Ob
bilia dei. Nunqͥd ſcis qn̄ precepit deuspluuijs vt oſtēderēt lucē nubiū eius:Nunqͥd noſti ſemitas nubiū magnaset ꝑfectas ſcientias? Nōne veſtimentatua calida ſunt cū ꝑflata fuerit terra auſtro. Tu forſitan cū eo fabricatus es celos: q̄ ſolidiſſimi qͣſi ere fuſi ſunt. Oſtēde nobis qͥd dicamus illi. Nos q̇ppe inuoluimur tenebris. Quis narrabit eiq̄ loquor? Etiā ſi locutus fuerit. homodeuorabitur. at nūc nō videret lucem.Subito aer coget̉ in nubes: et ventustrāſiens fugabit eas. Ab aqͣlone auruꝫvenit ⁊ a deo formidoloſa laudatio. Digne eū inuenire nō poſſumꝰ. Magnusfortitudīe ⁊ iudicio et iuſticia. et enarrari nō p̄t. Ideo timebūt eū viri ⁊ nō audebūt cōtemplari oēs qui ſibi vident̉eſſe ſapientes.XXXVIIIEſpondēs aūt dn̄s iob de turr bine dixit. Quis eſt iſte inuoluens ſnīas ſermonibꝰ imperitis. Accinge ſicut vir lūbos tuos: interrogabo te ⁊ rn̄de mihi. Ubi eras qn̄ ponebā fundamēta terre. Indica mihi ſihabes intelligentiā. Quis poſuit mēſuras eius ſi noſti vel quis tētendit ſupereā lineā. Super qͦ baſes illius ſolidateſunt. Aut qͥs dimiſit lapidē angulareꝫeius cū me laudaret ſimul aſtra matutina: et iubilarēt oēs filij dei. Quis cōcluſit oſtijs mare qn̄ erupebat quaſi devulua ꝓcedēs: cū ponere nube veſtimētum eius et caligine illud quaſi pānisinfantie obuoluerē. Circūdēdi illd̓ terminis meis ⁊ poſui vecte ⁊ oſtia ⁊ dixi.Uſqꝫ hūc venies. et nō ꝓcedēs ampliet hic cōfringes tumētes fluctuſ tuosNunqͥd poſt ortū tuū p̄cepiſti diluculoet oſtēdiſti aurore locū ſuū. et tenuiſticōcutiēs extrema terre excuſſiſti impios ex ea. Reſtituet̉ vt lutū ſignaculuꝫet ſtabit ſicut veſtimentū. Auferet̉ abimpijs lux ſua. et brachiū excelſum cōfringet̉. Nunqͥd ingreſſus es ꝓfunduꝫmaris. ⁊ in nouiſſimis abyſſi deambulaſti. Nunqͥd aꝑte ſunt tibi porte mortis: ⁊ oſtia tenebroſa vidiſti. Nunquid
cōſideraſti latitudinē terre? Indica mihi ſi noſti oīa in qua via lux habitet ettenebrarū quis locus ſit: vt ducas vnūquodqꝫ ad terminos ſuos. et intelligaſſemitas domus eius. Sciebas tūc ꝙnaſciturus eſſes. ⁊ numerū dieꝝ tuoꝝnoueras. Nunqͥd ingreſſus es theſauros niuis. aut theſauros grādinis aſpexiſti: q̄ p̄paraui in tꝑs hoſtis in diē pugne ⁊ belli. Per quā viā ſpargit̉ lux: diuidit̉ eſtus ſuꝑ terrā. Quis dedit vehemētiſſimo imbri curſum. et viā ſonantis tonitrui: vt plueret ſuꝑ terrā abſqꝫhoīe in deſerto vbi nullus mortaliū cōmorat̉ vt impleret inuiā et deſolatā. etꝓduceret herbas viuētes. Quis ē pluuie pr̄: vel qͥs genuit ſtillaſ roris. De cuius vtero egreſſa eſt glacies: et gelu decelo quis genuit. In ſimilitudinē lapidis aque durant̉ ⁊ ſuꝑficies abyſſi conſtringit̉. Nunqͥd cōiungere valebis micantes ſtellas pliades aut gyrū arcturipoteris diſſipare. Nunqͥd ꝓducis luciferū in tꝑe ſuo. et veſperū ſuꝑ fines terre cōſurgere facis. nunqͣd noſti ordinēceli ⁊ pones rationē eius in terra. nunquid eleuabis in nebula vocē tuā: ⁊ impetus aquarū oꝑiet te. nunqͥd mittesfulgura et ibunt: et reuertētia dicēt tibi adſumus. Quis poſuit in viſceribꝰhoīs ſapīaꝫ: vel q̄s dedit gallo intelligētiam. Quis enarrabit celoꝝ rōnem etcōcentū celi quis dormire faciet. Qn̄fundabat̉ puluis in terra ⁊ glebeⁱ cōpingebant̉. nunqͥd capies leena predam ⁊aīaꝫ catuloꝝ eius implebis: qn̄ cubāt īantris. ⁊ in ſpecubꝰ inſidiant̉. Quis p̄parat coruo eſcā ſuā: qn̄ pulli eius clamant ad deū vagientes eo ꝙ non habeLLLKXant cibos.Unqͥd noſti tꝑs ꝑtꝰ ibicū in pen tris: l̓ parturiētes ceruas obſeruaſti. Dinūeraſti mēſes ꝯceptꝰeaꝝ. ⁊ ſciſti tꝑs ꝑtꝰ eaꝝ. Incuruant̉ adfetū ⁊ pariūt ⁊ rugītꝰ emittūt. Separātur filij eaꝝ ⁊ ꝑgūt ad paſtū: egrediunt̉et nō reuertent̉ ad eas. Quis dimiſitonagrū liberū ⁊ vincula eius qͥs ſoluit?