Epiſtola

tētansˢ obliuionē accipiēspurgatōis veteꝝ ſuoꝝ delictoꝝ. Quapropt̉ frēs magis ſatagiteˣ vt ꝑ bona oꝑacertā vr̄am vocatōemʸ ⁊ electiōemꝰ faciatis.ª Hec eī faciētesᵇ n̄ peccabitis aliqn̄.Sic eī abūdāt̉ᵈ mīſtrabit̉vobis introitus ineternuꝫregnū dn̄i et ſaluatoris nr̄iieſu xp̄i. ᵉ Propter qd̓ vosincipiā ſēꝑ ꝯmonere de his⁊ quidē ſciētesᵍ ⁊ cōfirmatos vosᶻ in pn̄ti veritateˡ.Iuſtū aūt arbitrorᵏ qͣꝫdiuſum in hoc tabernaculoⁱ ſuſcitare vos ī cōmonitione:certus ꝙ velox ē depoſitōtabernacl̓i mei ẜm ꝙ ⁊ dn̄snr̄ hieſus xp̄us ſignificauit

mihi. Dabo aūt oꝑam etfrequenterº habere vosᵖ pꝰobitū meū:q vt hoꝝ omniūmemoriā faciatis. Nō em̄indoctas fabulaſ ſecutiˢ nōtam facimus vobis dn̄i nr̄iieſu xp̄i virtutēᵗ ⁊ p̄ſciētiaꝫ:ſꝫ ſpeculatores facti illiusmagnitudinis. Accipiensem̄ a deo pr̄e honorē ⁊ gl̓iaꝫvoce delapſaᶻ ad eūª huiuſcemodiᵇ a magnifica gl̓ia:hic ē filius meus dilectusin qͦ mihi cōplacui:ᵉ ipſumaudite. Et hanc vocē nosaudiuimꝰ de celo allatam:cū eēmus cū ip̄o in monteſācto Et habemꝰ firmiorēꝓph̓icū ẜmonē: cui bn̄facitis attendētesᵏ qͣſi lucerne

s Obliuionē accipiens ⁊cͣ .i. ꝑ effectum videt̉ oblitus.Purgationis. ꝑ baptiſmū in quo accepit nouā vitāꝑ fideꝫ charitate ⁊ alijs virtutibꝰ oꝑantē. v Quapropter frēs mei ſatagite. ꝓcedēdo de bono in melius.Ut ꝑ bona oꝑa cer. vocatōem. ad fidē catholicā. y Etelectionē ad beatitudinē. c Faciatis. q. d. ſi eſſetis abonis oꝑbꝰ ocioſividet̉ vocatio ⁊ electio vr̄a magis eſſeẜm pn̄tem iuſticiā:qͣꝫ ẜm eternā dei p̄deſtinatōnem. Sciendū tn̄ ꝙ hic accipit̉ certitudo ꝓ ꝓbali ꝯiectura q̄ certitudo ē in moralibus ⁊ hūanis agibilibus requirēdaẜm ꝙ dr̄. jͣ. ethi. diſciplinati em̄ ē intātum certitudineminqͥrere ẜm vnumqd̓qꝫ genus inqͣꝫtūnatura rei recipitꝓximū em̄ videturmathematicū perſuadentē acceptare: ⁊ rhetoricum demonſtratōnes expetere.a Hec eī facientes .i. oꝑa bona cōtinuātes. b Nōpeccabitis aliqn̄ .ſ.mortali peccato: qꝛ veniale nō pōt vitari oīno. c Sicem̄ abundant̉ .i. ꝑ multa merita. d Miniſtrabit̉ vob̓introitus ineternū regnū. quod ē ſūme deſiderandum. ePropter quod. Hic ꝯn̄r inducit̉ ꝓpoſitū rōne ſumpta exꝑte inducētis: ⁊ hec eſt duplex: ſcd̓a ponit̉ ibi. Nō em̄. prima ꝟo accipit̉ ex cura paſtorali: que mouere dꝫ paſtoreꝫad informandū ſubditos in bono ⁊ cōfirmandū: ⁊ maxīeqn̄ ſcit obitū ſuū ꝓpinquū: ⁊ ſic erat in petro paſtore fidelium: ⁊ hoc eſt quod dicit: e Propter qd̓ ⁊cͣ. cōmone̓de his .i. de oꝑibus bonis: ⁊ dicit. Incipiā .i. ita frequent̓hͦ faciā ac ſi ſēꝑ eēm in principio: f Et quidē ſcientes.bonū facere. g Et confirmatos. vos. h In pn̄tiveritate. ſupple deſidero eē: ꝓpter quod ponit̉ in aliquibꝰlibris: Volo: qꝛ ſubintelligit̉ lꝫ non ſit de textu. i Iuſtūem̄ arbitror. rōne officij mihi impoſiti. k Ꝙdiu ſū inhoc tabernaculo .i. viuens in hoc corꝑe. quod dicit̉ tabernaculū aīe. Suſcitare vos in cōmotōe .i. excitare vosad bonū. m Certus ꝙ velox ē ⁊cͣ. Sciebat em̄ mortēſuam ꝓpinquam ꝑ xp̄i reuelatōnem. n Dabo autemoꝑam .i. efficaciter ⁊ frequenter hoc faciā. o Haberevos. ſupple memoriā de cōmonitionibus meis. p Pobitū meū. Paſtor em̄ bonus deſiderat ⁊ querit ſalutemſue gregis: non ſolū ꝓ tꝑe ſuo: ſꝫ etiā ꝓ futuro. q Uthoꝝ memoriā faciatis .i. opere impleatis. ex dictis patetꝙ hanc epiſtolam ſcripſit romē ſicut et precedentē: nā ſic̄dicit̉ hic ꝓpinquus erat paſſioni ſue quā ſuſtinuit rome.Non em̄. Hic ponit̉ ſcd̓a rō que accipit̉ ex doctor certitudine: qui tantomagis mouet̉ ad docendum quāto ſcitſuam doctrinam eē veram. erat aūt petrus de veritate ſuedoctrine duplici via certus: ſecūda ponitur ibi. Et hēmꝰPrima via fuit ꝑ auditum immediate a deo patre: a quonulla falſitas poteſt eſſe: iō dicit. Non enim indoctas fabulas ſecuti: ſicut ſequunt̉ poete ⁊ doctores falſi. sNotam fe. vo. do. no. ie. xp̄i ꝟtutem. vobis p̄dicādo et ſermonem miraculis chriſti uomine factis confirmando.ad ſue dīnitatis on̄ſionē. t Et preſcīam. nā inqͣꝫtū denouit oīa ab et̓no: ⁊ inqͣꝫtū hō ab īſtāti cōceptōis nouit q̄cognoſcit deus ſcīa viſionis que reſpicit habentia eſſe ẜm

Sed ſpeculatores factiquācūqꝫ dr̄iam tꝑis. villius magnitudinis .i. magnifice tranſfiguratōis: quāviderunt petrus iacobus et iohannes in qua tranſfiguratōe apparuit eis in forma hūanitatꝭ gl̓ioſa. xAcci. em̄ a deo pa. ho. ⁊ gl̓iam .i. teſtimoniū honoris ⁊gl̓ie diuine.Uoce lapſa. deAdcelo. 3eū. ſenſibiliter.a Huiuſcemodi. i. que vox fuittalis.b A magnifica gloria .i. a d̓opatre.c Hic eſt filiꝰmeus .ſ. natural̓⁊ per ꝯn̄s eiuſdem nature eteiuſdem gloriemecū. d Inquo mihi cōplacui. vt ꝑ eū ꝑficiam ſalutē gnͣisbūani.e Ip̄m audite. aure cordiſ ⁊mentis credentes cꝰ doctrine.f Et hāc vocēnos audiuimꝰ.ſenſibiliter ⁊ intelligibiliter.gCum eēmꝰcum ip̄o in mōte ſācto. qui dicitur ſanctus rōne huius apparitionis ſancte: que deſcribitur math. xvij. h Et habemus. Hic poniturſcd̓a via certitudinis quam habuit petrus ex ſcriptura ꝓphetica cuius intellectum habuit per xp̄m Luc. vl.timo: Aperuit illis ſenſum vt intelligerent ſcripturas.ſ. ꝓphetaꝝ: ⁊ hoc eſt quod dicit: h Et habemus firmiorem ꝓpheticum ſermonē. Que firmitas poteſt adduo referri .ſ. ad ſermonem petri: ⁊ ſic ſermo ꝓpheticꝰnon eſt firmior ſermone eius ſimpliciter: ſꝫ magꝭ econuerſo: nam apoſtoli fuerūt magis illūinati a deo qͣꝫ ꝓphete antiqui: erat tn̄ firmior alicui: vtpote iudeo inꝓphetali doctrina nutrito: hoīes em̄ magis credunt cōſuetis dici apud eos: ſicut dicit ph̓s. ij. metaph̓. ꝙ aliqͦmagis aſſentiunt fabulis et dictis poetaꝝ qͣꝫ rōnibuscertis ph̓oꝝ. inter gentiles aūt quibus petrus ſpecialiter ſcribebat erant aliqui de iudaiſmo conuerſi: eo ꝙfiebat vna eccleſia ex gētilibus ⁊ iudeis: pōt etiā dictafraternitas referri ad ſermones alioꝝ ꝓphetaꝝ: a dauid cuius ſermo firmior eſt qͣꝫ alioꝝ: eo ꝙ fuit eximiusꝓphetaꝝ: vt dicit̉ in principio gloſe libri pſal. eo ꝙ alijꝓphete veritatem ſibi reuelatam in viſionibus imagiginarijs viderunt vt ibi dicit̉: Dauid aūt ꝑ intellectūſine talibus imaginibus ſicut clarius videt qui demōſtrationes geometricas capit ſine deſcriptione figurarum ꝙͣ illi qui non capiūt ſine tali deſcriptōne: vt plenius dixi cum tractarē de gradibus ꝓphetie in principio libri pſalmoꝝ: ⁊ hoc modo videt̉ petrus loqui cūdicit: h Habemus firmiorē ꝓpheticum ſermoneꝫNam ẜm glo. intelligit de ſermone Dauid: que habet̉pſal. ij. Dn̄s dixit ad me filius meus es tu: ego hodiegenui te. qui ad litteram intelligitur d̓ chriſto ſicut ibifuit oſtenſum etiam ꝑ antiquos doctores hebreoruꝫ?hanc autē auctoritatē non exprimit hic beatus petrꝰ:quia eadem eſt in ſententia cū prius allegata: hic eſt filius meus dilectus. qͣntum ſpectat ad ꝓpoſitum.i Cui benefacitis accedētes .ſ. ſermoni ꝓpbetaꝝ.k Quaſi lucerne lucente in caliginoſo loco .i. in hocmūdo ignorantie tenebris obſcurato.