Druckschrift 
Biblia : Mit Capitulare lectionum et evangeliorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tobias

phariſeoꝝ diſplicere iudicio. et epiſcoporum iuſſionibꝰ deſeruire inſtiti vt potuiEt qꝛ vicina eſt chaldeoꝝ lingua ſermoni hebraico vtriuſqꝫ līgue peritiſſimū loquacē reperiēſ: vnius diei laborē arripuiet quicqͥd ille mihi hebraicis verbis expreſſit hoc ego accito notario ſermonibꝰlatinis expoſui. Orationibꝰ vr̄is mercedem huiꝰ oꝑis ꝯpenſabo cū gratū vobisdidicero me quod iubere eſtis dignati:compleſſe.Explicit ꝓlogus in librū Tobie.Incipit liber Tobie Capitulū IObias extribu et ciuitate neptalim q̄ eſt in ſuperioribꝰ galilee ſupra naſon. poſt viāq̇ ducit ad occidētēin ſiniſtro hn̄s ciuitatē ſephet. cū captꝰ eſſet in diebꝰ ſalmanaſar regis aſſyrioꝝ. in captiuitate tn̄ poſitus viā veritatꝭ nō deſeruit ita vt oīa q̄br̄e poterat qͦtidie cōcaptiuis fratribꝰ qͥerāt ex eiꝰ genere impartiret. Cūqꝫ eſſetiunior oībꝰ ī tribu neptalī. nihil tn̄ puerile geſſit in oꝑe. Deniqꝫ cū irēt oēs advitulos aureos qͦs hieroboā fecerat rexiſrael. hic ſolus fugiebat cōſortiū oīm.et ꝑgebat ad hierl̓m ad templū dn̄i ⁊ ibiadorabat dn̄m deū iſrael. oīa primitiuaſua ⁊ decimas ſuas fideliter offerēs. itavt in tercio anno ꝓſelitis ⁊ aduenis mini traret oēm decima ionē. Hec ⁊ hi ſimilia ẜm legē dei ꝑuerulus obſeruabatCū ꝟo factꝰ fuiſſet vir: accepit vxorē annam de tribū ſua: genuitqꝫ ex ea filiū nomen ſuū imponēs ei. quē ab infantia timere deū docuit ⁊ abſtinere ab oī pctō.Igit̉ dū ꝑ captiuitatē deueniſſꝫ cū vxore ſua ⁊ filio in ciuitatē niniuē cū oī tribu ſua. ⁊ cū oēs ederēt ex cibis gentiliūiſte cuſtodiuit aīam ſuā et nūqͣꝫ cōtaminatus eſt in eſcis eoꝝ. Et qm̄ memor fuit dn̄i in toto corde ſuo. dedit illi deꝰ gra

tiam in cōſpectu ſalmanaſar regis et dedit illi ptāteꝫ qͦcūqꝫ vellet ire hn̄s libertatē q̄cūqꝫ facere voluiſſet. Pergebat eīꝑ oēs q̄ erāt in captiuitate: et monita ſalutis dabit eis. Cū aūt veniſſet in ragesciuitatē medoꝝ. et ex his qͥbus honoratus fuerat a rege habuiſſet decē talentaargenti. ⁊ cū in ml̓ta turba generis ſuigabelū egentē videret qui erat ex tribueius: ſub cyrographo dedit illi memoratum pondus argēti. Poſt multuꝫ verotꝑis mortuo ſalmanaſar rege. cū regnaret ſennacherib filius eius ꝓ eo. et filiosiſrael exoſos haberet in ꝯſpectu ſuo tobias quotidie ꝑgebat ꝑ oēm cognationeſuā. et cōſolabatur eos: diuidebatqꝫ vnicuiqꝫ ꝓut poterat de facultatibus ſuis.Ęſurientes alebat nudiſqꝫ veſtimēta p̄bebat. et mortuos atqꝫ occiſis ſepulturāſollicitꝰ exhibebat. Deniqꝫ cū reuerſuseſſet rex ſennacherib fugies a iudea: plagam quā circa eū fecerat deꝰ ꝓpter blaſphemiā ſuā. et iratꝰ multos occideret exfilijs iſrael: tobias ſepeliebat corpora eorū. At vbi nunciatū eſt regi: iuſſit eū occidi. et tulit oēm ſubſtantiā eius. Tobias vero cū filio ſuo ⁊ cū vxorē fugiēs nudus latuit. qꝛ multi diligebāt eū. Poſtdies vero qͣdragintaquinqꝫ occiderūt regem filij ip̄ius. Et reuerſus eſt tobiasin domū ſuā omniſqꝫ facultas eius reſtituta eſt ei.IIOſt hec vero cū eſſꝫ dies feſtusp dn̄i ⁊ factū eſſꝫ prandiū bonū indomo Tobie: dixit filio ſuo. Uade et adduc aliquos de tribu noſtra timētes deū. vt epulent̉ nobiſcū. Cunqꝫabiſſet reuerſus nūciauit ei vnū ex filijsiſrael iugulatū iacere ī platea. Statim/qꝫ exiliens de accubitu ſuo. relinquensprandiuꝫ ieiunus ꝑuenit ad corpus tollenſqꝫ illud portauit ad domū ſuā occulte: vt dum ſol occubuiſſet caute ſepeliret eū. Cūqꝫ occultaſſet corpus. manducauit panē cum luctu ⁊ tremore memorās illū ſermonē quē dixit dn̄s ꝑ amosꝓphetam. Dies feſti veſtri cōuertenturin lamētationē et luctū. Cū vero ſol oc-

dd̓ iij