Ad hebreos

Deind̓ pr̄es qͥdē carnis noſtre eruditores habuimꝰᵇ ⁊reuerebamur eos. Nū ml̓to magis obtꝑabimus pr̄iſpirituū ⁊ viuemꝰᵈ Et illi qͥdēᵉ in tꝑe paucoꝝ dierūᶠ ẜmvolūtatem ſuāᵍ erudiebātnosʰ h̓ ātˡ ad id qd̓ vtile ēᵏ inrecipiēdo ſctīficationē eiꝰ.Oīs āt diſciplina ī pn̄ti qͥde vr̄ n̄ eē gaudij: ſꝫ merorispoſtea autⁿ fructū pacatiſſimūº exercitatꝭ ꝑ eā reddetiuſticie. Propter qd̓ remiſſas manus ⁊ ſolutaᵐ genua

erigite: ⁊ greſſus rectos facite pedibꝰ vr̄is:ᵍ vt nō claudicās qͥs erret: magis āt ſanet̉. Paceꝫ ſequimini cumoībꝰ ⁊ ſcīmoniā:ˣ ſine qͣʸ nemo videbit deū.ᶻ Cōtēplātes nequid deſit gr̄e dei: ª nequa radix amaritudīs ſurſum germinās impediatᵇ ⁊ꝑ illā inquinent̉ ml̓ti. Nequis fornicatorⁱ aut ꝓphanusᵉ vt eſau: qͥ ꝓpter vnā eſcā vēdidit pͥmitīa ſuaª Scitotē .n. qm̄ ⁊ pꝰ ea cupiēs hēditate bn̄dictōꝫ r̄probatꝰ ē

Circa qd̓ ſciēdū ꝙ duplex eſt drīa int̓ patrē carnalē: etſpūalē qͥ eſt ip̄e deꝰ. Prima eſt qꝛ pater carnalis nō generat aīam: ſed ⁊ tm̄ corpꝰ diſponit deus aūt eā infundit. Et ideo pater naturalis d̓r pater carnis. deus aūtdicitur pr̄ ſpiritus: ⁊ ꝑ ꝯn̄s verius habet rōnem patrisqꝛ ille dr̄ veruspr̄ qͥ dat formā.Et iō diſciplinadei tāqͣꝫ pr̄is veriſſimi eſt maxime tolerāda: qꝛꝑ hoc ꝯſeruaturſpūalis vita: ethoc eſt qd̓ dr̄.a Deinde patres quidē carnis noſtre hūimꝰ erudito: qͥapr̄ dꝫ filio documentū ſic̄ ⁊ nutrimentum.

innititur totū pondus: ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit. q Genuaſoluta erigite .i. fortificate ad laborē debitū ſuſtinendum:Monet etiā apl̓s vitare peccatū ꝯmiſſiōis. d. r Greſſus faci. rec. pe. vr̄is. Rectū .n. eſt cuiꝰ mediū nō exit ab extremis obliquū aūt quod exit ab extremis ⁊ iō opꝰ rectūeſt qd̓ nō exit a limitibꝰ recte rationisObliquū autē qd̓exit. Et ſicut tybiaque exit regulā potētie greſſiue claudicat in greſſibꝰ: ſicoꝑans extra limites rōis recte claudicat in moribus ⁊errat: iō ſequitur.

b Et reuerebamur eos. acceptando eoꝝ diſciplinā.c Num multomagis obtē. pa. ſpi. ⁊ viue. q. d. ſic dꝫ eſſe: ſcd̓a drīa inter deū ⁊ pr̄em carnalē ē: qꝛ pr̄ carnalisinſtruit filiū ⁊ caſtigat ad aliquid trāſitoriū .ſ. ad honeneſte ꝯuerſandū in hac vita q̄ breuis eſt: inſtruit etiaꝫſcd̓m regulā volūtatis ſue q̄ falli pōt: deus aūt eruditfilios ſuos ad eternā vitam recipiendā. Inſtruit etiaꝫꝑ regulam voluntatis ſue que infallibilis eſt. Et iō eiꝰdiſciplina eſt maxime recipienda ⁊ acceptanda: et hoceſt quod dr̄ hic. d Et illi quidē .i. patres carnales.e In tꝑe paucoꝝ dieꝝ .i. p̄ſentis vite. f Scd̓ꝫ voluntatem ſuā. que falli pōt g Erudiebāt nos. quorum diſciplinā recepimus. h Hic autē .ſ. deus.i Ad id qd̓ vtile eſt .i. ad beatā vitā qua nihil meliꝰerudit nos. k In recipiendo ſanctificationē eiꝰ .i.gr̄am ſctīficantē que ducit ad vitā beatā. l Omīsdiſciplina. hic arguit ad ꝓpoſitū ex vtilitate ꝯſequēte.Ad cuius intellectū ꝯſiderandum ꝙ malū pene q̄daꝫmedicina eſt: medicina autem lꝫ ſit amara et horribilad ſumendū ẜm ſe ⁊ abſolute: tn̄ ex ꝯſideratione eiusfinis .i. future ſanitatis fit acceptabilis ⁊ ita dꝫ eē d̓ penis in p̄ſenti ex conſideratione futuri premij: ⁊ hoc eſtquod dr̄. l Omnis aū̄t diſciplina in preſenti qͥdēvi. non eſſe gau. ſꝫ meroris et bene dicit: videt̉: qꝛ ſic n̄eſt ſcd̓m rei veritatē. lꝫ ſit videatur carnalibus hoībusqͥ non ꝯſiderant niſi vitam carnalem: id̓o ſequit̉.m Poſtea autem .i. in futuro. n Fructū pacatiſſimū .i. beatitudinem que quietat totalit̓ appetitum.o Exercitatis ꝑ eam reddet iuſticie. hoc additur qͥaꝑ iuſticiā hō beatitudinem meretur: ſcd̓a Thimo. iiij.Repoſita eſt mihi corona iuſticie. p Propter qd̓manus. Hic ꝯn̄r on̄dit apl̓s qualit̓ ſe dn̄t hr̄e ad malaculpe vitāda. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo ponitſuam monitionem: ſcd̓o monitionis rationē ibi. Nonem̄ acceſſiſtis. Prima adhuc in duas: qꝛ primo mouethoīem peccante: ſcd̓o nō peccantem: ibi. Pacem ſequimini. primo igit̉ mouet ip̄m hoīem peccatorē peccatuꝫvitare omiſſiōis qd̓ ꝯſiſtit in duobꝰ. pͥmo in ocio reſpectu boni oꝑandi: ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit. p Propt̓ qd̓ remiſſas manꝰ erigite. ad bonū oꝑandū: manꝰ .n. ē organū organoꝝ: vt pꝫ. .iij. d̓ aīa: ⁊ iō manus remiſſa ſignificat generalit̓ ociū: ſcd̓o ꝯſiſtit in debilitate reſpectu mali tolerādi q̄ ſignificat̉ ꝑ ſolutiōꝫ genuū: qꝛ ſuꝑ genua

s Ut nō dlau. qͥserret: magis auteꝫſanet̉. hoc aūt ꝯtingit qn̄ actus ad ordinem rationis reducunt̉: qꝛ ſicut in irmitas corꝑis cāt̉ex inordinatōe actuū ⁊ affectionū. t Pacē ſeqͥmini. h̓mouet hoīem īnocētē vt ſolicite caueat ne in pcm̄ incidatEt diuidit̉ in duas: qꝛ primo mouet vitare pctā ſpūalia:ſcd̓o carnalia ibi. Nequis fornicator. Grca primū ſciendū ꝙ peccata ſpiritualia corrūpūt pace ad ꝓximū et ſanctimoniam ad deum: iō dicit. t Pacem ſequimini. cauentes peccatū iniuſticie: odij: ⁊ hmōi. v Et ſanctimoniam. cauentes peccata q̄ ſunt ꝯtra diuinā reuerentiamx Sine qua .ſ. pace ⁊ ſāctimonia. v Nemo videbitdeū. in celeſti gloria: ꝓpter quod dicit̉ de pace Math̓. v.Beati pacifici qm̄ filij dei vocabunt̉. Et d̓ ſctīmonia Apoct. xxj. Non intrabit in illā aliquid coinquinatū. Et qꝛ ſine pace et ſanctimonia nullus hꝫ gr̄am in pn̄ti: iō ſequit̉.z Contemplantes nequid deſit gr̄e dei. gr̄a em̄ dei nullideeſt: quia deus paratus eſt eam dare: ſed hō peccās deeſt ip̄i gr̄e ſubtrahens ſe ab ip̄a ꝑ ꝯtrarium pacis: et ſanctimonie. Et qꝛ nō ſolum vitanda eſt diſcordia ſed etiameius occaſio: iō ſequitur. a Nequa radix amari. ſurſūger. impe .i. ꝯtemplātes ne aliqua radix odij et rancorisa corde germinet ſurſum in oꝑe que impediat pacem.b Et per illam inquinentur multi. qꝛ ad ꝯturbatōnempacis ſeqͥt̉ inqͥnatō multitudīs. c Neqͥs for. h̓ ꝯn̄termonet vitare pctā carnalia q̄ ſunt duo potiſſime .ſ. luxuria ⁊ gula: q̄ ꝑ̄ficiunt̉ in delectatōne carnali: ideo dicit.c Nequis fornicator .i. contemplātes diligent̉ neqͥs veſtrum ſit luxurioſus. d Aut ꝓphanus .i. ꝓcul a phano: iſte eſt guloſus qui de ventre ſuo facit deum: et de coqͥna templum: ⁊ quia ex gula aliqn̄ incidit homo in maiora peccata: ideo ſequitur. e Ut eſau qui ꝓpter vnameſcam vendi. primitiua ſua. hoc habetur Gen̄.xxv. Iusautem primogeniture tunc tꝑis habuit annexum ſacerdotiuꝫ: ꝓpter quod primogeniti habebāt veſtes ſpecialesquibus induebantur diebus feſtiuis in ſacrificij oblatiōe⁊ menſe benedictione: ⁊ in paterne benedictōnis receptōne: ſicut ibideꝫ dicitur de veſtibus eſau valde bonis quasrebecca ſeruabat: ⁊ iō eſau ex gula cecidit in ſymoniā vēdendo ſpirituale: iacob aūt nō emit ꝓprie ſed redemit vexationē ſuam: ſciens ꝙ ius primogeniture ſuum erat: qͥade hoc a matre edoctus fuerat que hoc ꝑ reuelationemdiuinam habuerat: vt dicitur Aen̄. xxvij. et id̓o eſau merito fuit reprobatus: vnde ſequitur. a Scitote enimqm̄ ⁊ poſtea cupiēs hereditate bn̄dictōꝫ reprobatus eſt.