ſed ad ſuꝑiorem te oportuit appellare. alias ſi vtcanonicus interfuiſſꝫ ī eapotuiſti appellare licitead eundem. Idem.Icꝫ ab interlocutotria ꝑ quam pacti vl̓p̄ſcripcōis aut alia pnͥcipali negocio p̄iudicas vl̓iudiciū nullū reddēſ exceptio eſt repulſa nō fueritappellatū. ſi tamē a diffinitiua que poſtmod̓ etiaꝫvltra decendiū ꝓmulga-

tur appellari ꝯtīgat pt̄ inappellacōis ca ip̄m grauamē per interlocutoriāeandē illatū licite ꝑ appl̓lacōnis iudice emendari.¶ Vbi vero interlocutoria ſuꝑ eo ꝓfert̉ ꝙ nō parat p̄iudiciū negocio priciꝑali vel iudiciū nullū r̓ddit niſi fuerit appellatuꝫab ip̄a ꝑ appellacōꝫ a diffitīa poſtea int̓iecta grauamē illatū nequaꝙͣpoterit ruocari. Qonifac. viij.

ſolet. sͣ. de ꝯceſ. p̄ben. poſtulaſtis ſi eſt ī pͥmo loco et pͥmo ſcribit̉ tūc apparet eū eē ut ep̄ꝫ vel caput. ſꝫ qn̄ ſedꝫet ſubſcribit poſt archidiaconū vel aliū qui ibidē p̄ſitcapitulo. tunc pꝫ ip̄m ibi eſſe ut canonicū. ad hoc. xvijdi. c. ul. de ma. et obe. ſtatuimus. a ¶ Suꝑiorē. pͣpvel ꝓximū. sͣ. e. ti. dilecti. ul. b ¶ Canoīcus. sͣ. d̓ ꝯceſ.p̄ben. poſtulaſtis.jͣ. d̓ p̄be. cū ī ecc̄iane ſe. va. c. i. cū ſi.c¶ Potuiſti. ſi. xvij. di. multis. ubi d̓archiep̄o appellat̉ad ſinodū cui tam̄p̄eſt arep̄s. ad idēff. qn̄ ap. ſit. l. i. §.ſolent. vbi de ordinario et p̄ſide appellat̉ ad p̄ſidem.Et ꝙ dicit potuiſti ītelligo et debūiſti nͥ appellaret adpapam cum gͣdat:ſit appellandum. sͣe. dilc̄i. Puto tam̄ꝙ ſi appellās hͦ petit ip̄e ep̄us habeat cauſā delegare.cum ſatis ſit ſuſpectus ne velit venire ꝯtͣ factū ſuū. lꝫid fecei̓t ut aliꝰ adinſtar eius qd̓ diciius de iudice a quo fuit appellatuꝫ qͥefficit̉ iur̓dictōis eius ad quē fuit appellatū. de hoc. iijq. vij. §. tria ꝟ. Itē ſi ꝯtra patrē. sͣ. de elec. q̄relā. ī prima glo. et. C. d̓ ap. eos ī pnͥ. terpoitā a diffinitiua. reIcet. ꝑ appellacōꝫ in­ uocai̓ pt̄ in t̓locutoria pnͥLeciꝑali negocio p̄iudicans alias non. Et terminaturhec tricatio jn noc̄. et hoſt. no. ꝑ eos. sͣ. d̓ re iu. ꝙ ad cōſultacōem. et. sͣ. ꝙ me. cā. c. ul. et jnnoc̄. opi. approbat̉.e ¶ Pacti. de ppetuo non petendo. vel ſimilis.f ¶ Preiudicās. qd̓ in ꝑeptorijs regl̓ariter eſt videre.g ¶ Reddēs. ſic̄ excepcō falſi. ff. d̓ iud̓. licꝫ. sͣ. de excep.cū venerabilis. sͣ. de ꝓcur̓. ī nr̄a. vel excepcō ꝯtra r̓ptūꝙ ab exꝯuīcato fuerit īpetratū. sͣ. e. li. de x̓p̄t̓. c. i. et ſi.g ¶ No fuerū. ſecuſ ſi a repulſione fuiſſꝫ appellatū ſcd̓oet ſuccubuiſſet appellās. qd̓ dic ut in cle. e. ti. cū a repuli ¶ Appellatū. et ſic videat̉ trāſiſſe īrē iudicatā ſione.sͣ. de elec. cū dilecti. in fi. de teſti. ſignificauerūt. cū ſi.k ¶ Vltra decēdiū. hͦ dic̄ ut maior ſit dubitacō Dicebātem̄ quidā ꝙ ſi nō fluxerat decēdiū cū appellauit a die interlocutorie. tunc reuocari poterat in terlocutoria ⁊ repeti exceptio ꝑ ip̄am reprobata. quaſi intelligat̉ ſuꝑdiffinitiua et inter locutoria appellatuꝫ. Et īpugnat̉ hͨopinio tali modo. certū ē ꝙ aliter appellat̉ ab interlocutoria ꝙͣ a diffinitiua. et etiā a diffinitiua ꝯtinēte plures articl̓os ī vno pt̄ appellari. ī alio nō. d̓ teſta. raynal̓dus cū ſi. et ob hͦ dicebāt ſcd̓i. ꝙ exquo appellatū erat adiffinitiua. īdiſtincte oēs excepcōes admiſſas et non admiſſas ſiue fuerit in terlocutū ſine nō. ſiue. x. dies fluxerit ſiue nō. repete̓ licebit. Et videt̉ hͨ ſatis exp̄ſſum. ff.de ap. l. j. §. i. et ul. et. l. ij. ⁊. iij. ff. qn̄ ap. ſit. l. i. ex qͦ eniꝫadmittitur ad dicendū ſuꝑ pnͥcipali qd̓ eſt maius. igi-

tur ꝯtra interlocutoriā qd̓ minus eſt. verit̉as em̄ ſemꝑeſt iuuāda. Pretereaiudex ap. ſuccedit ī locū pn̄cipal̓.ſed inter locutoria nō trāſit in rem iudicatā quō ad iudicē pnͥcipalis cauſe. gͦ nec qͦ ad iudicē appellacōiſ. qͥn dare poſſit licētiā excepcōꝫ repetēdi. IInnoc̄. ꝟo tenebatopi. hic approbatam. hoſt. dicebat ꝙ cum ẜm leges regulariter an̄ ſentētiā non appelleturoīa grauamīa illata in cā hn̄t releuari ꝑ ap. interpoſitam a diffinitiua.Sed ẜm canones aqualibꝫ interlocutoria ⁊ quolibꝫ gͣuamīe pt̄ appellariEt ideo ꝙͣtūcunqꝫa diffinitiua appellet̉ firma manet interlocutoria a qͣ. jͣ..x. dies nō fuit appellatū.l ¶ Appellari. jͣ. x.dies a die ſnīe velexquo ſciuit. sͣ. e.concertacioni.m ¶Emēdari. ſicutem̄ ꝯcluſio facta īpnͥcipali nō paratiudiciū quominusnoua iura poſſint.in ap. cā ꝓduci. sͣ. de teſti. fraternitatis. et de fi. īſtru.inter dilectos. C. de tēp. ap. ꝑ hāc. ita nec īterlocutoiap̄iudiciū parat quo minus vetera iura repeti poſſint.vt h̓. alias em̄ quid ꝓdeſſet ſuꝑ diffinitiua appellaſſe.n ¶ Non parat. ſicut eſt videre ī dilatorijs vel ī ꝯdēnacōnibus expenſaꝝ ſuꝑ eo ꝙ in excepcōe ſuccubuit velꝓpter aliani cām ſimile. o Vl̓. repete ſuꝑ eo qd̓ nōp ¶ Appellatū. ab ip̄a. quid ſi lata tali īter locutoria iudex ſtatim vult ꝓcedere in cā. petit pars ꝯtra quā lataeſt interlocutoria nō ꝓcedi. jͣ. x. dies ut deliberet an alip̄a īter locutoria appellare velit necne. q̄ritur an ſit audiēda. Et vid̓r ꝙ ſic. qꝛ bn̄ficium iuris eſt ⁊cͣ. xxviij. di. d̓hijs. jͣ. de reg̓. iur̓. indultū. cū ſuis ꝯcor. ad hoc optimefacit. ij. q. vj. anterioꝝ. vbi dicit̉ ꝙ. x. dies dantur adappellandū ut liceat infra ipſum ſpacium pleniſſime deliberare anappellandū ei ſit vel quieſcendū. ſed iſte litigando et ꝓcedēdo ſuꝑ pnͥcipali ſic pleniſſime deliberare non poteſt. So. dico ꝙ non eſt audienda. et hoc no.guil. in ſpē. t. de ap. §. reſtat videre in fi. ⁊ ē eius rō qꝛquo ad iudicē non trāſit ī rē iudicatā ſnīa. et id̓o cū poſſit eā reuocare nō omittat ꝓceſſuꝫ. et ī hoc dicit ī pͥuata ſua oēs rectores bon̄. ꝯcordaſſe. et vide euidentē rōnem. ſi ꝯtrarium dice̓s nūquid eſſet litiū finis. ī qualibꝫenim interlocutoria termini aſſignacōe vel iudiciſ actudiceret ꝑs quieſcatis ꝑ. x. dies ut deliberē an velim appellare qd̓ eſſꝫ abſurdū. tiam ſi. jͣ. x. dies a die ip̄iusq ¶ Interiectā. intelligo e­ interlocutoi̓e a diffinitīafuerit appellatū ꝓpter rationes quas dixi. sͣ. ī glo. hocdicit in princi. iudex ergo in quē ex appellacōis virr ¶ Reuocari. tute principale negociū tranſit. d̓ hisque principale non impediūt intromittere ſe non debꝫ.