Benedicat tibi dn̄s. Dixitqꝫ booę inueni qui meſſoribꝰ p̄erat. Cuiꝰ ē hec puella. Cui rn̄dit. Hec eſt moabitis q̄ venitcū noemī de regiōe moabitide. ⁊ rogauit vt ſpicas colligeret remanentes. ſequēs meſſoꝝ veſtigia. Et de mane vſqꝫnunc ſtat in agro. ⁊ nec ad momentū q̄dē domū reuerſa ē. Et ait booę ad ruthAudi filia. Ne vadas in alteꝝ agrū adcolligenduꝫ. nec recedas ab hoc loco. ſꝫiungere puellis meis ⁊ vbi meſſuerintſeq̄re. Mādaui em̄ pueris meis vt nemo meleſtus ſit tibi. ſed etiā ſi ſitierisvade ad ſarcinulas et bibe aqͣs de qͥbꝰ ⁊pueri mei bibūt. Que cadēſ ī facie ſuā⁊ adorās ſuꝑ t̓rā. dixit ad eū. Un̄ mihihoc vt inuenire grām ante oculo tuos⁊ noſſe me dignareris ꝑegrinā mulierem. Cui ille rn̄dit. Nūciata ſunt mihioīa q̄ feceris ſocrui tue poſt morteꝫ viritui. ⁊ ꝙ reliq̄ris parētes tuos ⁊ terramin qua nata es. ⁊ veneris ad ppl̓m queꝫātea neſciebas. Reddat tibi dn̄s ꝓoꝑstuo. ⁊ plenā mercedem recipias a dn̄odeo iſrl̓ ad quē veniſti. ⁊ ſub cuius cōfugiſti alas. Que ait. Inueni grām apudoculos tuos dn̄e mi. qͥ ꝯſolatus es me⁊ locutus es ad cor ancille tue. q̄ nō ſuꝫſimilis vnius puellaꝝ tuaꝝ. Dixitqꝫ adeam booę. Qn̄ hora veſcēdi fuerit venihuc ⁊ comede panē. ⁊ intinge buccellātuam in aceto. Sedit itaqꝫ ad meſſorūlatus ⁊ cōgeſſit polentā ſibi. cōmeditqꝫ⁊ ſaturata ē ⁊ tulit reliquias. Atqꝫ indeſurrexit vt ſpicas ex more colligeret. p̄cepit aūt boo pueris ſuis dicēs. Et iaꝫſi vobiſcū metere voluerit ne ꝓhibeatiseam ⁊ de vr̄is quoqꝫ manupulis ꝓijcitede induſtria. et remanere permittite vtabſqꝫ rubore colligat. ⁊ colligeteꝫ nemocorripiat. Collegit ergo in agro vſqꝫ adveſperā. ⁊ que collegerat virga cedēs ⁊excutiens. inuenit hordei qͣſi ephi menſuram .i. tres modios quos portans reuerſa ē in ciuitatem ⁊ oſtēdit ſocrui ſueInſuꝑ ꝑtulit ⁊ dedit ei de reliquijs cibi ſui qͦ ſaturata fuerat. Dixitqꝫ ei ſocrus ſua. Ubi hodie collegiſti ⁊ vbi feci

ſti opus. Sit bn̄dictus qͥ miſertus eſttui. Indicauitqꝫ ei apud quē eēt oꝑataet nomē dixit viri ꝙ hooc vocaret̉. Cuirn̄dit. noemi. Benedictꝰ ſit a dominoqm̄ eandeꝫ grām quā prebuerat viuisſeruauit et mortuis. Rurſumqꝫ ait. ꝓpinquus nr̄ eſt hō. Et ruth. hoc quoqꝫinquit p̄cepit mihi vt tamdiu meſſoribus eius iugerer donec omnes ſegetesmeterētur. Cui dixit ſocrus. Melius ēfiliami vt cū puellis eius exeas ad metendū. ne ī alieno agro quiſpiā reſiſtattibi. Iuncta ē itaqꝫ puellis booę ⁊ tamdiu cū eis meſſuit donec hordea ⁊ triticum in horreis cōderent̉.IIIOſtqͣꝫ aūt reuerſa eſt ad ſocrūp ſuā. audiuit ab ea. Filia mi q̄ram tibi requiē. et ꝓuidebo vtbn̄ ſit tibi. Booę iſte cuiꝰ puellis ī agroiuncta es ꝓpinquus noſter ē. ⁊ hac nocte areā hordei ventilat. Lauare igitur ⁊vngere. ⁊ induere cultioribꝰ veſtimētis⁊ deſcende ī areā. Non te videat hō donec eſum potumqꝫ finierit. Qn̄ autemierit ad dormiendū nota locū ī quo dormiet. Uenieſqꝫ ⁊ diſcoperies pallium q̄operit̉ a ꝑte pedū. ⁊ ꝓijcies te ⁊ ibi iacebis. Ip̄e aūt dicet tibi qͥd agere debeasQue rn̄dit. Quicquid p̄ceꝑis faciam.Deſcenditqꝫ in areā ⁊ fecit omnia q̄ ſibi imꝑauerat ſocrus. Cūqꝫ comediſſetbooę ⁊ bibiſſet ⁊ ſocrus eēt hilarior. iſſetqꝫ ad dormiendū iuxta aceruū manipuloꝝ venit abſcondite. ⁊ diſcooperto apedibus eius pallio ſe proiecit. Et eccenocte iam media expauit homo. ⁊ ꝯturbatus eſt. viditqꝫ mulierē iacent em̄ adpedes ſuos ⁊ ait illi. Que es. Illaqꝫ reſpondit. Ego ſum ruth ancilla tua. Expande palliū tuū ſuꝑ famulā tuā. quiaꝓpinquus es. Et ille. Benedicta inqͥtes a dn̄o filia. ⁊ priorem mīam poſteriore ſuperaſti. quia nō es ſecuta iuueneſpauperes ſiue diuītes. Noli ergo metuere. ſed quicquid dixeris mihi faciam tibi. Scit em̄ om̄is ppl̓s q̄ habitat intraportas vrbis mee mulierem te eſſe vittutis. Nec ab vno me propinquū. ſed ē