Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ippellacō quā īſcriIptis iudici a quo appellare volebas te porrexiſſe ꝓponis non p̄t ex eo cora eo lecta fueritrōnabiliter impugnari.I a iudicea Idemquo ꝓpter grauamēqd̓ tibi ꝓpōīs illatū appl̓las ad docend̓ te fore grauatū ad audiendū reuocacōꝫ eiuſdē grauaminiſſi de ip̄o docueris tibi t̓minus p̄figatur nec cora eo ip̄e ſe idvidere habeat hoc docere nec etiā ta-

quā corā iudice appl̓lacōneꝫ ſit ſuſpenſa ip̄iusiuriſdictio ꝯpare̓ tenerisniſi ad ſolū ut r̓uocacōꝫip̄am audiaſ ſi ea duxeritfaciendā. alias ſi ꝯparueris et ip̄e ī termīo grauamen reuocauerit cumeffcū poterit extūc liberei caꝓcedere ac ſi appl̓o īt̓poīta fuiſſꝫ. IdēCollacōne beneficijquā ꝯu̓īter ep̄m et capitulū ī tuū p̄iudiciū factaꝫ ꝓponis ad ip̄m ep̄mſi ī ea vt p̄latus īterfuerit

Ppellatio. hoc no. guill̓. in ſpe. e. ti. §. qualit̓ aūt.¶b In ſcriptis. ſic em̄ ē appellandū an̄ ſen in pnͥ.tentiā. a ſententia ex interuallo. qd̓ dic ut.. e. ti. c. i.c Iudici. appellandū corā iudice. de hoc. Io. ij. qvj. biduū. et.. e. ſuggeſtū. īdiſtincte teneas cum iniudicijs vel extra a iudice appellat̉ corā iudice appellan.. e. cordi.. e.ut debitꝰ. ibi corāeod̓ iudice ⁊cͣ. etſi pt̄ ip̄ius hr̄i copia. et in publico ī ortis vel villaſuburbana. ij. q. vjbiduū. vel niſi iuſtus metuſ appellātem excuſet.. e.ti. c. ul. ſi vero ſuntplures iudices dicut in clem̄. e. ti. ſi aiudicibus.d Proponis. etꝓbas.. d̓ꝯceſ.. ſuꝑ qōne. utdixi.. e. c. i. eſtneceſſe ſcpͥturaap. ſit autēticamodo poſſit ꝓbari. tutū eſt tn̄notarium de fiatſcriptura publicaqꝛ quid cōtineturin carta difficile ēꝓbare.e Lecta. videbat̉ ꝯtra ar. eius qd̓ d̓r.. ti. ꝓx. c. ul. infi. cum ſuis ꝯcor. ſicut em̄ requiritur ſentētia legat̉ iudicē. nec ſufficit ī ſcriptis edatur. ut ibi. ſic etiamvid̓r ſuffice̓ appellatio in ſcriptis edat̉. niſi etiā legatur. ſꝫ non tāta ſolēntas requiritur in appellādo ſic̄ īdiffiniēdo. alias ſeq̄ret̉ die feriato poſſet appellalari. ſicut nec diffiintīa ꝓferri. et appellās hr̄et ſede̓et ſtare. et ſunt fl̓a. dec̄. ut debitus. et decre.cordi. ſolū reqͥrāt vt aſſignet̉ vel exponatur ꝓbabilis et ī ſcriptis. aſſignare aūt fit ꝟbis nutu. teſto. vl̓cōdicill̓. ff. de. ſig̓. ſi aſſignare. ff. de aſſi. lib̓. l. i. §. aſſignare. ergo et ī ſcriptis aſſignādo et porrigendo iudiciſatiſfactū ē iuri. et facit ad hoc.. de of. or. ſi canonici.ſicut em̄ ibi ſufficit cauſam ceſſacōis ſcribere et ſcriptu aſſignareei ꝯtra quē ceſſatur. ſic et in appellacōneſic et olim dabat maritus vxori ſue libellum repudij qd̓ſufficiebat lꝫ lege̓t. de quo d̓r in ꝓhemio dec̓. ꝓbatur hoc etiā. ij. q. vj. ſi quis libellos appel latorios ingeſſerit. et. l. biduū.. ſi qͥs ip̄ius. ibi. ut libelloſ daret. et qd̓ de appellacōibꝫ d̓r et de excepcōibꝫ ītelligo ut ſufficiat illas dari ī ſcpͥtis. licꝫ legant̉. ad hoc.. ꝓba. quoniā ꝯtra. ad declaracōꝫ eoꝝ no..a iudice. emanauit­ et moderni.. e. ceſſan. et dic iudice ordinario vel delegato. id̓ ſi eſſꝫarbit̓ iuris a pt̄ appellari.. e. li. of. del̓. ab arbitriſg Grauatū. ſecus em̄ ſi a ſententia diffinitiua quā iudex reuocare non pt̄. functus eſt em̄ officio ſuo ſemel fudicādo ſiue bene ſiue male. ff. de re iudi. iudex.. of.leg̓. in lr̄is. et. c. venerabilis. intellige igit̉ grauamen

ſiue inter locutoriā ſiue p̄ter inter locutoriā inferatur.h Per ſe. debet em̄ de facto ſuo certus.. de p.ab excōicato. C. de reſcin.. qͥſquis. veritas em̄ cauſeappellacōis ꝓbanda eſt corā iudice. ap. ut.. e. rōna.et. c. cum appellacōibꝫ. corā iudice a quō appellat̉ſaluo eo quod dicit̉.. e. ti. interpoſita.i Teneriſ. qͥd ſipareat. et corā iudice ip̄o a quo appellauit de grauamine doceat nūqͥdab ap. receſſiſſe videbit̉. videt̉ pͥmo ſic dec̓.. deof. del̓. gͣtū.. deteſti. veīſſꝫ inbꝫ d̓r ſi appellāspoſt ap. ꝓbacōesinducit corā illo aquo appellauerat.appellacōni renunciat. Itē lr̄a dicit ap. ſuſpenſa ſit iuriſdictio iudicis. ſi aliquidfacit coram ip̄o utcoram iudice allegat cōtraria. et ſicnon auditur. ad.. e. ſollicitudinē ſuis ꝯcor. ꝯtra.. e. interpoſita.vbi d̓r appellāspt̄ ꝓbare ſi vult veritatē cauſe corā iudice a quo appellat. ſꝫ rn̄deri pt̄ dec̓. illā locū hr̄e ante appellacōꝫ. ſatiscredo actū iſtū ſꝑ intendat ad iudicis iuriſdictōnem declinandā hoc appellacōi renūciat. hocſonat lr̄a que dicit teneris. non dixit. nec potes.ſic etiā ſoluit̉ qd̓ d̓r de allegāte ꝯtraria. iſta ſintꝯtraria ad vnū finē tendūt. facit qd̓ dixi.. de reg̓.iur̓. nullus pl̓ibꝫ. Ad dec̓. gratū. et veniſſꝫ. rn̄det̉ille ꝓbacōes fiebāt ſuꝑ pͥncipali negocō. et ideo benerenūciabat appellacōi. qꝛ ꝯtrarius ſibi. ſꝫ ſecus. faciat hac ꝑte iſte ꝓuocatus eſt. ad hoc. ff. de ꝯdi. furtiet ideo ī pnͥ.. de excep. inter pͥorē. et accedant no.iij. q. iij. offerat̉.. de re iudi. inter monaſteriū. vtiliꝰvidet̉ negociā tali expediri ꝯpendio. ꝙͣ exactā ſubtilitatē longo ꝓrogari diſpendio.. ti. ꝓx. abbate ſane.in fi. p̄terea legitime tenetur comparere ad id quod ſequit̉. et tamē comparēdo non renūciat appellacō i.k Effectū. effectualiter em̄ ītelligēda ſunt ꝟba. ut. cl̓i. r̓ſi. r̓latū ſuis ꝯcor. hīc em̄ ē ſufficit dicere ſe ꝑatū reuocare niſi et reuocet. ad.. de eo quimit. in poſ. rei. ſer. c. i. et ad.. ti. ꝓx. ad apl̓ice..eratqꝫ parata. Itē ſi grauamē fuit verbale. reuocatioſufficiat ꝟbalis. ſi reale. ſufficit ꝟbalis re ec r̓uocet̉l No fuiſſꝫ. qꝛ ceſſante gͣuamīe ceſſare debꝫ appel latiovt.. e. ceſſante. no. hoſt. de exceſ. p̄la. c. i. Collacōne. hoc­ cappellare lꝫ. ij. q. vj. ſolētn Preiudiciū. alias­ .. de elec. int̓. R. ff. ap. l. i.o Prelatus. qd̓ p̄ſumit̉ niſi aliud appareat. et ſi q̄rat̉quo ꝯſtabit an ſit ibi ut p̄latus an ut canonicꝰ. recitari