Apoſtoloꝝ

hoc ē ager ſanguīs. Scriptū eſt .n. in libro pſalmoꝝFiat cōmoratō eoꝝ deſerta: ⁊ nō ſit qͥ īhabitet in eaEtᵈ epiſcopatū eſꝰ accipiat alter. Oportet ergoⁱ exhis viris qͥ nobiſcū ſt̓ ꝯgregati in oī tꝑe qͦ ītrauit ⁊ exiuit int̓ nos dn̄s hieſusᵖ incipiēs a baptiſmate ioh̓isvſqꝫ in diē q̄ aſſūptus eſt anob̓:q teſtē reſurrectōis eiꝰ

nobiſcū fieri vnū ex iſtꝭʳ Etſtatuer̄t duos:ᵍ ioſeph qͥ vocabat̉ barſabasᵗ qͥ cognoīatꝰ ē iuſtꝰ: ⁊ mathiāᵛ Et orātes dixer̄t: Tu dn̄e qͥ cordanoſti oīm: on̄de quē elegerꝭex his duobꝰ vnū acciꝑe locū mīſterij hꝰ ⁊ apoſtolatꝰde qͦ p̄uaricatꝰ eſt iudas vtabiret in locū ſuū.ˣ Et dederūt ſortes eiſ. Et ceciditſors ſuꝑ mathiā ⁊ annūera

vn̄ ⁊ libri eoꝝ qͥ ſūt extra bibliā ꝓ magna ꝑte ſcripti ſt̉in illo idiomate lr̄is tn̄ hebraicis: qd̓ defacili pōt fieri:qꝛ litere hic ⁊ ibi ſūt eiuſdem nūeri ⁊ ſoni: differētes tn̄characteribꝰ vt dicit hiero. in ꝓlogo galeato. i Scriptū eſt. Allegata ſcriptura dauid in generali ⁊ interpoſito caſu iude: h̓ꝯn̄r ponit̉ dictaſcriptura in ſpeciali: dū dicitur.Scriptū ē .n.in libro pſalmorū: q̄ dicit̉ vnꝰ liber: nō ab vnitate actoris: qꝛ ml̓ti pſalmos fecerūt vt dictū fuitin pͥncipio illiuslibri: ſꝫ ab vnitate collectoris: qꝛpſalmi a diuerẜactoribꝰ ꝯpoſiti:fuerūt collecti ꝑeſdrā vt cōiter tenet̉ ⁊ in vno volumīe repoſiti vtibidē fuit pleniꝰdeclaratū. k Fiat commoratō eoꝝ deſerta ⁊cͣ. hocſcribitur pſal. lxviij. Et epiſcopatū eius accipiet alter.hoc ſcribit̉ pſal. cviij. vterqꝫ tn̄ pſal. intitulat̉ a dauid:tanqͣꝫ ab actore. Cōiunxit aūt beatus petrꝰ iſtas duasauctoritates ſil̓: qꝛ loquūt̉ de pena ꝓ morte chriſti inflicta. prima .n. loquitur de pena ſacerdotū morteꝫ chriſtiꝓcurantiū: ſicut dictum fuit plenius ſuꝑ pſal. illū. Inpenā .n. mortis xp̄i: templū ⁊ ciuitas hierl̓m ꝯbuſta fuerūt ꝑ romanos: ⁊ ſacerdotes ꝑtim interfecti ⁊ ꝑtim captiuati: ⁊ hoc eſt quod dauid predixit: k Viat commoratio .i. habitatio: Eoꝝ deſerta ⁊cͣ. Scd̓a ꝟo loquit̉de pena iude ꝓditoris. qui xp̄m vendidit principibꝰ ſacerdotū: ſicut ibidē fuit dictū. Iſto .n. iuda per ſuſpenſionem mortuo: mathias ſucceſſit ei in apl̓atum: vt patebit jͣ. Apl̓atus ꝟo ep̄atus dr̄: vnde ⁊ ipſi ſunt ſucceſſores apl̓oꝝ: ẜm ꝙ dicit̉ in decretis .xxj. di. c. in nouo teſtamēto. ⁊ hoc eſt quod dr̄: m Epiſcopatuꝫ eius .ſ.iude: Accipiat alter. n Oportet ergo. Allegata ſcriptura ad ꝓpoſitum: hic ꝯn̄r petrus ꝯcludit intentuꝫ. d.Oportet ergo. ad reintegrandū numeꝝ apoſtolicū:o Ex his viris qui nobiſcū ſunt ⁊cͣ. Qui ꝑ exꝑientiaꝫnouerūt conuerſatōem hieſu xp̄i ⁊ eius opera: p Incipiēs a baptiſmate Ioh. Nō .n. legit̉ hieſus docuiſſepublice ⁊ miracula feciſſe niſi poſtqͣꝫ baptizatus fuit aiohāne: q Teſtem reſurrectōis eius ⁊cͣ. ⁊ etiā aliorum ad fidem xp̄i ꝑtinētiū: reſurrectō tn̄ exprimit̉: qͥaꝯuerſatō xp̄i ⁊ miracula q̄ fuerūt in palā corā hoībꝰ nōſic indigebat teſtimonio ſicut reſurrectō q̄ manifeſtatatm̄ apl̓is ⁊ alijs diſcipulis fuit. r Et ſtatuerūt. Poſita allegatione petri: hic ꝯn̄r ponit̉ executio facti namalij ſtatim acquieuerunt eius dicto tanqͣꝫ rōnabili: ideodicit̉: Et ſtatuerūt duos. iſtos nō diſtinxerūt ab alijs ꝑſortem: ſꝫ ꝑ electōem tanqͣꝫ magis notabiles in ſcīa ⁊ factoꝝ xp̄i exꝑientia: s Ioſeph qui vocabat̉ barſabas. iſte ē ille qui. j. vocat̉ barnabas: vt aliqui dicunt:t Qui cognoīatus eſt iuſtus. ex euidentia ſanctitatꝭq̄ rōnabiliter hic exprimit̉ ne repulſus ab apl̓atu tāqͣꝫindignꝰ videret̉ vnde cū paulo poſtea ad apoſtolatuꝫaſſūptus ē. j. xiij. ca. vt ſimiliter dicūt predicti. ſed melius videt̉ dicendū ꝙ fuerit alius: vt pleniꝰ dicet̉. jͣ. iiij.ca. v Et orātes dixerūt tu dn̄e ⁊cͣ. licet .n. iſtos elegiſſent vt notabiliores alijs: vt dictū eſt: tn̄ ignorabātquis eoꝝ eſſet dignior ad apl̓atum: ꝓpter qd̓ ſuꝑ hͦ implorauerūt diuinū iudiciū ꝑ tꝑatione ſortiū: ẜm ꝙ dicitur ꝓuer .xvj. Sortes mittūt̉ in ſinū ſꝫ a dn̄o tꝑantur.x Et dederūt ſortes eis ⁊cͣ. Et pꝫ ꝙ iſte ioſeph fuit cognatus xp̄i: vt dicet̉. jͣ. iiij. ca. Et ſibi p̄poſuit mathiam

ꝑ hoc on̄dēs ꝙ ad officia eccl̓īaſtica nō ſūt hoīes ex cōſanguinitate ꝓmouendi. Ad maiorē hꝰ auctoritatis intelligētiam: queritur hic vtrū vti ſortibꝰ ſit licitū. Ad qd̓ dicēdūꝙ vti ſortibꝰ ē ex vario euētu ſeu diſpoſitione alicuiꝰ reiſenſibilis p̄poſite determinare aliqd̓ dubiū vel incertuꝫ ſicut ex feſtucis ꝓpoſitis ꝑ hoc ꝙ aliqͥsaccipit breuioremvel lōgiorē ſeu ī ꝓiectōe taxilloꝝ: exhoc ꝙ aliqͥs ꝓijcitplura pūcta vl̓ pauca vl̓ ex ꝯſil̓ibꝰ aliqd̓ dubiū inter homines determīat̉:⁊ ſi hoc fiat ad alicuiꝰ rei diuiſioneꝫinter hoīes: vt ꝑ hͦdetermīet̉ qͥs quāꝑtem accipiat vocat̉ ſors diuiſoria.ſi aūt hͦ fiat ad aliqͥd determīate agēdū vocat̉ ſors conſultoria. igr̄ ſi diſpoſitō vel euentꝰ ſortium expectet̉ a fortuna tm̄: nullū vitiū eſt. ſi mittant̉ ſortes ad determinandū inter hoīes qͥs quaꝫ ꝑtem accipiatalicuius rei: ⁊ hoc ex cōi ꝯſenſu cōmittit̉ fortune: cauſa tn̄motiua poteſt eſſe peccatū: vt ſi ꝓpter cupiditatem ꝓpriāvel aliqd̓ vitiū nō pn̄t ꝯcorditer alio mō diuidere. Si autem diſpoſitō ſortiū vel euentꝰ non expectet̉ ſolū a fortuna ſed alia cauſa hoc eſt dupliciter. vno modo a cauſa corporali: vt a diſpoſitione ſtellarum: ⁊ ſic cum actus ſtellarum ad hoc ſe non extendat ſuperſticioſum eſt ⁊ illicituꝫ:⁊ non caret occulto pacto demonum. alio modo qꝛ expectat̉ euentus ⁊ diſpoſitō ſortiū a cauſa ſpirituali dirigēte⁊ hoc ē dupliciter. vno modo a demone: ⁊ hoc eſt illicituꝫquia includit familiaritatē ⁊ pactū cū demonibꝰ. alio mōa deo expectat̉ immediate vel mediantibus angelis ſanctis: ⁊ hoc nō eſt illicitū ẜm ſe ſi fiat cū reuerētia debita: vn̄dicit̉ ꝓuer .xvj. Sortes mittunt̉ in ſinū ſed a dn̄o temperant̉. poteſt tn̄ in hoc peccatum quadrupliciter incidi. pͥmo ſi abſqꝫ vlla neceſſitate ad ſortes recurrat̉: hoc .n. videt̉ ad dei tentatōem ꝑtinere: vnde dicit ambro. ſuꝑ lucāQui ſorte eligit̉ hūano iudicio nō ꝯp̄hendit̉. ſecūdo ſi qͥsetiam in neceſſitate abſqꝫ reuerentia debita ſortibus vtat̉vnde ſuꝑ actus apl̓oꝝ dicit beda: Si qui aliqua neceſſitate ꝯpulſi den̄ putat ſortibus apoſtoloꝝ exēplo eſſe ꝯſulēdum: videāt hoc ipſos nō niſi collecto fratꝝ cetu ⁊ p̄cibꝰad deū fuſis egiſſe. tercio ſi diuino oracula ad terrena negocia ꝯuertant̉: vnde dicit augu. ad inquiſitiones ianuarij: His qui de paginis euangelicis ſortes legūt: ⁊ ſi optādum ſit ꝙ hoc faciant potīꝰ qͣꝫ ad demonia ꝯſulēda ꝯcurrant: tn̄ mihi diſplicet iſta ꝯſuetudo ad negocia ſecularia:⁊ ad vite hꝰ vanitatē diuina oracula velle ꝯuertere. qͣrtoſi in electōibus eccleſiaſticis que ex ſpūſſancti inſpiratiōefieri debēt aliqui vtantur ſortibus: vnde dicit beda ſuperactibus apl̓oꝝ: Mathias an̄ pentecoſtē ordinādus ſortoquerit̉: quia nondū erat ſanctiſpūs plenitudo in eccl̓ia d̓ieffuſa: ſeptē aūt dyaconi poſtea nō ſorte ſed electōne diſcipulorum ordinati ſunt: propter hoc probibetur rōnabiliter talis electio: extra d̓ ſortilegijs ca. vlti. nō tn̄ peccauerunt apl̓i eligēdo mathiam ꝑ ſortes: qꝛ nō erat ꝓhibitum⁊ qꝛ fecerūt hoc familiari ꝯſilio ſpūſſancti: qd̓ nō ē trahēdum ad ꝯſeq̄ntiam: maxime qꝛ hoīes nō ſic vſi fuiſſent p̄mittendo orationē deuotā: ſic .n. licitū erat ante ꝓhibitionem vt dictuꝫ eſt. Secus aūt ē in tꝑalibus q̄ ordinanturad terrena diſponenda: ⁊ iō in electione illoꝝ poſſunt homines vti ſortibꝰ ſicut ⁊ in diuiſione rerum tꝑaliū: vt predictū eſt. ſi ꝟo neceſſitas aliqua alia ab electōe dignitatiseccleſiaſtice īmineat licitum eſt cum debita reuerentia ſortibus diuinum auxilium implorare. vnde dicit auguſt. in