ad deū meum clamaui. Et exaudiuit de tēplo ſancto ſuovocē meā: ⁊ clamor meus in ꝯſpectu eiꝰintroiuit in aures eius. Cōmota eſt etcōtremuit terra fundamēta montiū cōturbata ſunt ⁊ cōmota ſunt: qm̄ iratuseſt eis. Aſcēdit ſumus in ira eiꝰ: ⁊ iamoa facie eiꝰ exarſit: carbones ſuccc̄ ſi ſuntab eo. Inclinauit celos ⁊ deſcēdit: et caligo ſub pedibꝰ eius. Et aſcēdit ſuꝑ cherubin ⁊ volauit: volauit ſuꝑ pennas ventoꝝ Et poſuit tenebras latibulū ſuū incircūitū eiꝰ tabernaculū eius: tenebroſaaqͣ in nubibꝰ aeris. Pre fulgore in conſpectu eius nubeſ trāſierūt: grādo ⁊ carbones ignis. Et intonuit de celo dn̄s: ⁊altiſſimus dedit vocē ſuā: grādo ⁊ carbones ignis. Et miſit ſagittas ſuas ⁊ diſſipauit eos: fulgura multiplicauit ⁊ cōturbauit eos. Et apparuerūt fontes aqͣrum: et reuelata ſunt fundamēta orbis