Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Adhebreos

ne recuſetis loq̄ntē. Si em̄illi nō effugerūt recuſāteseū qͥ ſuꝑ terrā loq̄bat̉:ᵇ ml̓to magis nos qͥ de celis loquētē nobis auertimꝰᵉ cuiꝰvox mouit t̓rā tūc:ᵈ nūc ātrepromittit dicēs. ᵉ Adhucſemel ⁊ ego mouebo nō ſolū terrā: ſꝫ ⁊ celū. Ꝙ autemadhuc ſel̓ dic̄: declarat mobiliū trāſlatōeꝫ tāꝙͣ fctōꝝ:vt māeāt ea q̄ ſt̓ īmobilia.Itaqꝫ regnū īmobile ſuſcipiētes habemꝰ gr̄am: ᵏ perquā ſeruiamꝰ placētes deo

cū metu ⁊ reuerētia. Etem̄deus nr̄ ignis ꝯſumens eſt.Capitulum. xiij.Naritas frat̓nitatis maneat ī vobis⁊ hoſpitalitatē nolite obliuiſci. Per hāc eniꝫplacuerūt qͥdā angel̓ hoſpitio receptꝭ. Memētote victoꝝ tanꝙͣ ſil̓ vīcti: ⁊ laborantiū:ᶠ tanꝙͣ ⁊ ip̄i in corꝑemorātes. ᵍ Honorabile connubiū ī oībꝰ: ⁊ thorus immaculatꝰ. Fornicatores .n.et adulteros iudicabit deꝰ

ſcd̓o loqͥtur exhortādo ad exēplū imitatōis: pͥma Peij. Chriſtus ꝓ nobis paſſus ē relinq̄ns vobis exemplūa Si em̄. Hic arguit ad ꝓpoſitū .ſ. ꝙ ſermoni chriſtiſit obe̓diendū. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo arguit: ſcd̓o quoddā ſuppoſitū in arguendo ꝓbat: ibi. Nucautē. Circa primū facit talemrōnē. Magꝭ obediendū eſt vociillius qui mouꝫcelū qͣꝫ voci illiꝰ:qͥ mouet terrā.angelus autē qͥloquebat̉ ī mōte ſynai mouitt̓rā: qꝛ Exo. xix.dr̄ ꝙ mons tremebat. chriſtusaūt mouet celū⁊ terrā: gͦ magꝭeſt ei obediēdū:⁊ hoc eſt qd̓ dic̄

gans electos: ⁊ puniens reprobos: ſicut em̄ in eodē igneaurū rutilat: ⁊ palea fumat: ſic in eodem igne electi purgantur: ⁊ eternaliter reprobi cruciantur: ẜm Grego. iiij.dyalogoruꝫ.

a Si .n. illi non effu. recu. eū q̄ ſuꝑ ter. lo. qꝛ iudei inobedientes angelo loquenti in monte ſynai fuer̄t grauiter puniti: vt pꝫ ex decurſu ve. te. b Multo magis nos qͥ decelis ⁊c̄. q. d. nos qͥ ſcimꝰ xp̄m ſede̓ ad dexterā patris merito punietur ſi fuerimus inobediētes.c Cuius vox mouit terrā tn̄c .i. vox angeli loquētisin monte ſynai: vt dcm̄ eſt: ſed vox chriſti mouet celuꝫAlit̓ exponit̉ de chriſto. c Cuiꝰ vox terrā mouit. i.rox xp̄i: qꝛ angelus loquebat̉ in monte ſynai in ꝑſonadei: ⁊ ꝑ ꝯn̄s in ꝑſona xp̄i: qꝛ xp̄s deꝰ eſt: ſicut verbū preconis dr̄ ꝟbū regis. d Nuc aūt. hic pbat ꝙ xp̄s moueat celū qd̓ erat ſuppoſitū. Et ꝓbat hoc ꝑ auctoritatem aggei. ij. Et loquit̉ ibi ꝓpheta de primo chriſti aduentu: vt manifeſte pꝫ. tunc em̄ xp̄s mouit celū cū ſtellam nouā apparere fecit: vel potius cū humanitati eiꝰaſcēdenti celū patuit. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. d Nunc autērepromiſit .i. ꝓ tꝑe noui teſtamenti: quia licet ꝓphetiaAggei fuerit dicta tēpore veteris teſta. erat tn̄ impleta tꝑe noui. in quo chriſtus mouit terram ī ſua paſſione et celum in ſua aſcenſione: et hoc eſt quod dicit̉.e Adhuc ſemel et ego ⁊cͣ. ⁊ bn̄ dr̄ ſemel qꝛ vltra nonclaudet̉ aditus celi ſicut ātea claudebatur: et ꝑ hoc deſignatur amotio legaliū q̄ ꝓpter ſui imꝑfectionē nō introducebant ad celeſtia: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. f Ꝙ āt adhuc ſe. di. decla. mo. trā. tanqͣꝫ fact .i. tanqͣꝫ amotionemlegalium que erāt ad tempus inſtituta. g Ut maneant ea q̄ ſunt immobilia .i. lex noua que ē duraturavſqꝫ ad finē mūdi: ꝑ hoc etiā intelligit̉ gl̓ia celeſtis queeſt ſimpl̓r īmobilis: ad quā lex noua īmediate introducit. h Itaqꝫ regnū. Hic ꝯn̄r ex p̄dictis ꝯcludit cōcluſionē principal̓r intēta. multipl̓r .n. declaratū ē ꝑ p̄dicta: ꝙ xp̄s in no. te. ꝓmittit bona immobilia et et̓nanos autem ſumꝰ ꝑticipes no. te. iō hec bona habe̓ poſſumus ſi volumꝰ: qꝛ chriſtus non defecit ꝓmiſſa ſoluēdoniſi deficiamus in accipiendo: et hoc eſt quod dr̄h Itaqꝫ regnum immo. ſuſci. ⁊ ſubdit ꝑ quid poſſumus ſuſciꝑe. d. i Habemus gratiam .i. de facili habere poſſumus: qꝛ gratia et veritas ꝑ ieſuꝫ xp̄m factaeſt Io. j. k Per quā ſer. placen. deo cum mētu ⁊ reueren. ⁊ ſubdit cam l Atem̄ deus nr̄ ignis ꝯſumēseſt reſpectu reproborum: ſed eſt ignis purgans reſpectu electorum. Dicitur autem hic deus ignis cauſalit̓qꝛ ignis inferni agit vt inſtrumētū diuine iuſticie: pur

Capitulum. xiij.Garitas(fraternitatꝭ. Suſperiꝰ apoſtolus hortatus eſteos quibus ſcribebat ad mala proferenda. Hic ꝯn̄r hortatur eos ad bona oꝑanda. Et diuiditur in duas: qꝛ primo hortatur ad bonū: ſcd̓o ꝯfert eisſue orōnis ſuffragium ibi. Deus autem pacis. prīa ī tresqꝛ primo hortatur eos ad bonū oꝑandū erga ꝓximos: ſecūdo erga ſeip̄os: ibi. Honorabilē ꝯnubiū. tercia erga p̄latos: ibi. Mementote p̄poſitoꝝ. Circa primū ꝯſiderandum ꝙ nullū opus eſt meritoriū ſine charitate: vt habet̉prima Corinth̓. xiij. iō dicit. a Charitas fraternitatꝭmaneat in vobis. ſi aūt ſit vera dꝫ on̄di in oꝑe. Et iō ꝯn̄rtangit tria in quibus dꝫ oſtendi charitas vera. Primumeſt receptio hoſpitum ⁊ qͣꝫtum ad hoc dicit. b Et boſpitalitatem nolite obliuiſci: et ſubdit cauſam dicens.c Per hanc enim placuerunt quidam angelis hoſpitioreceptis. hoc patet de Abraam et Loth Gen̄. xviij. ⁊. xixangelos enim apparentes in ſpecic hominum receperunthoſpitio credentes: primo eos eſſe hoīnes: ſed in fine ſciuerunt eos eſſe angelos in perſona dei loquentes. Secūdum in quo debet charitas oſtendi eſt cōꝑaſſio oppreſſorum: ⁊ ꝙͣtum ad hoc dicit. d Mementote vinctoruꝫtanqͣꝫ ſimul vincti .i. laborate pro illorum redemptione:⁊ liberatione tanqͣꝫ pro veſtra. Terciū in quo debet oſtēdi charitas eſt ſubleuatio pauperum et infirmorū: et hoceſt quod dicitur. e Et laborantium. ſupple mementote. f Tanqͣꝫ ⁊ ip̄i in corpore morantes. et experientia defectuū in veſtro corpore debet vos ad ſubuentionēaliorum mouere: ẜm ꝙ dicitur eccleſiaſt. xxxj. Intelligeque ſunt proximi tui ex teipſo.g Honorabile connubium. Hic hortat̉ eos apl̓s ad bonum qͣꝫtum ad ſeip̄os: et hoc in duobus: primo in repreſſione luxurie: ſcd̓o in euitatione auaricie: ibi. Sint moresſine auaricia. Circa primū conſiderandū: ꝙ luxuria qͣꝫtūad communitatem hominum reprimitur ꝑ continentiaꝫconiugalem: et hoc eſt quod dicit.g Honorabile connubiū in omnibus .i. qͣꝫtum ad hominum multitudinem. h Et thorus immaculatus. perhoc excluditur error dicētiū: ꝙ actus matrimonialis ſꝑeſt in peccato: per hoc autem quod ſubditur.i Fornicatores enim et adulteros iudicabit deus .i. cōdemnauit: per hoc excluditur error dicentiuꝫ ꝙ fornicatio ſimplex nō eſt peccatum mortale: qꝛ nullus condemnatur a deo niſi pro peccato mortali. k Sint moresHic hortat̉ eos ad euitatiōꝫ auaricie q̄ eſt radix oīm maloꝝ. d. k Snt mores ſine auaricia ꝯtenti p̄ſentibus.