¶ Cū aūt delegatꝰ ep̄irecuſat̉ recuſaconis cācorā ep̄o eꝓbāda. Ideꝫeſi official̓ recuſet̉ eiuſd̓licet ad ip̄m ab eod̓ officiali neq̄at appellari.Vdex ab ap. Idē¶ ſe. datꝰ ꝙͣuis legittime r̓cuſari valeat ut ſuſpectꝰ p̄t licite vices ſuas ꝯmittere an̄qͣ r̓cuſacio ꝯtͣ ip̄m ꝓponat̉ ⁊ ſi intotū ꝯmiſerit r̓cuſari vlteriꝰ a̓ facta ꝑ eū ꝯmiſſioimpugnari nequibit qd̓poſſꝫ ſi ſibi d̓ iurdictōnealiqͥd r̓ẜuaſſꝫ ¶ Poſt r̓-

cuſacōnē quoqꝫ ꝓpoſitāꝯmittere nͥ d̓ r̓cuſatorisꝓcedat aſſenſu n̄ p̄t ſedeo volēte hͦ p̄t ec̄ ſi iā r̓cuſacō ead̓ ſit ꝓbata dummō ꝓnūciatū n̄ fuerit ſuper ea extūc em̄ cū oīnoiudex eē deſierit nulla eciā cū illiꝰ aſſenſu p̄t fieri ꝯmiſſio ꝑ eundē IdēVāuis alicui viceſtuas ī cā tibi a ſeap. deiegata ī totū ꝯmiſiſſe noſcaris ſi tn̄ an̄qͣ ille iuriſdictōne vſus fuerit ꝯmiſſio hm̄ōi ꝑ te reuocet̉ ab ip̄o vel eū rebꝰ

poſſit ꝯmitttere alij ꝓcedere nequeūt Ivero ī vl. glo.a ¶ Tū aūt. h̓ no. b̓. s. e. ſuꝑ q̄onū. §. quē­ et oſt. ibidēb ¶ Ep̄i. idē in ſubdelegato delegati pape qͥ de legauitnō in totū ut in p̄dc̄o. §. quē vero. ſi aut ip̄e ep̄uſ recuſaretur eligerentur arbitri. sͣ. d̓ ap. cū ſpeciali. ſꝫ qͣre tūcnō aditur ſuꝑior ſic̄ et h̓. rō qꝛ iuriſdictio ordinaria fauorabilis. Item nōita d̓facili habei̓ p̄tſuꝑior ordinarius.licet interdū poſſitſꝫ ad ea que frequēcuis. ⁊cͣ. ff. de legi.nam ad ea. ſicut necſic defacili adiri pōtpapa. et ideo ſi r̓cuſa­ delegatꝰ ipſiusitur ad arbitros omni ergo caſu paꝯͣ laboribus et expenſisparcius voluit ꝓuidere.e ¶ Idem eſt .ſ. ꝙ coram ep̄o ꝓbabiturcauſa recuſacioniset hoc no. hoſti. jͣ. deap. legittima.d ¶ Appellari. necvalet conſuetu do incontrariū. ut. sͣ. e. li.de conſue. c. ij. et ſicno. ꝙ licet quo ad q̄dam ſit idem conſiſtorium ep̄i et ſui officialis. nō tam̄ quoad om̄ia. ad idem. sͣ. ti. ꝓxͣ. c. ij. et. iij. ſed nonne appellacio et recuſacio ſūt paria. ut. sͣ. de ap. ſuper eo. ij. ℟n̄.dic ꝙ iſtud intelligitur quo ad modum. ut ibi no. id eſtſicut non admittitur fruſtratoria appellacio ita nec fruſtratoria recuſacio. vnde recuſo et ſi non grauer. tamennon appello niſi grauer. appello a iudice in quem conſenſi. quem tamen non recuſo. in multis alijs eſt diſſimile. ⁊quo ad caſū noſtrum eſt racio. quia licet ſit de naturaappellacionis ut eatur ad maiorem. ut dixi. sͣ. c. ꝓxͣ. nonſic in recuſacione. ut patet. sͣ. i. ℟n̄. et in hoc itur ad arbitros. ut. s. e. ſuſpicōnis. et de ap. cum ſpeciali.Vdex. declarat notata ꝑ. b̓. sͣ. de ap. ſecundo requiris. in glo. pe. et ꝑ modernos ibidem. et ꝑ gof. infūma. de ap. §. dubitari. et guil. in ſpe. de recuſa. §. vl. ꝟſed quid ſi is iudex. et diſtinguit tria tempora ad ſciend̓an iudex ſuſpectus ꝯmittere poſſit. quia aut non eſt ꝓpoſita recuſacio et tunc in totum ꝑ eum facta ꝯmiſſio tenaūt eſt ꝓpoſita ſed nondum ꝓnunciatū et tūc volente recuſatorē ꝯmittere p̄t. alias nō. aūt iā ꝓnunciatū ē illuꝫeſſe ſu pectū. et tūc eciā volēte recuſatorē ꝯmitte̓ neqͥt.e ¶ Ap̄. ſe. ideo dictū. qꝛ delegatus ab alia nō delegatut dixi. s. e. ſi duo. quas ꝯcordacias. dedi. sͣ. c. ꝓxi.f ¶ Legittime. ali­ in ꝯtrariū videbatur. qꝛ inefficaxg ¶ Proponatur. eſt apud ip̄m iuriſdictio exquo elidi p̄t. qꝛ n̄l refert an aliquid ip̄o iure iefficax ſit an ꝑexcepcionē. ff. de reg̓. iur̓. l. nihil intereſt. ff. ex quibusca. ī poſ. e. l. fulcimꝰ. §. ſi in diē. ſi gͦ inefficax eſt iuriſdictio in delegāte. gͦ et in de legato qui ꝑtibꝰ eius fungitur. ff. de iuriſdi. om. iu. l. et ſiptor. et. ff. d̓ offi. eius cuimā. ē iuriſdi. l. i. §. qͥ mādata. It̓ ꝑs iur̓dictōis ē delegare. ff. d̓ iur̓di. om. iu. l. iij. ī fi. cū gͦ alias ꝑtes iuriſdictionis aggredi n̄ poſſit. gͦ nec iſtā īſpicimꝰ em̄ an delegās

cognoſcere valuerit. ut ſic demumi delegacō valeat. C. qͥꝓ ſua iuriſdic. l. vna hinc eſt ꝙ ſi ꝓconſul ꝯmittat cauſam an̄qͣ ingrediatur ꝓuīciā. qꝛ tūc cognoſcere n̄ pōt.nec delegatuſ ab ip̄o. n̄ tūc demū cū ingreſſus fuerit. ffde offi. ꝓ ꝯſu. obẜuae̓. §. vl. jt̓ delegatꝰ ꝑuenire non potuit diligenciā recuſantis. ad hͦ. sͣ. de ap. ſepe. ⁊. c. oblate. Item excepcio q̄obſtat venditori etemptori. ff. de contrahen. emp. l. doli..§. i. pro iſta ꝑte facit. qꝛ cauſa ſuſpicōnis ꝑſonam afficit.vnde contra ſubdelegatum non competit. ff. de diue̓. et te.p̄ſcrip. l. anvicium.et perſonales excepciones perſonas nōegrediuntur. ff. deexcep. excepciones.vnde mutacōne perſone vicium abolet̉.i. q. i. cito. de fil̓. pͥſ.ex tranſmiſſa. ff. vtipoſ. ſi duo. §. non videor. Item videmusꝙ ordinarius eciamrecuſatus delegatde fo. comꝑe. ſi quiſcontra. et de ap. cūſpēciali. Iteꝫ lꝫ iudexſit ſuſpectuſdum tn̄non r̓cuſetur. teneteius proceſſus. vnde tria tempora diſtinguens hec dec̓altricacionem determinat.h ¶ Nequibit. intellige cum inceperit ſubdelegatusvti iur̓dictione. jͣ. c. ꝓx.i ¶ Quod poſſet .ſ. recuſari. et facta ꝯmiſſio impugnari.k Aliquid. qd̓cumqꝫ ſit illud. ad idem. jͣ. c. ij. ex quo em̄ſibi aliquid reſeruauit ſaltem in reſeruatō iudex remanet. Item de ſuſpicōne ſubdelegati hꝫ cognoſcere. It̓ reuocat ad ſe iur̓dictionē. sͣ. e. ſuꝑ queſtionū. ff. de iudi. iudiciū. vn̄ adhuc recuſari p̄t et ꝯmiſſio impugnari.l ¶ Recuſatoris. non eſt ergo neceſſarius ꝯſenſus aduerſarij. habet em̄ delegatus hͦ a lege ut delegare poſſit.impeditur aūt in hͦ ex facto recuſantis. volēte gͦ illo hͦpoterit et ſi aduerſarius ꝯtradicat. s. e. ti. c. vl.in ¶ Suꝑ ea. gͦ iſta nō ſūt paria. aliqͥd eſſe ꝓbatū. ⁊ ẜmꝓbata eſſe iudicatū. ꝓnūciatū fuerit illū eē ſuſpc̄mn ¶ Extūc .i. exquo­ 2⁊. c. ſigͥficauit. et. c. venerabili.o ¶ Defierit. sͣ. e. in lr̄is­ ff. de re iudi. l. iudex.p ¶ Aſſenſu. cū em̄ ibi deſinat iur̓dictio non eſt qͥd ꝓroget̉. de qͦ dic. ut. sͣ. e. p. et. g. z. sͣ. e. ſuꝑ q̄onū. §. ſi verabili. in glo. pe. et. vl. et ibi eciā no. ꝑ mod̓nos. ⁊Vāuis. declarat no. ro in glo. pꝫ. et. sͣ. e. veneguſſ. īſpe. ti. i. §. reſtat. vltͣ mediū. et hoſti. plene in fūma. e. ti. §. q̄ delegari. ꝟ. ſꝫ nūqͥd p̄t r̓uocare. Et hͦ dic̄. delegatꝰ ſubdelegas ec̄ in totū re integͣ. cāꝫ r̓aſſume̓ poterit.q Sede ap. qꝛ delegatꝰ aliꝰ non poteſt dex. vnder ¶ In totū. qꝛ ſi r̓ẜuaſſꝫ. r̓manebat iu­ n̄ erat ſic dubitand̓ in eo cāuvidebat̉ eī in totū ꝯmittēdo ita eē officioſuo fūctus ꝙ reſume̓ nō poſſꝫ. ad hͦ. s. c. ꝓx̓. in fi. cū ſuisꝯcor. et hͦ dixit. t. et. b̓. olim ſecutus ē eū ſꝫ poſtea mutauit utzꝑ. ſupͣ d̓ glo. ſ Vſuſ. qͣl̓rcūqꝫ ad id̓ sͣ. e. lꝫ viddiqꝫ