LGIOS.
quoqꝫ nabūchodonoſor receſſit q̄ adiurauerat eū ꝑ deū. et indurauit ceruiceꝫſuā ⁊ cor vt nō reuerteret̉ ad dn̄m deuꝫiſrael. Sed ⁊ vniuerſi principes ſacerdotes ⁊ ppl̓us p̄uaricati ſunt iniq̄ iuxtavniuerſas abominatōes gētiū. ⁊ polluerūt domū dn̄i. quā ſctīficauerat ſibi inhierl̓m. Mittebatⁱ aūt dn̄s deus patrūſuoꝝ ad illos ꝑ manū nuncioꝝ ſuorū denocte cōſurgens et qͦt idie cōmouēs eoyparceret ppl̓o ⁊ habitaculo ſuo. At illi ſubſannabāt nūcios dei. ⁊ ꝑuipendebant ſermōes eius. illudebātqꝫ prophetis. donec aſcenderet furor dn̄i in ppl̓meius. ꝙ eſſet nulla curatio. Adduxit em̄ſuper eos gregem chaldeorū. ⁊ interfecit iuuenes eoꝝ gladio in domo ſanctuarij. Nō eſt em̄ miſertus adoleſcētis ⁊ꝟginis ⁊ ſenis nec decrepiti quidē. ſedoēs tradidit in manus eiꝰ. vniuerſa vaſa domus dn̄i tam maiora qͣꝫ minora ettheſauros templi ⁊ regis et principumtrāſtulit in babilonē. Incenderunt hoſtes domum dei. deſtruxerūtqꝫ hierl̓m.Uniuerſas turres cōbuſſerunt ⁊ qͥcqͥdp̄cioſum fuerat demoliti ſunt. Si quiſeuaſerat gladiū. ductus in babilonemſeruiuit regi et filijs eius donec imperaret rex perſaꝝ. ⁊ ꝯpleret̉ ẜmo dn̄i exorehieremie et celebraret t̓ra ſabbata ſua.Cūctis em̄ diebꝰ deſolatōnis egit ſabbatū. vſqꝫdū ꝯplerent̉ ſeptuginta āni.Anno aūt primo ciri regis perſaꝝ ad explendū ẜmone dn̄i que locutus fueratper os hieremie. ſuſcitauit dn̄s ſpūmciri regis perſarū. q̄ iuſſit p̄dicari in vniuerſo regno ſuo. etiam ꝑ ſcripturaꝫ dicens. Hec dicit cirus rex ꝑſarū. Om̄iaregna terre dedit mihi dn̄s deus celi. ⁊ip̄e precepit mihi vt edificarē ei domūin hieruſalem que ē in iudea. Quis exrobis eſt in omni populo eius. Sit dominus deus ſuus cū eo. ⁊ aſcendat.Explicit liber Dabreiamin ſiue Paralipomenon ſecūdus. Incipit oratiomanaſſes regis iuda cum captus teneXXXVIIretur in babilone.
Omine deus omnipotenspatrū nr̄o⁊ abraā yſaac ⁊ iadcob ⁊ emini eoꝝ iuſto. q̄ feciſti celū et terrā cū om̄i ornatu eoꝝ. qui ſignaſti mare verbo preceptitui q̄ concluſiſti abiſſum ⁊ ſignaſti terribili ⁊ laudabili nomini tuo. quē om̄espauēt ⁊ tremūt a vultū virtutis tue. ⁊inſuſtētabilis ira ſuꝑ pctōres cōminationis tue. immenſa vero ⁊ inueſtigabilis mīa ꝓmiſſioniſ tue. qm̄ tu es dn̄s altiſſimus ſuꝑ oēm terrā longanimis etmultū miſericors ⁊ penitēs ſuꝑ malitiāhominū. Tu aūt dn̄e ẜm bonitateꝫ tuāꝓmiſiſti penitentiā remiſſionis peccatorū. ⁊ tu deus iuſtoꝝ nō poſuiſti penitentiā iuſtis. abraā yſaac ⁊ iacob. his qui tibi nō peccauerūt. qm̄ peccaui ſuꝑ nūeꝝarene maris. multiplicate ſunt iniquitates mee. incuruatus ſum multo vinculo ferri. ⁊ nō ē reſpiratio mihi. qꝛ excitaui iracūdiā tuā et malū coram te feciſtatuens abominatōnes ⁊ multiplicāsoffenſiones. Et nunc flecto genua cordis mei. p̄cās ad te bonitatē dn̄e. Peccaui dn̄e peccaui. ⁊ iniqͥtatē meaꝫ agnoſco. Peto rogans te dn̄e remitte̓ mihiremitte mihi. ne fimul ꝑdas me cū iniquitatibꝰ meis. neqꝫ in eternū reſeruesmala mihi. qꝛ indignū ſaluabis me ẜmmagnā miſericordiā tuaꝫ. et laudabo teſemꝑ om̄ibꝰ diebꝰ diebuſ vite mee. qm̄te laudat omnis virtus celoꝝ. ⁊ tibi eſtgloria in ſecula ſeculorum Amen.Explicit oratio manaſſes regis iudaIncipit prefatio beati Hieronimi p̄ſbiteri in librū Eſdre.Trū difficilius ſit facere qd̓poſcitis. an negare. necdumſtatim. Nā vob̓ aliqͥd imꝑantibꝰ ānuere ſentētie ē. ⁊ magnitudo oneris impoſiti ita ceruices p̄mit. vt an̄ ſub faſce ruenduꝫ ſit qͣꝫ leuādū. Accedūt ad hoc inuidioꝝ ſtudia quiom̄e qd̓ ſcribimus rep̄hendēdū putāt.⁊ īterdū ꝯͣ ſe ꝯſcīa r̄pugnāte publice la
XXXVII