Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nulla p̓orē ip̄ꝫ illā īpedie̓ poſſꝫ īhibicō p̄ceſſiſfꝫ. Dicebatat ꝑs alt̓a c p̄miſſe lit̓e ſed̓ carno.vacate fuiſſēt ī capl̓o publicatē ac p̄fatꝰ epūſ tūcde capl̓o ipſo eēt ibiqꝫſens exiſterꝫ ignorarepotuit mādatū apl̓icū ſuꝯferēda memorato. D.p̄bēda vl̓ digͥtate ſinera qua ipſe ducerꝫ acceptādā pͥmo ī eccīa ip̄avacaret alij fuiſſe dircm̄et ſic ꝯn̄s facultatē ſibieſſe ſb̓latā ꝯferendi hmōidignitatem. ꝓpter qd̓ videbatur nec ſe necaliuꝫ prefatā p̄poſituraꝫcurā non hn̄te aīaruꝫ annexa. que pͥmo pꝰ mādatu ipſum in eccīā predcāvacauit potuerit alicuiſone cōferre preẜti iadictꝰ pͥor eodē publicatomandato mox p̄fato. D.prebendam vel dignita cura hmōi hn̄te ꝙͣpͥmo in eadē eccīa vacareꝯtīgeret ꝯtuliſſꝫ. nec al̓aſeciā ꝓvt allegabat̉ prodeſſe poterat ipſiꝰ epiſcopi ignorātīa in hac ꝑte.na ſi alicui a ſe. ap. concedat̉ excōicari poſſitlicꝫ id forſitan ſuus ignoret epūs tn̄ ꝓpter hoceius ligatur ſentēcia ſi ꝙͣproferat in eundē. Similiter ſi alicui conferendiprebēdam aliquā t̓buat̉a ſede ap. poteſtaſ ex hocipſo vid̓t̉ ſit epiſcopo

ꝯferēdi tūc eam penitusint̓dicta facultas ¶Necobſtarꝫ ſi forte obiceret̉ lex ſeu ꝯſto mandatūnulloſ aſtnͥgūt niſi poſtꝙͣad noticiaꝫ ꝑuenerint eorundeꝫ aut niſi poſt tempuſ infra qd̓ ignorare minime debuiſſent. qꝛ in priuilegijſ indulgētijs ſeuꝯceſſionibꝫ ſpecialibꝫ ſecꝰexiſtit in quibus ſufficit ad illoꝝ quibꝫ ꝯcedūt̉noticiam ꝑueniant. vt pꝫcum indulget̉ alicuiexcōicari non poſſit ſic̄ ſuꝑius eſt expreſſum. et qͥd̓cum tribuitur alicui pt̄aſꝯferēdi prebēdam. videt̉ꝓculdubio ei concedi aliquid ſpeciale Addiciebat̉ īſuꝑ cum ſnīa ſtatīarcꝫ ec ignorāte qm̄ ſi ꝯtͣp̄latū aliqͣꝫ abſente d̓poſicionis ſma ꝓferat̉ contͣctus qͦs inijt ignoranterpoſtea vt platꝰ nullū robur obtinent firmitatiset in ſupͣdictis lit̓is irritūdecernimꝰ et inane quicquid ſuꝑ hmōi p̄bēda vl̓digͥtate ꝯtͣ nr̄m ꝯtīgeritattēptari mādatū. collatio quā id̓ epūſ pꝰ tale noſtrū d̓cretū ſiue illd̓ ignorauerit ſiue non de p̄fatap̄poſitura ſe vl̓ aliū fecerat valebat Exꝑte vero tua extitit replicatū illis p̓uilegijset indulgencijs equitateſuadente debent intelligique vim ſuā habent mox

alias collacio valuiſſꝫ qꝛ datohētur quod abillo datur. ⁊cͣ. de iur̓. pa. quod autem. ibi de hoc.a Priorem. qui fuerat executor draconis. ut dixi. s.b Poſſet. no. aliqͣ preceſſerat. ſꝫ tal̓ que impedire poſſꝫ et erat qꝛ fuerat facta aſi acceptacōꝫ. utc pͥmiſſe. īdeciſa īpctͣte illū. d. pꝫ... ſubiunctūad porem executorem ſuumd publicate. vn̄ videbatur digͥtas affecta. ut.. e.ſi capl̓o. ſed non ēveꝝ caſu ut ibidicam.e Eſſet. ſic. s. de p. eam te. et licꝫ non ignoraret.non tn̄ ignorabatcollacōne pͥorefactā ante vacacē et acceptacōnēnoij valere et ideoiſte allegacōeſ igͦrantie parum proſunt.f Sine cura. et ſi non fuiſſet adiectum. de tali intelligendum erat. uts. e. li. de preben.cum in illis. j..g Videbat̉ mia.le ītelligētibꝫ ſubtilit̓ aūt intuētibꝰhoc non videbat̉.s. de tranſla. intercorporalia. §. j. Iohanneſb Allegabat̉.ꝑte ipſiꝰ. d. ad corroborādā excepcionem vel defenſionem ſuami Non poſſit ut..de priuil̓. volētestalia tn̄ pͥuilegiaextenduntur ad ſotencias ordinariorum niſi in caſibusut.. e. t. ne aliqui.k Similit̓. parūvalet hec ſimilitūdo. quia alia reformat pactuꝫ. utpatet.. §. ex parte.l Tempꝰ quod ēduorum menſiuꝫ atempore publicacionis. poſtea vero non valebit ig̉rantiam allegare.in aut̓. ut facte no.conſti. c̓ca prin. et.s. ne cle. vel mo.ſuper ſpecula.

adde quod dixi in fi. huius li. ſuꝑ d̓ata. in ul. glo.m Priuilegijs. allegaº intelligitur ẜm reſpōſioneaduerſe ꝑtis. j. e. §. ex ꝑte. et poterat. quia ꝯſtōnes ſūt penales. et ſic ex ſe odioſe. priuilegia gracioſaet ſic fauorabilia. ad.. de reg̓. iur̓. odia. ſed licꝫ hocꝓbabile videatur ẜm predi. §. debet intelligi.n Speciale. quaſi. intencioneꝫ allegātis litera pro.d. directa pͥuilegium eſt cenſēdā etſic non requiraturepī ſciencia. ſꝫ ēita ut ſequit̉. ⁊cͣ.o Abſētem ꝯtumaciter. al̓s contͣ.iij. q. ix. totump Depoſicionis.idem in inhibitiōeſuſpenſione vel excōicatione videturad de dolo ettu. veritatis in fi.q Valebat. verum eſſet ſi de certa p̄benda vel dignitate mādatumfuiſſet. vel in caſuiſto pꝰ acceptacō adu̓tit allegator

r Vi ſuā hn̄t pͥuilegiū em̄ datū alicui ſtatī ſuā hꝫ ꝑuene̓it ad illumcui ꝯcedit̉. ad hocfac̄ lex dicens. ſiſcpͥſi ẜuo meo vt īlib̓tate moret̉ſtatī lib̓ ē. ſꝫ tc̄ cuꝫlr̄a ad ipſū ꝑuenerit. ff. acqͥr̓. poſ..l. abſēti ẜuo. inpͥn. ſꝫ ſic dat̉ alicui pt̄as ꝯferendip̄bēdā. ut...ſic autem. ⁊cͣ.