Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cuꝫ ad illos qͥbꝫ ꝯcedunt̉ꝑueniunt ex qͦꝝ tenore liquido noſci p̄t quia taliſcirca ea fuerit ītentōcedentis vtpote alicui concedit̉ excōicarinon poſſit. ex em̄ euidēt̓apparꝫ alijs ipſum excōicadi adepta eſſe penitusfacultatem. non ſic auteꝫſi alicui conferēdi preben ſiue certaꝫ ſiue ī incer tribuat̉ pt̄as. non eniꝫtunc eſſe videt̉ tribuētiſintēcio vt ei ad cuiuſdonacionē prebēda ipſapertinet ꝯferēdi poſſibilitas adimatur pͥus illeſibi notificet eam velitper hmōi pt̄atē conferrea ei collacionē īterdicatillius vel poſtqͣm illi notificauerit talē pt̄atē foreſibi conceſſaꝫ vacuū d̓cernat et irritū ſi ſecus de ipſa preſumat. qꝛ illiāplior detur pt̄as qͣꝫ ip̄eroma.. habeat ī hacte ſicut quā obtinētipſe ro.. facultas cōferendi bn̄ficiū vl̓ prebēdaꝫniſi ſuam īſinuet voluntate alicui aufert̉. Sil̓it̓et que taliter illi abip̄o conceditur ei ad queipſiꝰ prebēde ſpectat collacio pͥuſꝙͣ infinuet ille ſibi eam velit ꝯcedere vl̓eciā ꝯferat ſi forte vacetpt̄as tollit̉ ꝯferēdi niſi forſan ipſam ꝯferrepoſſit expͥmatur ī conceſſiōe hmōi poteſtatis. tūc

enim lꝫ talem conceſſionēfortaſſiſ ignoret ſuā tam̄collacio ſi poſtmodū prebenda ipſam conferet nͥlvalet ſatis ſuꝑ ꝯcedētis intēcio agnoſcatur ſicut cum īdulgētur alicui excōicari valeat vtin ſuꝑioribꝫ ē premiſſum Subiunctum eciaꝫ extitit memorato priori p̄fataſlr̄aſ mādaſſemꝰ vt memorato. D. prebēdā vel digͥtate ſine cūaquā acceptādā ducerꝫ fivacaret tūc vel quāpͥmovacare contīgerꝫ ī eccīapredicta ꝯferret id̓ priorꝓuidendi ei de prebendavl̓ dignitate ipſa poſtacceptacionē ipſiꝰ habebat aliqͣꝫ pt̄atem. vndecuꝫ ſepe dicta p̄poſit̉a fuerit tibi ātequa illā idem.D. acceptaret p̄fati epiautͣte collata hmōi collaciotalis mandati nr̄i pretextu eciā ſi p̓uſ illd̓ epūsipſe ſciuiſſꝫ poterat vacuari. nr̄ꝫ aūt ī hac ꝑtecretū ad prebēda ſeu diḡtatē quā predcūs. D. acceptarꝫ r̄ferri d̓bebat alioqͥn ſuꝑ īc̓to fuiſſꝫ edituꝫnec alique aſtnxiſſꝫ Sꝫextitit ex adu̓ſo rn̄ſuꝫ qd̓et ſi prefatꝰ pͥor iam dcō.D. prebendam vel digͥtate hmōi cum vacarꝫ āte hmōi acceptacioneferre nequirꝫ ideꝫ tn̄. D.prebendam vel dignita.tem talem licite poſſet et

a Certa exp̄ſſaꝫ vl̓ exp̄ſſaꝫ puta pͥmā vacauerit.b Inc̓tā. ſic̄ d̓r prebendā ꝯferas quā duxerit acceptādā. ut in caſu nr̄o. c Adimat̉. s. de preben. dilectus. ij. no. executor hꝫ pt̄atē ꝯferendi pt̄ īd Et irri­ terdicere collacōꝫ ei ad quē ꝑtinet iur̓et reſeruare ſibi collacionē et decernere irritū. qd̓ poſtea fieret. ſicut etlegatus. iur̓ a. dilcūs. et no. de preben. c. ul.et ſic habes treſcaſus in quibꝰ prebēdā afficit̉. hijſvidebis.. e. ſi capitulo. et. c. ſi ſoli.e Quia cum illi.optima reſponſio.et ſecundum inno. papa prebendas oēs et digͥtates ꝯferre pt̄. s.prebē. c. ij. tamēilli ad quos colla ſpectat poſſuntillaſ ꝯferre priꝰpapa inſinuet illi non ꝯferāt cumdecreto. ſic talēpt̄atē dataꝫ executori aufert̉ ei adquem ꝑtinet conferēdi pt̄as. niſi inlr̄is id dicat̉ .ſ. ꝙꝯferre poſſit.f Illi executori.g Ab ip̄o ro..h Sb̓iūctū proꝑte ipſius an. cuiſcribitur.i Poſt acceptacionem. intelligiturat̄ acceptare petēdo executorē ſuum ſibi conferri beneficium qd̓ poterat acceptare velrecipiendo illd̓ ſibi pn̄ti collatū. vtin clemē. e. t. cuꝫ etquē. iij. ℟º.k Acceptar et noa qn̄ ſcribit̉ ſubhæc forma quā duxerit acceptādāe̓nētes irritū inane executor ant eillā acceptatōꝫ niſpt̄ face̓. et ſi fece̓itnon valebit tan̉ſuꝑ incerto ꝓlatuar. ff. cuiuſqꝫ vniuer. l. Iteꝫ eoꝝ.§. j. Si vero papamandet alicui prouidere de preben-

da quā duxerit acceptādā ſine clauſula illa d̓e̓nētes.tenebit collacō illiꝰ ad quē de iur̓ ꝑtinet an̄ꝙͣ ei nunciet̄ de acceptacionē. Si at̄ pͣpͣ mandat alicui prouideride prebēda quam acceptauerit cum clauſula decernentes. tunc acceptacione facta ſtatī executor interponitautͣtem ſuam ꝓhibendo ne ꝯtra ꝓhibitionē ſuā aliqͥddiſponat̉ de illabēda dee̓nēdo irri et īane qͥcqͥd poſtea duxe̓it faciēd̓ illā formā ſitei ꝯceſſuꝫ. nec valebit ꝓuiſio tūc fcāab eo ad qͣꝫ ꝑtinetilliꝰ p̄bēde collaec̄ igͦrāte hmōi acceptacōꝫ et dec̓tū Tal̓ .ſ. quā duxerit acceptandamm Referri. lꝫ igit̉dicat̉ ī lr̄is d̓cernētes. ⁊cͣ. nͥl oꝑat̉ decretū pͥuſꝙͣ fiat acceptacō. al̓s dec̓ eēt ſuꝑ inc̓tout ſeqͥt̉. pͣpͣ nonvult ſtatim aſſumat illd̓ d̓c̓tū ſuuꝫvigorē ſꝫ tc̄ ē acceptaue̓it valꝫ. ec̄ſi ille ad quē ꝑtinꝫcollaº igͦrauerit acceptacōeꝫ qꝛ tc̄ d̓c̓ ſumit vigorēligat igrāteſ utet. s. de p̄bē. dudūſecus em̄ eſt ī caſuvel decreto qd̓hibet aliqͥd fieriqd̓ ꝯtra factum fuerit caſſat. qꝛ ſtatīligat. xxxv. q. iij.ꝯtdicīꝰ. s. de elc.qꝛ ꝓpt̓.. alit̓. ⁊cͣqn̄ apponit̉ cl̓ailla dec̓nēteſ. ſepeloc̄ hꝫ regula illamulta fieri ꝓhibētur. fcā tn̄ tenētregula. ad apoſtolicā...n Aſtrixiſſꝫ. concor. cle. e. t. c ei qͣꝫ.ij. ℟n̄.o Ex adu̓ſo .ſ. exꝑte draconis.