Pſalterium
tu eris adiutor. Cōtere brachiū peccatoris ⁊ maligni: queretur peccatū illiuset nō inuenietur. Dn̄s regnabit ineternū et in ſeculū ſeculi: ꝑibitis gentes deterra illius. Deſideriū pauperū exaudiuit dn̄s: p̄parationē cordis eoꝝ audiuitauris tua. Iudicare pupillo et humili:vt nō apponat vltra magnificare ſe homo ſuper terramIn finem pſalmus dauid.AN dn̄o confido quō dicitis aniime mee: trāſmigra in montē ficut paſſer. Qm̄ ecce peccatoresintenderūt arcū. parauerūt ſagittas ſuas in pharetra. vt ſagittēt in obſcuro rectos corde. Qm̄ que ꝑfeciſti deſtruxr̄t:iuſtus aūt quid fecit? Dn̄s in tēplo ſancto ſuo: dn̄s in celo ſedes eiꝰ. Oculi eiꝰin pauperē reſpiciūt: palpebre eiꝰ interrogant filios hoīm. Dn̄s interrogat iuſtū ⁊ impiū: qui aūt diligit iniquitateꝫodit aīam ſuā. Pluet ſuꝑ peccatores laqueos: ignis ⁊ ſulphur ⁊ tpūs ꝓcellarūpars calicis eoꝝ. Qm̄ iuſtus dn̄s ⁊ iuſticias dilexit: equitatē vidit vultꝰ eiusIn finē pſalmꝰ dauid ꝓ octaua. XIaluū me fac dn̄e qm̄ defecit ſanſ ctus: qm̄ diminute ſunt veritates a filijs hoīm. Uana locutiſunt vnuſquiſqꝫ ad ꝓximū ſuū: labia doloſa in corde ⁊ corde locuti ſunt. Diſperdat dn̄s vniuerſa labia doloſa: ⁊ linguāmagniloquā. Qui dixerūt lingnā noſtrā magnificabimuſ: labia nr̄a a nobisſunt: quis nr̄ dn̄s eſt: Propter miſeriāinopū ⁊ gemitū pauperū: nunc exurgādicit dn̄s Ponā in ſalutari fiducialiteragā in eo. Eloquia dn̄i eloquia caſta argētū igne examinatū: ꝓbatu terre purgatū ſeptuplū. Tu dn̄e ſeruabis nos ⁊cuſtodies nos: a generatōe hac in eternū. In circūitū ip̄ij ābulabāt: ẜm altitudinē tuā multiplicaſti filios hoīm.In fine pſalmus dauid. XIISqꝫ qͦ dn̄e obliuiſceris me inv fine: vſqꝫ qͦ auertis faciē tuaꝫ ame. Quādiu ponā ꝯſilia in aīamea: dolorē in corde meo ꝑ diē. Uſqꝫ qͦ
exaltabitur inimicus meus ſuꝑ me: reſpice et exaudi dn̄e deus meus. Illumina oculos meos ne vnqͣꝫ obdormiaꝫ inmorte: ne qn̄ dicat inimicus meus p̄ualui aduerſus eum. Qui tribulāt me exultabūt ſi motus fuero: ego aūt in mīatua ſperaui. Exultabit cor meū in ſalutari tuo: cātabo dn̄o qui bona tribuit mihi: ⁊ pſallā noī dn̄i altiſſimi. In finēpſalmus dauid.XIIIIxit inſipiēs in corde ſuo: nond eſt deus. Corrupti ſunt et abominabiles facti ſunt in ſtudijsſuis nō eſt q̄ faciat bonū. nō eſt vſqꝫ advnū. Dn̄s de celo ꝓſpexit ſuꝑ filios hominū: vt videat ſi eſt intelliges aut reqͥrēs deū Oēs declinauer̄t ſil̓ inutiles facti ſunt: nō eſt q̄ faciat bonū. nō eſt vſqꝫad vnū. Sepulcrū patēs ē guttur eoꝝlinguis ſuis doloſe agebāt: venenū aſpidū ſub labijs eoꝝ. Quoꝝ os malediction ⁊ amaritudine plenum eſt: velocespedes eoꝝ ad effundēdū ſanguine. Cōtritio ⁊ infelicitas in vijs eoꝝ: et viā pacis nō cognouerūt: nō eſt timor dei an̄oculos eoꝝ. Nōne ꝯgnoſcēt oēs q̄ operant̉ iniquītatē: qui deuorāt plebē meāſicut eſcā paniſ. Dn̄m nō inuocauerūtillic trepidauerūt timore vbi nō erat timor. Qm̄ dn̄s in generatōne iuſta eſt:ꝯſiliū inopis ꝯfudiſtis qm̄ dn̄s ſpes eiꝰeſt. Quis dabit ex ſion ſaluture iſrl̓: cūauerterit dn̄s captiuitatē plebis ſue exultabit iacob ⁊ letabitur iſrl̓. In finēpſalmus dauid.XIIIIn̄e qͥs habitabit in tabernaculodtuo: aut qͥs requieſcet in monte ſcō tuor Qui ingreditur ſine macula: ⁊ oꝑatur iuſticiā Qui loquitur veritatē in corde ſuo: qui nō egit dolū in lingua ſua. Nec fecit proximo ſuomalū: ⁊ obprobriū nō accepit aduerſusproximos ſuos. Ad nihilū deductus eſtin ꝯſpectu eius malignus: timētes aūtdn̄m glorificat Qui iurat proximo ſuoet nō decipit: qui pecuniam ſuā non dedit ad vſuram. et munera ſuꝑ innocentem nō accepit. Qui facit hec non mo-
h h