Druckschrift 
Biblia : Mit Capitulare lectionum et evangeliorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prologus

ſupecbiā et nō ſolū ſubiectos regibꝰ nituntur opprimere: ſed datā ſibi gloriānō ferētes: in ip̄os qui deerūt moliūtur inſidias. Nec cōtenti ſunt gratiasnō agere bn̄ficijs: ⁊ hūanitatis in ſe iura violare: ſed dei quoqꝫ cūcta cernētisarbitrant̉ ſe poſſe fugere ſententiā. Etintm̄ veſanie ꝓrupecūt. vt eos qͥ credita ſibi officia diligēter obſeruāt. et itacūcta agūt vt oīm laude digni ſint. mēdacioꝝ cuniculiſ conent̉ ſubuertere dūaures principū ſimplices ex ſua naturaalios eſtimātes. callida fraude decipiūtQue res ⁊ ex veteribꝰ ꝓbat̉ hiſtorijs. etex his q̄ gerunt̉ qͦtidie. quō malis qͦrundā ſuggeſtionibꝰ regū ſtudia deprauent̉Un̄ ꝓuidendū eſt paci oīm ꝓuinciarūNec putare debetis ſi diuerſa iubeamꝰex animi nr̄i ve nire leuitate: ſed ꝑ qͣlitate ⁊ neceſſitate tꝑm: vt reipublice poſcit vtilitas ferre ſnīam. Ec vt manifeſtius qd̓ dicimꝰ intelligatis. Amā filiꝰamadathi. et aīo ⁊ gēte macēdo. alienꝰqꝫ a ꝑſarū ſanguine. ⁊ pietatē nr̄am ſuacrudelitate ꝯcumulās: ꝑegrinꝰ a nobiſſuſceptꝰ eſt: et tantā in ſe exꝑtus hūanitatē vt pr̄ noſter vocaret̉. et adoraret̉ab oībꝰ poſt regē ſecundꝰ. qͥ intm̄ arrogantie tumore ſublatꝰ eſt. vt regno priuare nos niteret̉ ⁊ ſpiritu. Nā mardocheū cuiꝰ fide et beneficijs viuimꝰ ⁊ cōſortē regni noſtri heſter. cū oī gē te ſunouis quibuſdā atqꝫ inauditis machinis expetiuit in mortē. hoc cogitans vtillis interfectis inſidiaret̉ nr̄e ſolitudini. et regnū ꝑſarū trāſferret in macedonas. Nos aūt a peſſimo mortaliumiudeos neci deſtinatos. in nulla penitꝰculpa repperimꝰ ſꝫ ecōtrario iuſtis vtētes legibꝰ. et filios altiſſimi et maximiſemperqꝫ viuētis dei cuiꝰ beneficio ⁊ patribꝰ nr̄is ⁊ nobis regnū eſt traditū. etvſqꝫ hodie cuſtodit̉. Un̄ eas lr̄as quāsſub noīe nr̄o ille dixerat ſciatis eſſe irritas. Pro quo ſcelere anne portas huiꝰvrbis .i. ſuſis: et ip̄e qui machinatꝰ eſtet oīs cognatio eius pendet in patibulis: nō nobis. ſed deo reddēte ei qd̓ me-

ruit. Hoc aūt edictum qd̓ nunc mittimus in cunctis vrbibꝰ ꝓponatur vt liceat iudeis vti legibꝰ ſuis. Quibꝰ debetis eſſe amminiculo vt eos qͥ ſe ad necem eoꝝ parauerāt poſſint interficere:terciadecima die menſis duodecimi qͥvocat̉ adar. Hanc enī diē deus omnipotēs memoris ⁊ luctus eiꝰ vertit in. gaudiū. Un̄ et vos inter ceteros feſtos dies hanc habetote diē et celebrate eamcū omni leticia: vt et impoſterū cognoſcantur oēs qui fideliter ꝑſis obediuntdignā ꝓ fide recipere mercedē. qui aūtinſidiant̉ regno eoꝝ: perire pro ſcelere.Oīs aūt ꝓuintia et ciuitas que noluerit ſolēnitatis huius eſſe particeps gladio ⁊ igne pereat. ⁊ ſic deleat̉ vt nō ſolūhoībꝰ: ſed etiā inuia beſtijs ſit in ſempiternū ꝓ exēplo ꝯtemptꝰ ⁊ inobediētie.Explicit liber heſter. Incipit ꝓlogusin Iob ẜm tranſlationē ſeptuagintaOgor ꝑ ſingulos ſcripture diuine libros aduerſariorū rn̄dere maledictisqui interpretationē meāreprehenſionem ſeptuaginta interpretu criminant̉: quaſi nō ⁊apud grecos aquila ſymmachus ⁊ theodotion. vel veebum ē veebo vel ſenſum ēſenſu. vel ex vtroqꝫ cōmixtū ⁊ medie tēperatū genus tranſlatōis expreſſerintet omnia veteris inſtrumenti volumina. Origenies obelis aſteriſciſqꝫ diſtīxerit: qͦs vel additos vel theodotione ſumptos tranſlationi antique inſeruit probans defuiſſe quod additū eſt. Difcātigit̉ obtrectatores mei recipere in totoquod in partibꝰ ſuſceperūt. aut interpretationē meā cū aſteriſcis ſuis radere. Neqꝫ enī fieri poteſt vt quos pluraintermiſiſſe ſuſceperint nō eoſdē etiaꝫin quibuſdā erraſſe fateant̉. p̄cipue iniob: cui ſi ea q̄ ſub aſteriſciſ addita ſuntſubtraxeris pars maxima detruncabitur. et hoc dumtaxat apud grecos. ceterum apud latinos ante eam tranſla-

ff iiij