et filiū hominis adiuuabit iuſticia tua.Propter multitudine calumniatoruꝫclamabūt ⁊ eiulabūt ꝓpter vim brachijtyrannoꝝ. Et nō dixit vbi eſt deꝰ qui fecit me: qͥ dedit carmina in nocte. Quidocet nos ſuꝑ iumēta terre. et ſuꝑvolucres celi erudit nos. Ibi clamabūt. etnō exaudiet ꝓpter ſuꝑbiā maloꝝ. Nonergo fruſtra audiet deus ⁊ oīpotes cauſas ſinguloꝝ intuebit̉. Etiā cū dixerisnō ꝯſiderat: iudicare corā illo ⁊ expectaeū. Nūc enī nō infert furorē ſuū. nec vlciſcit̉ ſcelꝰ valde. Ergo iob fruſtra aꝑitos ſuū. et abſqꝫ ſcīa verba multiplicat.Ddēs qͦꝫ heliū hec XXXVIa locutus eſt. Suſtine me paululū ⁊ indicabo tibi. Adhuc enīhabeo qd̓ ꝓ deo loquar Repetā ſcientiāmeā a principio. ⁊ oꝑatore meū ꝓbaboiuſtū. Uere eī abſqꝫ medacio ſermōesmei. et ꝑfecta ſcīa ꝓbabit̉ tibi. Deꝰ potētes nō abijcit cū ip̄e ſit potēs. ſed nōſaluat impios. et iudiciū pauꝑibꝰ tribuit. Nō auferet a iuſto oculos ſuos: et reges in ſolio collocat in ꝑpetuū: et illicerigunt̉. Et ſi fuerint ī cathenis ⁊ vinciant̉ funibꝰ paupertatis iudicabit eisoꝑa eoꝝ ⁊ ſcelera eoꝝ: qꝛ violēti fuerūtReuelabit qͦꝫ aurē eoꝝ vt corripiat. ⁊ loquet̉ vt reuertant̉ ab iniqͥtate. Si audierint ⁊ obſeruauerīt ꝯplebūt dies ſuos ī bono: ⁊ annos ſuos in gl̓a. Si aūtnō audierint trāſibūt ꝑ gladiū: et cōſument̉ in ſtulticia. Simulatores ⁊ callidi ꝓuocāt irā dei: neqꝫ clamabūt cū vincti fuerint. Moriet̉ in tepeſtate aīa eoꝝet vita eoꝝ inter effeminatos. Eripietde anguſtia ſua pauperē ⁊ reuelabit intribulatōe aurē eius. Igit̉ ſaluabit tede ore anguſto latiſſime ⁊ non habetefundamentū ſubter ſe. Req̄es aūt mēſe tue erit plena pinguedīe. Cauſa tuaqͣſi impij iudicata eſt: cāꝫ iudiciūqꝫ recipies. Nō te ergo ſuꝑet ira vt aliquē opprimas: nec multitudo donoꝝ inclinette. Depone magnitudinē tuā abſqꝫ tribulatōe ⁊ oēs robuſtos fortitudīe. Neꝓtrahas noctē: vt aſcendāt ppl̓i ꝓ eis.
Taue ne declines ad iniquitatē. Hācenī cepiſti ſequi poſt miſeriā. Ecce deexcelſus in fortitudine ſua et nullus eiſil̓is in legiſlatoribꝰ. Quis poterit ſcrutari vias eius: aut qͥs audet ei dicere:oꝑatuſ es iniquitatē. Memēto ꝙ ignores opus eius de qͦ cecineiūt viri. Oēshoīes vident eū vnuſqͥſqꝫ intuet̉ ꝓcul.Ecce deus magnus vincēs ſcientiā noſtrā. Numerus annoꝝ eius ineſtimabilis. q̄ aufert ſtillas pluuie: et effunditimbres ad inſtar gurgitū qui de nubibus fluunt que p̄texunt cuncta deſuꝑ.Si voluerit extēdere nubes quaſi tentorium ſuum. et fulgurare lumine ſuodeſuꝑ: cardines qͦꝫ marꝭ oꝑiet. Per hecenī iudicat ppl̓os. et dat eicas multismortalibꝰ. In manibꝰ abſcōdit lucē etp̄cipit ei vt rurſus adueniat. Annūciatde ea amico ſuo ꝙ poſſeſſio eius ſit ⁊ adeā poſſit aſcendere.XXXVIIUper hoc expauit cor meum ⁊ſ emotum eſt de loco ſuo. Audiet auditioneꝫ in terrore vociseius et ſonum de ore illius ꝓcedentemSubter omnes celos ip̄e cōſiderat. etlumē illius ſuꝑ terminos terre. Poſteū rugiet ſonitus: tonabit voce magnitudinis ſue et non inueſtigabitur cumaudita fuerit vox eius. Tonabit deusinvoce ſua mirabiliter. qui facit magnaet inſcrutabilia. Qui p̄cipit niui vt deſcendat in terrā. et hyemis pluuijs etimbri fortitudinis ſue. qui in manuomniū hoīm ſignat. vt nouerint ſinguli oꝑa ſua. Ingrediet̉ beſtia latibulumſuū et in antro ſuo morabit̉. Ab interioribus egrediet̉ tēpeſtas: et ab arcturofrigus: flante deo cōcreſcit gelū. et rurſum latiſſime fundunt̉ aque. Frumentum deſiderat nubes. et nubes ſpargūtlumen ſuum. Que luſtrant cuncta percircūitum quocūqꝫ eas volūtas gubernantis duxerit ad omne quod p̄cepit illis ſuꝑ faciem orbis terraꝝ: ſiue in vnatribū. ſiue in terra ſua. ſiue in quocūqꝫloco miſericordie ſue eas iuſſerit īueniri. Auſculta hec iob: ſta ⁊ ꝯſidera mira-