Epiſtola

qm̄ iuſtus eſt:ᵇ ſcitotē qm̄ ⁊oīs qui facit iuſticiāᶜ ex ip̄oꝑatus eſt..iij.Ideteᵇ qͣlē charitatēOredit nobis pr̄:ᶜ vt filijdei noīemur ⁊ ſimꝰᵇ Propt̓hͦ mūdus nō nouit nos: qꝛnō nouit eum. Chariſſiminūc filij dei ſumꝰ:ᵍ ⁊ nondūapꝑuit qͥd erimꝰ.ʰ Scimꝰqm̄ cum apꝑuerit:ᵏ ſil̓es eierimꝰ: qm̄ videbimꝰ eū ſicuti eſt.ᵐ Et oīs qͥ hꝫ hancſpeꝫ ī eoⁿ ſctīficat ſeº ſic̄ ⁊ ille

ſcūs ē.ᵖ Oīs qͥ facit peccatū: ⁊ iniqͥtatē facit. Et peccatū ē iniqͥtas.q Et ſcitꝭ qͥaille apꝑuitʳ vt pctā tollerꝫet pctm̄ ī eo nō ēᶜ Oīs qͥ ineo manet: non peccat. Etoīs qͥ peccat nō vidit eum:nec cognouit eum. Filiolinemo vos ſeducatª Qui fac̄iuſticiāᵇ iuſtꝰ ē: ſicut ⁊ ille iuſtus eſt:ᶜ Qui facit pctm̄ exdyabolo ē: quoniā ab initio dyabolꝰ peccatᶜ In hocapꝑuit filiꝰ d̓iᶠ vt diſſoluat

qꝛ cuilibet fideli hoc notū eſt de deo. b Scitote qm̄ etoīs qͥ facit iuſticiā .i. oꝑ a iuſticie. c Ex ip̄o natꝰ eſt .i. hͦfacit inqͣꝫtum habet eē ab eo: ⁊ ſi loquit̉ de oꝑibus iuſticieqͥ eſt virtus politica: veꝝ eſt qꝛ ab ipſo ē oē bonū nature:⁊ multo fortius eſt veꝝ de oꝑibus iuſticie infuſe q̄ dat̉ cuꝫgr̄a: ꝑ quā hō ꝯſtituit̉ in quadā ꝑticipatōne ſuꝑnaturali eſſe diuini: ẜm ꝙdr̄ ſcd̓a petri pͥmo.Maxima ⁊ p̄cioſanobis ꝓmiſſa donauit: vt ꝑ hec efficiamini diuine nature conſortes.In. c. ij. vbi dr̄ inpoſtil. Chariſſimi n̄mādatū nouū ſcribo vobis. AdditōRecepta d̓dilectoe deiet ꝓximi inquibꝰ tota lex ⁊ ꝓphete pēdēt: vt dicitur math. xxij. inqͣꝫtum ſūt d̓ neceſſitate ſalutis implēdain ve. lege ad plenūcontinent̉ .ſ. Leui. xix. deūt. vj. ſed inqͣꝫtum ad ꝑfectioneꝫimpletionis dictoꝝ p̄ceptoꝝ ꝑtinēt tāqͣꝫ ꝯſilia: nō in legevete. ſed in lege no. cōtinent̉ qd̓ de primo patet math. xix.Si vis ꝑfectus eē ⁊cͣ. de. ij. ꝟo. Ioh. xiij. Mandatū nouuꝫdo vobis vt diligatis inuicē ſicut dilexi vos. modus em̄ dilectionis xp̄i ad diſcipl̓os ſeu ad hūanū genꝰ: qui quidemmodꝰ declarat̉ cū dicit: Sicut ego dilexi vos attingit ſummū gradū ꝑfectionis dilectōnis ꝓximi: ꝓut fuit plene declaratū in additōne ſuꝑ euāgeliū Io. c. s. dicto. vn̄ p̄dictap̄cepta qͣꝫtū ad ea q̄ ſūt de neceſſitate ſalutis in ve. lege cōtinentur: ⁊ iō nō ſunt noua: qͣꝫtū ꝟo ad ea q̄ ꝑtinēt ad perfectōem ꝑ modū ꝯſilij tm̄ in lege noua ꝯtinent̉: ⁊ ẜm hͦ dicunt̉ noua: ⁊ ſic ꝓprie intelligunt̉ verba bti Iohannis: cūdicit? Nō mādatu nouū ſcribo vobis: ſꝫ mādatū vetꝰ. ſcilicet qͣꝫtum ad ea q̄ ſūt de neceſſitate p̄cepti ⁊ cū dicit: Iteꝝmādatū nonū ſcribo vob̓ ⁊cͣ. intelligēdū ē qͣꝫtū ad ea q̄ꝑtinēt ad ꝑfectōnē īpletōis: ⁊ de hͦ vide āpliꝰ ī additōe p̄dcā.Idēte qͣle charitatē. Poſtqͣꝫ btūs Ioh̓es Ca. iij.tͣctauit de ſocietate dei ⁊ hoīm que hr̄ ī via. Hic cōſequēter tractat de illa q̄ in patria expectat̉: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo declarat eius ꝑfectōnem: ſcd̓odebitā ad ip̄am diſpōnem: ibi. Et oīs. Circa primū dicit:a Uidete .i. diligenter attēdite. b Qua. cha. de. nob̓pr̄. celeſtis vos ī filios adoptādo Io. j. Dedit eis ptātemfilios dei fieri his qͥ credūt in noīe eius: iō ſubdit̉: c Utfilij dei noīemur ⁊ ſimꝰ. in veritate: ita ꝙ hoc nomē ī nobisnō ē vacuū nec inane: ⁊ ꝑ ꝯn̄s hēmus ius in celeſti hereditate. p Propter hoc mūdus n̄ co. nos. noticia approbatōnis: hoīes em̄ mūdani n̄ approbāt: ſꝫ reprobāt illos qͦt̓renis ꝯtēptis tēdūt ad hereditatē celeſtē: eos miſeros ⁊ſtultos reputātes: ⁊ ſubdit̉ cā cum dicit̉: e Quia nōnouit eū. ꝑ hoc .n. ꝙ hoīes mūdani ſut terrenis totaliterintēti: auertūtur a cognitōne dei pr̄is: inqͣꝫtū ē dator celeſtis hereditatis: ꝓpter quod nō approbāt ſꝫ reprobāt ꝯtētores terrenoꝝ: ⁊ appetitores celeſtiū. ⁊ ſi querat̉ q̄ ſt̓ illaceleſtia: rn̄det: f Chariſſimi nūc filij dei ſumꝰ. ꝑ gr̄amadoptōnis. g Et nondū apꝑuit quid erimꝰ. qꝛ illa bonaͣ celeſtia non ſūt comp̄henſibilia. q. d. nō pn̄t ſufficiēterexprimi ab hoībus vite pn̄tis .j. Coꝝ. ij. Oculus nō vidit ⁊ auris non audiuit ⁊ in cor hoīs nō aſcēdit q̄ predauit deus his qui diligūt eū. h Scimus. q. d. hoc tm̄ ſcimus in generali de celeſtibꝰ. i Qm̄ cū apꝑuerit .i. cumnobis ſe pr̄em on̄derit in poſſeſſione celeſtis hereditatisnos ponedo. k Sil̓es ei erimus. in ip̄m qͣꝫtum poſſibi

le eſt trāſformati ⁊ ei ꝯiuncti: ⁊ ſubdit̉ modus huiꝰ cōiunctionis ⁊ tranſformationis cū dicit̉: l Qm̄ videbimus cū ſicuti ē. vidēdo ip̄m clare trinū et vnum.Cognitio em̄ ẜm oēs ph̓antes fit ꝑ aſſimilationeꝫ cōgnoſcētis ad cognitū: hec aūt viſio ē ꝑfectiſſima cognitio que pōt haberi a creaturaintellectuali: etꝑ ꝯn̄s ē ibi aſſimilatio ꝑfectiſſima ad deum ⁊trāſformatio ꝑamorē annexū:⁊ in hoc cōſiſtitſocietas dei ⁊ beatoꝝ.m Et oīs. Hicꝯn̄r declarat debitā diſpōnemad hāc ſocietatē ꝯſequēdaꝫ q̄duplex eſt: ſcd̓aponit̉ ibi. Oīs qͥnō eſt iuſtus. pͥma in duas: qͥaprimo facit ꝓpoſitum: ſcd̓o remouet quoddā dictū erroneuꝫ: ibi. Filioli. Prima ꝟo diſpoſitio ad viſionē dei ꝯſequenda eſtpuritas mentis ẜm dictum ſaluatoris Math. v. Btīmūdo corde: qm̄ ip̄i deū videbūt: ideo dicit: m Etoīs qui habet ſpem hanc in eo. hoc eſt in deo ſperansip̄m videre facie ad faciem clare. n Sanctificat ſe.conſcientiam emūdādo. o Sicut ille ſanctus eſt.ꝓpter quod nō admittit ad ſui viſionem niſi ſanctosEt quia ab ea repellūtur immūdi: conſequenter oſtenditur: p Oīs qui facit peccatum et iniquitatem.Nam peccatum eſt tranſgreſſio legis diuine. Lex aūtdiuina eſt ipſa equitas: ⁊ ideo in omni peccato mortali eſt equitatis corruptio: ⁊ per conſequēs iniquitas.q Et ſcitis quia ille apparuit in carne. aſſumpta.r Ut peccata tolleret. que ſunt diuine viſionis impedimenta. s Et peccatum in eo non eſt. ideſt eē nōpōt: ideo ſubdit: t Omnis qui in eo manet. fideformata charitate. v Nō peccat. qͣꝫdiu ſic manet:quia contraria ſimul eſſe non poſſunt in eodem ſubiecto. x Et oīs qui peccat non videt eum. videns eīdeum clare: cum videat ipſum ſummuꝫ bonum: nullomodo poteſt auerti ab eo per peccatum. y Neccognouit euꝫ. fide formata charitate: nec per hoc ē intelligendum ꝙ habens fidem charitate formatam nōpoſſit peccare vt aliqui dixerunt ⁊ male: apocal̓. ij. charitatem tuam prima reliquiſti: memor eſto itaqꝫ vndeexcideris ⁊cͣ. ſed ſic eſt intelligendum: ꝙ nullus vtensactu fide formata charitate vel exiſtens in ea peccat:ideo dicitur. y Nec cognouit eum. ſcilicet actu peccando. z Filioli. Hic ꝯſequēter remouet quoddādictū erronen: erāt em̄ aliqui dicētes ꝙ cognitio fideiſine oꝑibus ſufficiebat ad ſalutē. cōtra quem erroremſcripſit beatus Iacobus vt viſū ē. sͣ. in epl̓a ſua. et ſicꝯͣ ip̄m dicit btūs Iohānes. z Filioli mei ne. vos ſeducat. p̄dicto errore. a Qui facit iuſticiā .i. oꝑa iuſticie. b Iuſtꝰ ē. ⁊ nō ille qͥ credit ſine oꝑbꝰ. cQui fa. pec. ex dya. ē. lꝫ dicat ſe eē xp̄ianū̄. d Qm̄ab ini. dya. peccat. nō ē ꝑ hoc intelligendū qꝛ creatꝰ fuerit malꝰ vt dixerūt aliqͥ. qꝛ ſcribit̉ Gen̄. Uidit deꝰ cuncta q̄ fecerat: ⁊ erāt valde bona: ſꝫ qꝛ ex qͦ prīo peccauitſꝑ in pctō ꝑſeuerauit: nā pctm̄ eꝰ ē irremediabile: et adpeccandū hoīes īduxit. e In hͦ ap. fi. dei. ī hnanitate aſſūpta. f Ut diſꝑ. oꝑa dyaboli. ꝑ mortē ſuam ⁊eccl̓ie ſacr̄a ab eiꝰ morte efficaciā habētia: iō ꝯcludit: