Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Petri. II.

Incipit argumentuꝫ inepiſtolam ſecūdā.Imon petrus ꝑ fideꝫ16Ihuic md̓o ſapiētes motuos eē declarat: eiſdēqꝫ pietatis qͣnta ſit magnitudoluce ipſa clariꝰ manifeſtat.Explicit̓ argumētū. Incipit epl̓a ſcd̓a btī petri apl̓i.Imōᵇ petrꝰ .j.fſeruꝰ ⁊ apl̓s ieluxp̄iᵈ his qͥ coeqͣlēnobiſcuꝫᶠ ſortītiſūt fidēᵍ ī iuſticia dei nr̄i etſaluatoris ieſu xp̄iʰ gr̄a vob̓⁊ paxᵏ adimpleat̉ⁱ ī cognition dei ⁊ xp̄i ieſu dn̄i noſtriQūo oīa nobisᵐ diuīe v̓tūtis ſue q̄ ad vitāⁿ ⁊ pietateꝫdonata ſūtᵖ ꝑ cognitōeꝫ eiꝰ

q q̇ vocauit nos ꝓpria gl̓ia ⁊v̓tute: ꝑ quēˢ maxīa ⁊ p̄cioſa nob̓ ꝓmiſſa donauit:ᵗ vtphecᵇ efficiamī diuineˣ ꝯfortes nature: fugiētes eiꝰ q̄ inmūdo ē ꝯcupīe corruptōeꝫUos autᶻ curā oēm ſubinferētesª miniſtrate ī fide veſtra v̓tutē:ᵇ ī v̓tute aūt ſcīaꝫīſcīa āt abſtinētiā: ī abſtinētia at̄ patīaꝫ: ᵉ ī patiētiaaūt pietatē: ᶠ in pietate aūtᵇ amorēᵇ frat̓nitatꝭ: ī amoreāt fr̄nitatꝭ charitatē:ᵏ Heceiˡſi vobiſcū aſſintᵐ ⁊ ſuperent: non vacuos nec ſinefructuº vos cōſtituētᵖ in domini nr̄i hieſu xp̄i cognitione. Cui enim non preſtoſunt hec: cecus eſt: ⁊ manu

Epiſtola ſecunda petri. Ca. j.Imon petrus. Hic incipit ſcd̓a petri epiſtola quā ſcripſit eiſdē quibus ⁊ primā: et diuidit̉ in duas ꝑtes .ſ. in ſalutatōnem ⁊ ꝓſecutionem: ſcd̓a ibi. Vos aūt. In prima ꝑte prīodeſcribit̉ ꝑſonaſalutās ex noīeprio cum dicit̉:a Symon. qd̓nomē hūit anteqͣꝫ vocaret̉ a xp̄o⁊ ab adiūcto cūdr̄:Petrus. h̓nomē ſibi impoſuit xp̄s a firmitate fidei et addiſcretōem alterius ſymonis qͥdictꝰ ē zelotes:Act. j. Deſcribitur etiā ex hūilitate cum dr̄:c Seruꝰ. ⁊ exofficij dignitateibi. Et apl̓s ieſuxp̄i. d HisHic ſcd̓o deſcribunt̉ ꝑſone ſalutatē: cū dicit̉:His qͥ coeqͣleꝫnobiſcuꝫ ſortitiſūt fideꝫ. Per licoequalē nō exdludunt̉ diuerſigradꝰ in fide circa obiectu: nam ad fidē in quolibꝫ requirit̉ ꝙ articulifidei credant̉: ſi em̄ quis vnū ſolū articulū diſcrederetnullius fidem ꝓprie dictam hr̄et: tn̄ in fide ſūt gradusqͣꝫtum ad explicatiōnem: lꝫ em̄ oēs fideles credāt oēsarticulos ſaltem implicite: tn̄ hn̄tes maiorem noticiāplura credut explicite: ſil̓r qͣꝫtum ad intenſionē qꝛ vnꝰcredit feruētius ⁊ firmius alio: ſed ꝑli coequalē excludit̉ diſtinctio iudeoꝝ ⁊ gentiliū: quia gentiles credentes eqͥlit̓ receperūt dona d̓i: inter que ē fides: ſicut ⁊ iudei. vn̄ Ro. x. Non ē diſtinctio iudei ⁊ greci: nam idemdn̄s oīm diues in oēs qui inuocant illum. vn̄ et Act. x.Cornelius ⁊ alij gentiles qui erant cū eo ſpm̄ſanctumreceperūt eodē modo ſicut iudei receperūt in die penthecoſtes: ⁊ hoc ē quod dr̄: d His .i. gentilibꝰ ꝯuerſis quibus ſcribebat petrus: vt dc̄m eſt in principio. c.p̄cedētis. e Qui coequalē nobiſcū .ſ. iudeis: de qͥbꝰerat petrꝰ. f Sor. ſt̓ fidē. ⁊ et̄ alia dona dei: iō ſubdit̉:g Iniuſticia dei .i. data per deum: ⁊ accipit̉ hic in ſticia ꝓut eſt oīs virtus: ſicut accipit ph̓s. vno modo. v.Eth. ſed ibi loquit̉ de iuſticia acquiſita: hic aūt agit̉ deinfuſa. h Gr̄a. Hic tercio deſcribunt̉ optata bonacū dr̄: Gr̄a vobis. in pn̄ti. i Et pax. in futuro vbi qͥetabit̉ totus hoīs appetitꝰ. k Adimpleat̉ ī cogni.do. no. ieſu xp̄i .i. ꝑ cognitōem eius in pn̄ti: que dirigitad pacem illam cognoſcendo de xp̄o que ſequuntur:Quomodo oīa ⁊cͣ. totū ē ſub vno verbo vſqꝫ ibi: Uosaūt. excluſiue: ⁊ iō eſt de ſalutatione in qua exprimunt̉optata bona: ⁊ eſt lr̄a intricata: ꝓpter quod ſic iūgat̉:l In cognitione do. no. ie. xp̄i quo ⁊cͣ .i. vt cognoſcatꝭqͣꝫbenigne ⁊ ꝑfecte donata ſūt nobis omnia que ad vitam gr̄e ꝑtinent. m Et pietatē .i. cultuꝫ latrie: quepietas a Tullio ⁊ doctoribus catholicis nominatur:n Diuine virtutis .i. ꝑ virtutem diuinam que eſt ī eo.ſ. xp̄o: verū tn̄ qꝛ cognitio xp̄i ⁊ donoꝝ eiꝰ deriuata ē adgentiles per predicationem apl̓oꝝ immediate illuminatoꝝ: ideo ſubdit: p Per cognitionē eius. ſcꝫ xp̄inobis donatam ab eo. q Qui vocauit nos propria

gloria et virtute. cum eſſemus ſimplices et ideote: actuuꝫiiij. ꝓpter quod totū eſt ab ip̄o.Per quē .ſ. gloriaꝫ ⁊virtutem xp̄i. s Maxima ⁊ p̄cioſa nobis ꝓmiſſa donauit .ſ. ſpm̄ſanctum ſigno viſibili ⁊ donū linguaꝝ ſicut ꝓmiſerat: Luce vlti. Uos aūt manete in ciuitate donec induamī ꝟtute ex alto: ⁊ Ioh̓. xvj. Siem̄ non abiero paraclytus non veniat ad vos: ſi autemabiero mittā eū advos: ⁊ ſubdit̉ ibidēCū aūt venerit illeſpūs veritatis docebit vos omne veritatē. t Vt perhec. dona ſpūſſāctivobis data. vEfficiamini. credētes noſtre p̄dicationi.x Diuine conſor.nature. ꝑ donc gr̄e:ſicut ⁊ nos: ſicut eīꝑfectiones naturales ſūt quedā diuine nature ꝑticipatoēs in eſſe naturaliſic dona gr̄e in eſſeſuꝑnaturali: et qm̄acceſſus adt̓minūad quē includit receſſuꝫ a termīo oppoſito: ideo ſubdit̉Fugiētes ⁊cͣ. ⁊ pꝫ.y Uos aūt. Hic incipit ꝓſecutio epl̓e: in qua primo credentes inducit ad tenendū firmiter fidei veritatem. ſcd̓oad p̄cauendum oppoſitā falſitateꝫ. c. ſequenti. Prima induas: qꝛ primo ponit dictā inductōem: ſcd̓o inductionisrōnem: ibi. Hec em̄. Circa primū ſciendū ꝙ fides ſine oꝑibus mortua ē: vt dictum ē. sͣ. Ia. ij. ꝓpter quod non ē ꝑfecta vſqꝫquaqꝫ: non ꝓpter aliquā falſitatē: nam fidei formate non ſubeſt falſum ſed ꝓpter oꝑis defectum: ideo credentes inducit ad fidē oꝑantem per dilectionē ⁊ alias virtutes annexas. d. y Uos aūt. ſup. ſcitis. z Curamoēm ſubinferentes. ad implendū quod ſubdit̉: a Mi.in fide vr̄a virtutē .ſ. bene oꝑandi vt appareat viua. bIn virtute aūt ſciam .i. diſcretionē oꝑis directiuā.In ſcīa aūt abſtinentiā. non ſolū ab illicitis ſed etiā ab aliqͥbus licitis ꝑuenientes ad conſilioꝝ ꝑfectionem.d In abſtinētia aūt patiam. ſicut dr̄ math. vj. Cū auteꝫieiunatis tꝑibus nō iniunctis .ſ. nolite fieri ſicut hypocrite triſtes ⁊cͣ. e In patīa aūt pietatē. hoc eſt em̄ perfectionis ꝙ hō ſic ſibi durus ꝑ abſtinentiā ⁊ alijs piꝰ ꝑ condeſcēſionē. f In pietate aūt. circa aliquas ꝑſonas ſingulares. g Fraternitatis .i. cōitatis fideliū. hAmorē. qꝛ bonū cōius ē diuiniꝰ ⁊ meliꝰ. i In amo. āttr̄nitatis charitatem .i. vnionem ad deū que eſt vinculuꝫperfectionis: Col̓. iij. et per conſequens oīm p̄dictorū ꝑfectiua. k Hec enim. Hic conſequent̉ ponit̉ inductōnis dicte rō. ⁊ pͦ rōne ſūpta ex pr̄e īductiōis: ſcd̓o ex parteinducentis: ibi. Propter quod. Prima rō: quia ſic acquieſcatur inductioni dicte prouenit inde magnum bonū: etęuitatur magnum malum: ⁊ hoc eſt quod dicitur:KHec enim. predicta. l Si vobiſcum aſſint. inſeparabiliter. m Et ſuperent. oppoſita vicia. n Non vacuos nec ſine fructu. immo plenos meritis et premijs.o Uos conſtituent. finaliter. p In domini noſtri ieſu chriſti cognitione. id eſt eius aperta viſione: Io. xvij. c.Hec eſt vita eterna vt cognoſcant te ſolum deum: ⁊ queꝫmiſiſti hieſum chriſtum. q Cui enim non preſto ſūt hͨcecus ē. in intellectu. r Er manu tētās .i. dubiꝰ ī effcū