Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iohannis. II.

gr̄aᵗ miſcd̓iaᵏ paxˡ a deo pr̄e:⁊ a xp̄o ih̓u filio pr̄is in veritate ⁊ charitatē. Gauiſꝰſum valde qm̄ īueni de filijſtuis ambulātesᵖ ī veritate.ſic̄ mādatū accepimꝰ a pr̄eEt nūc rogo te dn̄aˢ nō tāꝙͣ mandatū nouū ſcribēs tibi: ſꝫ qd̓ habuimꝰ ab initio:vt diligamꝰ alterutꝝ. Ethec eſt charitas vt ambulemꝰˣ ẜm mādata eiꝰ.ʸ Hoc eīeſt mandatū: ᶻ vt quēadmodū audiſtis ab initioᶻ in eoambaletis: qm̄ multi ſeductores exierūt in mūdū: qnō ꝯfitent̉ ih̓m xp̄m veniſſein carnē. Hic eſt ſeductor ⁊antichriſtus.ᵉ Uidēte voſmetip̄osᶠ ne ꝑdatisᵇ qͣ operati eſtis: ʰ ſedⁱ vt mercedeꝫ

plenaꝫ accipiatꝭ.ᵏ Oīs quip̄ceditˡ ⁊ nō ꝑmanet ī doctrina xp̄i:ᵐ deū nō hꝫ. Qui ꝑmanet ī doctrina: hic pr̄em⁊ filiū habꝫª Siqͥs venit advos ⁊ hāc doctrina nō affert:q nolite reciꝑe eū in domum: nec aue eī dixeritis.Qui .n. dic̄ illi aue: cōicatoꝑbꝰ eiꝰ malignis. Ecce p̄dixi vob̓ˣ vt in die dn̄iʸ nonꝯfundamini. Plura hn̄svob̓ ſcribē:ª nolui ꝑ chartā⁊ attramētūᵇ Spero .n. mefutuꝝ apud vos: ⁊ os ad oslo qͥᶜ vt gaudiū vr̄m plenuꝫſit.ᵈ Salutāt te filij ſororistue electe.Explicit epl̓a beatiIoh̓is apl̓i ſecūda.

beatitudo appetitū totaliter quietās. l A deo pr̄e.a qͦ ſunt iſta bona. m Et a xp̄o ieſu filio patris inveri. ⁊ charitate. ꝑ quā intelligit̉ ſpūſſcūs cui charitasappropriat̉ et ſic tres ꝑſone expͥmūt̉: eo ꝙ indiuiſa ſūtoꝑa trinitatis. aliter etiā poteſt dici ꝙ ꝑ expreſſionempris ⁊ filij ſubintelligit̉ ſpūſſanctus qͥ eſt amborū nexus: et cuꝫſubdit̉: In veritate ⁊ charitateſupplenduꝫ ē vtꝓficiatis in charitate ⁊ veritate .i. in dilectiōeet eiꝰ cognitiōeo Aauiſus ſūfinita ſalutatione hic incipit ꝓſecutio: in qͣ primū hortat̉ dn̄aꝫp̄dictā ⁊ eiꝰ domū ad bonū ꝓſeq̄dū. ſcd̓o admalū p̄cauēdūibi. Qm̄ multi.Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ꝟtꝰ laudata creſcit: iō beatus ioh̓es vt incitet ad ꝓficiēd̓ī fut̉o laudat bonū de p̄t̓ito di.ꝯgͣtulādo. oGauiſus ſuꝫ ⁊cͣambulantes .i.ꝓficientes.In veritate. fiSicut mā. accēpi. a pr̄e .i. xp̄o qͥ ē padei ⁊ moꝝ. qter oīm chriſtianoꝝ. Cōſequēter inducit ad ꝓficiendūin melius. d. r Et nūc rogo te dn̄a. de ꝓfectu in mādato dilectionis in qua tota lex implet̉: Ro. xiij. Plenitudo legis eſt dilectio. s Nō tanꝙͣ mādatu nouū ⁊cͣ. qꝛ ſicut dcm̄ eſt sͣ. ij. c. Mandatū de dilectiōe eſtde dictamine legis naturalis: ⁊ ſic a principio ꝯditōishumane: ⁊ de lege moſaica ⁊ ſic ē ab initō legis date: ⁊renouatū eſt in lege noua: ⁊ ſic eſt ab initio legis euangelice. t Vt diligamꝰ alterutrū. ī deo ⁊ ꝓpt̓ deū. vEt hec eſt charitas vt ambulemꝰ. ſꝑ ꝓficiendo. xScd̓m mandata eꝰ. ea oꝑe adimpledo. y Hoc .n.eſt mandatū .ſ. dilectiōis dei ⁊ ꝓximi in qͦ implicite cōtinent̉ oīa mandata: que ſūt quedā explicatiōes mandati dilectionis. z Vt quēadmodū audiſtis ab initio. vr̄e ꝯuerſionis. z In eo ambuletis. ſemꝑ ꝓficiendo. a Qm̄ multi. Hic ꝯn̄ter inducit ad p̄cauēdum malū. ⁊ primo on̄dit ip̄m ⁊ inducit ad cauenduꝫſcd̓o tradit cauendi modū: ibi. Siquis. Circa primuꝫdicit: a Qm̄ multi ſeductores. q. di. ad hoc monuivos in bono ꝓficere: qꝛ multi ſeductores inducunt adꝯͣrium a quibus eſt cauendū: et qͥ ſunt illi ſubdit: bQui nō ꝯfitent̉ ieſuꝫ xp̄m veniſſe in carne .i. ip̄m eē verū deū ab eterno ⁊ hoīem in tꝑe: ſicut ſunt iudei obſtinati ⁊ heretici puerſe ſentientes de chriſto. c Hiceſt ſeductor. qͥ ſic de eo ꝑuerſe ſentit. d Et antichriſtus. in figura. lꝫ nō ī ꝑſona. e Uidete voſmetip̄os.i. diligenter ꝯſiderate ⁊ cauete. f Ne ꝑdatis. oīaoꝑa bona. g Que oꝑati eſtis. nam ꝑdunt̉ ꝑ corruptionē hereſis. h Sed. ſupple ſic in bono ꝑſeueretis. i Vt mercedē plenā accipiatꝭ. in patria vbi totaliter ſatiat̉ appetitus. k Omnis qͥ p̄cedit .i. qͥ primo bene incedit ꝑ viā iuſticie. l Et nō ꝑmanet ī doctrina chriſti. a via iuſticie recedendo. m Deuꝫ nōhabet. per grām q̄ ꝑdit̉ ꝑ vnū pctm̄ mortale. n

Siquis. Hic ꝯn̄ter tradit p̄cauēdi modū. d. n Siqͦsvenit ad vos. ſub ſpecie religioſitatis. oEt hāc doctrinā .ſ. chriſti. p Nō affert. ſꝫ magis ꝯtrariā.Nolite reciꝑe eū in domo .i. nolite cōicare cū eo in potu vel cibo ſeu habitaculo: ne ſeducamini ab eo. t Nec aue eidixeritis. cōicandoci in ꝟbo. ⁊ hoc ē ſimiliter ꝓpter periculuꝫ corruptiōiss Qui .n. dicit illi aue. cōicando eiꝟbis. t Cōicatoꝑibus eius malignis .i. exponit ſe periculo cōicandi cūeo ī oꝑe maligno.aliter etiā exponit̉iſta litera de hereticis ab eccīa p̄ciſisꝑ excōicationē: qͥaꝑticipans ſcientercū talibus incurritexcōicationē ſaltēminorē niſi in caſibus ꝯceſſis. vEcce predixi vobiſea q̄ dicta ſunt .ſ. ꝑſeuerantiā in bono⁊ dedīationē a malo. x Vt in diēdn̄i .i. iudicij.YNō ꝯfundamini.cū reprobis ſꝫ magis honoremini cūeloctis. z Plura habens. Hec eſtꝯcluſio huius epiſtole in qua primoſe excuſat de breuitate ſcripture. d.z Plura habēs vobis ſcribere. que nō ꝯtinent̉ in hac epl̓a. a Nolui perchartam ⁊ attramentū. que eſt vox mortua. b Speroem̄ ⁊cͣ. os ad os loqui. ꝑ vocē viuā que habet maiore efficaciā. vn̄ dicit hiero. ad paulinuꝫ: de oībus ſacre ſcripturelibris hꝫ neſcio qͥd latentis energie viue vocis actus: ⁊ inaures diſcipuli de actoris ore tranſfuſa fortius ſonat. cUt gaudiū vt̄m plenū ſit. ex mea pn̄tia ⁊ efficaciori doctrina. vel aliter: c Ut gaudiū vr̄m plenū ſit .i. vt ꝑ meamdoctrinā ꝑueniatis finaliter ad patriā vbi eſt gaudij plenitudo. d Salutāt te filij ſororis tue electe. hēbat enimiſta dn̄a ſororē eiuſdē noīs cum ea cuiꝰ filij erant cū beatoioh̓e euāgeliſta. Gratīa tecū amen. hec eſt ꝯfirmatio epl̓ein qua apl̓s optat iſti dn̄e ꝯfirmationē in gratia adoptionis: tamē iſte verſus nō eſt in libris correctis.Scd̓a ioh̓is vbi dr̄ in poſtilla: Senior. ⁊ hoc rōne etatꝭꝓuecte ⁊ ſtatus ſeu officij ⁊cͣ.Additio.Eatus ioh̓es tāte hūilitatis fuit ꝙ in libris ſuis n̄noīat ſe apl̓m nec de ſe dicit aliqd̓ nomē dignitateꝫdeſignās: ſꝫ noīat ſe in euāgelio diſcipl̓m queꝫ diligebat ih̓s nō expͥmēs nomē ſuū ꝓpriū ex humilitate: ſil̓iterin prima ſua canonica nō expͥmit nomē ſuū nec officium:nec aliqͥd hmōi q̄ oīa ad magnā ꝑtinent hūilitatem. vn̄ exhoc vr̄ ꝙ cū hic dicit̉ ſenior referendū eſt ſolū ad etatem q̄nō importat aliquā dignitatē nec ſtatū altiorē: ſꝫ ſolū qͥndam maturitatem que cōiter in ſenibus debet inueniri: iuxta illud: In antiquis eſt ſapīa ⁊cͣ. et ſic nō ꝯmendat ſe exrectoria ſeu prelatia: ſed ſolū ex antiquitate dicꝝ ẜm quāſuis ſermonibus deberēt acquieſcere: ⁊ ſic intelligenduꝫeſt in ſequenti canonica.In eadē epl̓a vbi dicit̉ in poſtilla: Non tanqͣꝫ mandatum nouuꝫ.Additio.Ualiter inte ligat̉ ꝙ mandatū de dilectiōe dei ⁊ ꝓximi nō eſt nouū: et qͣliter debet intelligi eſſe nouūhabet̉ sͣ. in additiōe prima. ij. ca. vide ibi.