Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prologus in act. apoſ.

Incipit p̄fatō beati hieronymī preſbyteri in librūactus apoſtoloꝝ.Anit pſalmiſta: ābulabūt d̓ virtutibꝰ ī v̓tutes. Pꝰ apl̓ipauli epl̓asdudū vno vobis voluminetrāſlatas dōmō ⁊ rogat iāechariſſimi: actꝰ apl̓oꝝ ꝯpellitis: vt trāſferā ī latinum:quē librū nll̓i dubiū ē a luca āt iocheno arte medico:qͥ poſtea īẜuiēs paulo apoſtolo xp̄i factꝰ ē diſcipl̓s fuiſſe edituꝫ. Ceruices p̄mitīpoſita ſepiꝰ oneris magnitudo: qꝛ ſtudia inuidoꝝ rep̄hēſiōe digna putant ea q̄ſcribimꝰ. Illoꝝ nūqͣ odio⁊ detractōe: iuuāte xp̄o meuꝫ ſilebit eloquiū. Actꝰapoſtoloꝝ nudā quidē vidētur ſonare hyſtoriā ⁊ naſcētis eccl̓ie infantiaꝫ texere: ſꝫ ſi nouerimꝰ ſcriptorēeoꝝ lucā eſſe medicū: cuiuſlaus eſt in euangelio: animaduertimus pariter omnia v̓ba illius: anime languentis eſſe medicinam.Sequitur alius ꝓlogus.

Poſtilla ſuꝑ actus apoſtoloꝝ fratris Nicolai de lyra ordinis minoꝝ Incipit.Epleti ſūt oēs ſpūſancto. Et ceperunt loqui: Act. ij. Sicut lex euāgelica ꝑ xp̄m deū ⁊ hoīeꝫ fuit data: vtpꝫ in euāgelio: ita per apl̓os alioſqꝫxp̄i diſcipl̓os ꝑ orbē fuit publicatavt pꝫ in hoc libro apl̓oꝝ actibꝰ intiL7tulato: ꝓpter qd̓ ſaluator dixit eisMath. vlti. Eūtes ī mūd̓ vniuerſūpredicate euangeliū oī creature. Hec aūt publicatō facta eſt ꝑ ſpiritumſanctū principaliter ⁊ ꝑ apl̓os mīſterialiter math. x. Nō em̄ vos eſtis qui loqmī ſed ſpūs patris veſtri qui loquit̉ in vobis. ꝓpter qd̓ verbū ꝓpoſitūad literā dr̄ de ipſis: Repleti ſūt ⁊cͣ. In quo duo notātur .ſ. apl̓oꝝ aliorūqꝫ xp̄i diſcipl̓oꝝ ꝑ ſpm̄ſanctū ꝯfortatio: cū dr̄: Repleti ſūt oēs ſpirituſancto. Scd̓m ē ꝑ eoſdem euāgelij publicatō: cū ſubdit̉: Et ceperūt loqui. q̄duo ſanctus lucas ꝓſequit̉ in hͦ libro: vt videbit̉ ꝓſequendo. Circa primū tria ponūt̉ .ſ. virtus efficiens ibi.Spirituſancto. ſcd̓o modus ſufficiēs: ibi. Repleti ſūt.tercō cetus ſuſcipiens: ibi. Oēs. Circa pͥmū ſciendū ꝙꝓphete ſpūſancto inſpirati locuti ſunt ẜm ꝙ dr̄ ſecūdape. j. Nō volūtate hūana allata eſt aliqn̄ ꝓphetia: ſꝫ ſpirituſancto inſpirati locuti ſūt ſancti hoīes dei: ⁊ legemeuangelicam denūciauerūt ꝑ xp̄m dandam: Eſa. ij. Deſyon exibit lex ⁊ verbū dn̄i de hieruſalē: ibi .n. legit̉ xp̄sfreq̄nter docuiſſe: ⁊ hiere. xxxj. Ecce dies veniunt dicitdn̄s ⁊ feriam domui iſrl̓ ⁊ domui iudia fedus nouū nonẜm pactū quod pepigi in oreb ⁊cͣ. ⁊ ſicut prenūciatū fuerat ꝑ ꝓphetas ꝑ xp̄m hoīem ſpūſancto repletum: fuitlex euangelica data: vn̄ Luce. .iiij. dr̄ de ip̄o ꝙ ingreſſusſynagoga legit in li. Eſa. qd̓ in eo ſcribit̉. lxj. Spūs dn̄iſuꝑ me propter quod vnxit me: euangelizare pauꝑibꝰmiſit me. ⁊ ſequit̉ ibidē .ſ. Luce. iiij. Cepit aūt dicere adillos quia hodie impleta eſt ſcriptura hec in auribꝰ veſtris. ⁊ ſil̓iter ſpūſſanctus apl̓os ꝯfortauit ⁊ ꝑfecit vt eſſent apti ad p̄dicandū euangeliū: ꝓpter qd̓ de ipſo dr̄. j.cor. xij. Hec aūt oīa oꝑatur vnus atqꝫ idem ſpūs diuidens ſingulis ꝓut vult. ⁊ ſic pꝫ primū .ſ. cauſa efficiensCirca ſcd̓m ꝯſiderandū ꝙ ꝑfectio ſufficiens ad p̄dicatōem euangelij: nō ſolū reſpicit ꝑſonā ꝓpriam: ſꝫ etiamalias ꝑ quandā redundantiam: que ſunt inſtruende ꝑſonā doctrinā: talis aūt fuit apoſtoloꝝ ꝑfectio collataeis a ſpūſancto: nā ꝑ ſapiētiā ⁊ eloq̄ntiam facti ſūt apti ad p̄dicandū euangeliū ꝑ vniuerſuꝫ mundū: ⁊ hͦ notatur cū dr̄ Repleti. Eccle. xj. Si replete fuerint nubesimbres effundent ſuꝑ terrā. nubes iſte ſūt apl̓i d̓ qͥbusdicit̉: Eſa. lx. Qui ſunt hi qͥ vt nubes volant. nubes iſtefuerunt ſcientia ⁊ eloq̄ntia replete: ꝓpter qd̓ effuderūtſuꝑ vniuerſaꝫ terrā imbres euāgelice doctrine. vnde etin quolibet ipſoꝝ fuit impletū qd̓ dr̄ Eccle. xxxix. Ipſetāqꝫ imbres emittet eloquia ſapientie ſue. ⁊ ſic patet ſecūdū. Circa terciū ꝯſiderādū qd̓ donū ſpūſſancti cōfirmans ⁊ ꝑficiens ad publicationē euāgelij nō ſolum fuit datū vni apl̓o ſꝫ oībus: nec ſolis apoſtolis ſꝫ etiā alijsdiſcipulis ſimul exiſtentibꝰ: ẜm ꝙ dicit hiero. in epiſtola ad paulinū de oībus ſacre ſcripture libris: ⁊ pͥmo ca.hꝰ libri dicit̉: Erat aūt turba hoīm ſil̓ fere. cxx. ⁊ hoc notatur cū dr̄: Oēs. In quo exprimit̉ cetus ſuſcipiēs ſpirituſſancti donum ẜm ꝙ ſcribit̉. jͣ. ij. ca. Et dū ꝯplerent̉dies pentecoſtes erant oēs diſcipuli pariter in eodē loco: ⁊ factꝰ eſt repēte de celo ſonꝰ tāqͣꝫ aduenientis ſpūsvehementis ⁊ repleuit totā domū vbi erant ſedētes etſic pꝫ pͥmū pͥncipale. Circa ſcd̓m ꝟo qd̓ ē euāgelij publicatō: qd̓ ponit̉ ibi: Et ceperūt loqui. Duo notanturad hoc neceſſaria .ſ. excluſio timoris ⁊ oſtenſio feruorꝭ.primū notat̉ cū dr̄: Et ceperūt. ꝑ hoc inſinuat̉ manifeſte ꝙ an̄ loqui nō andebant: īmo nec etiā apparere ẜmꝙ dicit̉ Io. xx. Cū ſero eēt die illa vna ſab. ⁊ fores eēnt⁊cͣ. ſed recepto ſpūſſancti dono qd̓ foras mittit timorēẜm ꝙ dr̄. j. Ioh̓. iiij. Perfecta charitas foras mittit timore timoriſte fuit excluſus a

data: vnde qͥlibet eoꝝ potuit dicere illud psͣ. lxxvj. Nunccepi hec mutatō dextere excelſi. quia quilibet cepit habere conſtantiam terrore maloꝝ ſublato: ⁊ hec mutatio fuit dextre excelſi: dātis apoſtolis ꝯſtantiam predicandi. ſecūdū ꝟo .ſ. on̄ſio feruoriſ notat̉: cū dr̄: Loqui. qui feruor inactu predicandi recepto ſpūſancto ſtatim fuit oſtenſuscoram iudeis vulgaribus: cū dicitur. jͣ. ij. ca. ꝙ petrus feruenter locutus eſt de xp̄o. d. Uiri fratres: liceat audentervobis dicere ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉ ibi. Qui ergo receperunt ſermones eius baptizati ſunt: ⁊ appoſite ſunt in die illa aīc circiter tria milia. ſcd̓o fuit on̄ſus coram iudeoꝝ principibusquibus petrus ⁊ iohannes conſtāter reſponderūt. jͣ. iiij.ca. Nō poſſumꝰ que vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ nō loqui. poſteafuit on̄ſus etiam coram gentibus: vnde. jͣ. xiij. iudeis contradicentibus euangelice predicationi dicit̉: Tūc cōſtanter paulus ⁊ barnabas dixerūt: vobis oportebat primūloqui verbum dei: ſed qm̄ repellitis illud ⁊ indignos vosiudicatis eterne vite: Ecce conuertimur ad gentes ſic .n.nobis precepit dominus: cui eſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculorum Amen.