interdicat̉ mīſterium acdeinde ab offō ſuſpendant̉ et ſubſequent aggrauet̉ cenſura eccleſiaſtica ꝯtͣ eos nͥ forte alit̓fieri ſuaſerit nimia ꝯtumacie ꝓteruitas ſiue culpa. GOnifa. viij.Iduo ex tribꝰ a ſede ap. d̓legatis duobus alijs nō in totū ſb̓delegauerīt vices ſuasip̄iqꝫ ſb̓delegati cū delegato tercō in cāꝓceſſerint delegata ſi appelletur ab ip̄is n̄ ad ꝯdelegatoſſꝫ ad pͥmū delegā

tē tantūmō appellari debebi. Dem.I ꝯtynū ex duobꝰiudicibꝰ cū illa clauſulaꝙ ſi ābo int̓eſſe n̄ poſſintalt̓ eoruꝫ in cāꝓcedat aſede ap. delegatis ſuſpicōnis cā legittīa ꝓponatur cā ip̄a ſuſpicōis corā non recuſato ꝯiudicead quē exvi p̄dc̄e clauſule dꝫ ip̄ius cae cognicioꝑtine ꝓbari et ab eo expediri debebit vbi veron eſt dc̄a clauſula in reſcripto dꝫ ſuꝑ hͦ ad a̓bitros recurſus haberi

vel dic ꝙ minor pena maior eſt in maioe̓. ẜm ea que no.de cleri. vena. c. i. ſupportent̉ tāta modeſtia. ut quiaa ¶ Aliter. ut .ſ. non iniurias vel ꝯtumelioſa verba ꝓfert in iudicē. sͣ. de pen̄. dilcūs. quid ſi iudex nō ſeruataforma huius dec̓. ſtatim excōicet vel ſuſpendat ep̄m velſuꝑiorē. tenet ne ſentencia. dic ꝙ ſic. lꝫ rep̄hendēdꝰ ſitiudex qui hanc modeſtiam non ẜuauitxi. q. iij. c. i. sͣ. d̓ ſen.Vxꝯ. ſacro.duo. edita ēhec dec̓. ad dec laracionem eorum queno. b̓. jnnocene̓. ethoſti. s. e. ſuper queſtionū. §. ſi vero. adfinem.b ¶ Duo. idem de vno. et multo forciusquia maior eſt dubitaco quando duo extribus ſubdelegantꝙͣ quādo vnuſ tantīvidebatur enim inſpici debere maiorēnumerum. quia ergo duo erant ſubdelegati. et tercius delegatus quia maiorpars huius iuriſdictionis ſubdelegataerat. non videbaturappellandum ad primum deleganteꝫ. ſꝫſecus eſt ut hic vides. cū em̄ in hoc caſu diuerſis reſpectibus emergant aduerſa. eligere debemꝰ qd̓ minꝰ in ſehꝫ capcōnis. ff. de reg̓. iur̓. quoc̄. capcioſū aūt eſſꝫ ſi depari ad parē appellaret̉. ad pͥmū igitur appellai̓ delegātem debebit. poſtolica. ideo dictū. qꝛ delegatꝰ ab ac ¶ Aſede a­ lio non delegat. s. e. paſtoralis. ⁊. c. vl.C. de iudi. a iudice. ſi ſubdelegaret illi college. ſꝫ ded ¶ Duobꝰ alijs. idē­ hͦ videbat dictū. sͣ. e. ſuꝑ. §. ſi vero. ẜm vnā lecturā q̄ ibi amplectēda eſt qꝛ ſi ibi q̄reret̉de eo qui totū ſubdelegauerat nō erat queſtio. qꝛ ꝑ p̄cedēciā deciſa erat. bn̄ dicit. qꝛ ſi in totū ſubdelegaſe ¶ Nō in totū. ⁊ ſet n̄ eſſet qō. qꝛ tūc ſemꝑ appellaturad pͥmū delegāteꝫ. s. e. ſuꝑ q̄onū articulis. §. porro.f ¶ Cū delegato. nō. qꝛ ſi in reſcpͥto eſſet clauſula ꝙ ſinō om̄ēs. et dūo ꝯmitterēt. tercius ſe excuſaret nec conmitteret. in caſu iſto ab illis duobꝰ ſubdelegatis ad delegatos ſubdelegātes appellaretur et non ad pͥmū delegantem. ceſſat em̄ racio. et hͦ voluit hͨ lr̄a.g ¶ Ab ip̄is. delegato et ſubdelegatis. alias eis.h ¶ Condelegatoſ. qꝛ appellacio ē de minori ad maiorē⁊cͣ. hic aūt ꝑtim appellaretur de pari ad pare qd̓ eſſe n̄p̄t. et adde qd̓ dixi. sͣ. e. li. de ꝯſue. c. ij. quibꝰ ſuſpicō¶ N ꝯtͣ vnū. Tres cauſas ponit. in­ nis cā corā arbitris n̄ tractat̉. Primus cū recuſatur vnus ex delegatis datis cū clauſula. ꝙ ſi nō omnes. Scd̓us cum recuſatur delegatus ep̄i. Tercius cū recuſatur official̓ etreprobat pͥma ꝑs qd̓ no. jnno. sͣ. e. cuꝫ ſuꝑ. et approbatqd̓ ibi no. hoſti. et abbas. et ꝓbabat̉ olim ꝑ deciſam ipſius dec̓. et ip̄e hoſti. sͣ. e. ſuꝑ q̄onū. §. queꝫ vero. et. jͣ. deap. legittima. et guil. in ſpe. de recuſa. §. vl. ꝟ. qͥd ſi vnꝰi ¶ Duobus. idem ſi ex pluribus eum eadem ſit racio.k ¶ Nō poſſint. eſt ergo neceſſe ꝙ de impotencia pate-

at anteꝙͣ collega ꝓcedat. s. e. prudēciam. ſecus cū ſcribitur ut. jͣ. e. cum plures. i. ℟n̄.l ¶ Cauſa pnͥcipali. vnde nō videbatur ꝙ de impedimēto cognoſcere deberet qd̓ ſibi ꝯmiſſum non videbatur. ſꝫcognoſcit an ſua ſit iuriſdictio. ff. de iudi. ſi quis ex aliena. sͣ. de ℟ p. ſuꝑ lr̄is. ſic eciā h̓ cognoſcet an collega ſuſpectus ſit. ut ſic videat an ſit iudex ſine illo ex clauſule vigore.m ¶ Sede apoſtolica. idem videreturin delegatis ab alionec ob. jͣ. §. ꝓx. quiaibi loquitur ſecund̓hāc racionē vbi vnꝰſolus eſt de legatusn ¶ Legittima. recūſatur iudex ꝓpter vnicam cauſam ſcilicetꝓpter ſuſpicionem. jͣ.c. ꝓx. ſed ill a ex multis cauſis inſurgit.pone exemplum. sͣ. ecauſam. que. et. c. cūR. et. c. inſinuante.de iudi. cauſam queut lit̓. non ꝯt. accedens .i. et. ij. de app.ad h̓. ⁊. c. poſt remocum ſimilibus.o ¶ Probari. benedicit coram quo habeat probari et perquē expediri. ſꝫ non dicit corā quo habeat ꝓponi. coramquo ergo ꝓponetur an corā ambobꝰ. an corā altero tm̄.ſatis videtur ꝑ iſtā dec̓. ꝙ corā om̄ibus ſit ꝓponenda etcorā collega ꝓbanda. olim dicebat jnno. s. e. cū ſuꝑ. ꝙlicet bonū eſſꝫ ꝙ coram om̄ibꝰ ꝓpone̓t̉. ſufficiebat tamſi ꝓpone̓t̉ tm̄ corā recuſando. cū arbitri deberēt cognoſcere. qd̓ hodie poſſꝫ locū hr̄e ī delegatis datis ſine clauſula. ut. jͣ. ſeqͥt̉. Sꝫ nūquid medio tꝑe pendēte ꝓbacōecorā collega poterit ip̄e collega ī pnͥcipali ꝓcede̓. et videt̉ ꝙ ſic. qꝛ medio tꝑe ille nō p̄t cognoſce̓. ergo exvigore clauſule collega cognoſcere poterit. ſed dic contͣqꝛ pͥmo conſtare debet de impotencia anteꝙͣ ſolus procedere poſſit. sͣ. e. prudenciā. ſed pondēte cauſa ſuſpicionis illevult intereſſe. nec adhuc apparet eum nō poſſe.igitur collega in pnͥcipali nō ꝓcedꝫ. ſed jo. card̓. ſentitꝯtra. et dicit̉ ꝙ medio tꝑe eſt locus dicte electōni. qd̓ ſinō om̄ēs. ⁊cͣ. ſꝫ dic̄ ꝙ expectari debet finis cauſe. ad hocoptime. ff. de excu. tu. l. diximuſ. circa pnͥ. ſꝫ nō ne honoreſt iudicē eē. utsͣ. de ap. ut debitus. et. C. qn̄ nō eſt neꝓuo. l. omnē honorē. et maior videt̉ ſolus iudex eſſe ꝙͣcū alio. ad hͦ. jͣ. de conceſ. preben. c. vlt̓. videtur ergo collega ſuſpectus in facilius ꝓnunciando illū ſuſpectum utſolus iudex remaneat. ſꝫ dic̄ ꝙ lꝫ iudici debeat̉ honor. tn̄id eſt onus. ut. sͣ. e. paſtoralis. ibi. exonerare. ⁊cͣ. et. ff. d̓mū. et ho. l. vl. §. iudicandi. vnde nō eſt tanta ſuſpicio.qꝛ nō preſumit̉ quis appetere oneroſa et ideo in his taciturnitas nō habet̉ ꝓ conſenſu. ff. de ꝓcur̓. filiuſfami..§. iuitus. et dixi de hͦ. jͣ. de reg̓. iur̓. is qui tacet. p̄ter eaſi male ꝓnunciat in hͦ caſu non deeſt appellacōnis refugium. j. e. ab arbitris. ſimpl̓r dati ſūt vnus ſin̄ alterop ¶ Clauſula. exquo em̄­ procedere n̄ poteſt. sͣ. e. cauſam mat̓monij. et. c. vno. impedito ergo vno ita ꝙ non