Ad hebreos

Incipit epl̓a Pauli adhebreos.Capl̓m. j.Ultipharieᵇ multiſqꝫ modisᶜ olī deꝰloquēsᵈ pr̄ibꝰ ī prophetis: nouiſſime diebusiſtisᶠ locutus eſt nobis in filio: ᵍ quem conſtituit heredem vniuerſorum: ꝑ queꝫ

fecit et ſecula. Qui cuꝫ ſitſplendor glorieᵏ et figura ſb̓ſtātie eiꝰ:ˡ portāſqꝫ oīaᵐ verbo virtutis ſue: purgationēpeccatoꝝ faciens: ſedet addexterā maieſtatis in excelſis: tanto melior angeliseffectus: quanto differētiꝰpre illis nomē hereditauit

Ultipharie ⁊cͣ. Sicut p̄dictū eſt apl̓s hanc epiſtolam ſcripſit aliqͥbus ꝯuerſis ad fideꝫ chriſtide iudaiſmo volentibus ſeruare legalia cū euāgelio: quaſi nō ſufficeret ad ſalutē gratia xp̄i: ⁊ iō ī hacepiſtola on̄dit eminentiā noui teſta. reſpectu veteris:on̄dens ꝙ vetꝰꝯꝑat̉ ad nouuꝫſicut diſpoſitioad formaꝫ: et ſicut imꝑfectumad ꝑfectū: quodeuacuat̉ et ceſſat adueniēte ꝑfectione: vt dicitur. j. corinthi.xiij. Diuidit̉ autē hec epl̓a ī duas partes .ſ. ī ꝓhemiū ⁊ executioneꝫ. ſcd̓a ꝑsponit̉: ibi. Quicum ſit ſplēdorIn prima aūt parte ꝓponit excellentiā no. te. reſpectuveteris ex tribus: vicꝫ ex tēꝑe. ex legiſlatore. ex moditradēdi diuerſitate. Differentia tēꝑis tangit̉ in hoc ꝙve. te olim fuit traditū: nouū aūt diebus iſtis nouiſſimis: gr̄a aūt ꝑficit naturā: ⁊ iō ſil̓is eſt ꝓceſſus gr̄e: ſicut ⁊ nature ſuo mō. nūc aūt in cognitiōe naturali proceſſus eſt de cognitiōe ꝯfuſa ⁊ indeterminata ad determinatāet ꝑfectaꝫ: vtꝫ. jͣ. Phyſi. ꝓpter hoc vt ibidē dicit̉: Pueri in principio vocāt om̄s viros patres: ⁊ omnes feminas matres: poſtea diſtincte cognoſcunt. ⁊ ſicſil̓iter eſt in cognitiōe ſuꝑnaturali: qꝛ in ve. teſt. fuit cognitio imꝑfecta: in nouo aūt qd̓ poſterius datū eſt veritas māifeſte r̄uelat̉. Excelletia aūt ex ꝑte legiſlatoron̄dit̉: qꝛ lꝫ vtrunqꝫ teſt. ſit a deo datū: vetus tn̄ tradidit ꝑ angelū qͥ loquebat̉ moyſi in ꝑſona dei: Actu. vij.Hic eſt moyſes qͥ fuit in eccl̓ia in ſolitudine cū angeloqͥ loquebat̉ ei in monte ſynai. nouū aūt teſta. tradiditdeus ꝑ ſcip̄m. qꝛ ꝑ filiū incarnatū qͥ eſt vnus deꝰ cū patre: ⁊ hec excellentia no. te. ad vetus tangit̉ cū dicitur:Qd̓ deus olim erat loquens patribus in ꝓph̓is: in nouo aūt te. locutꝰ eſt nobis in filio. Excellētia aūt ex mōtradendi eſt: qꝛ ve. teſt. traditū eſt obſcure ſub velaminibus et figuris nouū aūt teſt. traditū eſt lucide ⁊ aperte: et hoc notat̉ cū dr̄: Locutus .ſ. ē plane ⁊ ſenſibili voce ⁊ humana. Vnde Ioh̓. xvj. dictū eſt xp̄o ab apoſtolis: Ecce nūc palam loqueris ⁊ ꝓuerbiū nulluꝫ dicis.His dictis patet ſnīa. a Multipharie .i. ꝑ diuerſas figuras ⁊ velamēta in ſacrificijs ⁊ ſacramētis: ⁊ huiuſmodi que erant figure eoꝝ que ſunt facta tꝑe chriſtib Multiſqꝫ modis. qꝛ aliqn̄ fit reuelatio ꝑ viſionemcorporalē: ſicut dānie. v. Apparuerūt digiti manus ſcribentis in pariete. aliqn̄ ꝑ viſionē imaginariā: ſicut dicitur Eſa. vj. Uidi dn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliuꝫ excelſum ⁊cͣ.Aiqn̄ ꝑ viſionē intellectualē tm̄: ſicut de dauid diciturin ꝓlogo ſuꝑ pſal. c Olim deus loquēs .i. ab antiquo ⁊ ex multo tꝑe paulatim aſſuefiendo vt creſcerēthoīes in cognitiōe myſterioꝝ incarnatiōis ⁊ veritatisque ꝑ xp̄m facta eſt: vt dr̄ Io. j. d Patribꝰ in ꝓphetis. quibus angeli reuelabāt occulta diuina: ⁊ ip̄i vlterius ppl̓o dennūciabāt. e Nouiſſime diebus iſtꝭ .i.tꝑe gratie ⁊ veritatis reuelate. f Locutus eſt nobis in filio .i. ꝑ filiū incarnatū. g Queꝫ cōſtituit heredē vniuerſoꝝ. ꝙͣtū ad naturā aſſumptaꝫ. eo .n. ipſoꝙ natura hūana a verbo aſſumpta eſt in vnitate ſuppoſiti: eoip̄o ꝯſtituta eſt ſuꝑ om̄em creaturam. hPer quē fecit ⁊ ſecl̓a. qͣꝫtū ad naturā diuinā. pater em̄operat̉ ꝑ filium ſicut ꝑ artem: qꝛ ẜm auguſtinū filius ēars omnipotentis dei plena rationibus omnium viuētium. Secula. ſunt reuolutiones ⁊ ſpacia temporum.quia a patre per filium non ſolū facta ſunt incorruptibilia ⁊ ęterna a ꝑte pꝰ: ſꝫ etiā corruptibilia. i Qui

cum ſit ſplendor. Hic ponit̉ executio: in qͣ declarat illudqd̓ p̄miſſuꝫ ē .ſ. cminētiā no. te. reſpectu veteris: ⁊ qꝛ differentia vtriuſqꝫ teſtamēti ex ꝑte tꝑis manifeſta ē: iō hoc dimittit tāqͣꝫ manifeſtū. Sed ſcd̓m ꝓbat ⁊ declarat .ſ. eminentiā ex ꝑte legiſlatoris: et ꝑ ꝯſequēs alia eminentia eritdeclarata: que ē exmodo tradēdi: igitur executio huiusepiſtole diuidit̉ induas ꝑtes: qꝛ pͥmooſtēdit̉ eminentialatoris no. te. ſcd̓oon̄dit̉ qualiter et pque adberendū eſtipſi legiſlatori ⁊ noue legi. ſcd̓a ꝑs incipit in principio.xj. ca. ibi. Eſt aūt fides ⁊cͣ. Circa pͥmūaduertendū ꝙ veteſt. traditū eſt perangelos ip̄i moyſiet ꝑ moyſen ſacerdotibus: ⁊ ꝑ ſacerdotes ip̄i ppl̓o: et igit̉pͥmo ꝯſtendit̉ eminentia xp̄i legiſlatoris reſpectu angelorū: ſcd̓o reſpectu moyſi: tercio reſpectu ſacerdotū ve. teſ.ſcd̓a ꝑs incipit tercio capl̓o: vn̄ factus. tercia. v. cā. Om̄ispontifex. Prima adhuc in duas ꝑtes diuidit̉: qꝛ prio prefert̉ ip̄e chriſtus angl̓is: ſcd̓o ex hͦ ꝯcludit̉ qͣnta reuerētiaſit exhibēda doctrine no. le. ſcd̓a incipit ſequenti ca. Propterca abundātiꝰ. Prima adhuc diuidit̉ in duas partesqꝛ pͥmo ponit̉ excellentia xp̄i ⁊ on̄dit̉ ꝙ ab ea deficiūt angeli: ſcd̓o ꝓbat̉ vtrunqꝫ ꝑ ſcripturā vete. te. ibi. Cui .n. dixit aliqn̄ angl̓oꝝ. Excellētia aut xp̄i tangit̉ in qͣtuor: pͥmoqꝛ eſt pr̄i coeternus: ſcd̓o qꝛ ꝯſb̓alis: tercio qꝛ eqͣlis ē ei inptāte. quarto qꝛ eqͣlis eſt ei in dignitate. ab iſtis aūt deficiūt angeli. Coeternitas aūt tangit̉ ibi: Qui cuꝫ ſit ſplendor. filius .n. ꝓcedit a patre vt ſplendor a ſole qͥ ſplēdoreſt cōcuns: ⁊ eēt eternus ſi ſol eſſet eternus: ſꝫ nō ſolū filius dicit̉ ſplendor ſꝫ ſplendor glorie. qꝛ gloria eſt clara noticia cū laude: filiꝰ aūt ꝓcedit a pr̄e: ſicut noticia d̓ noticiaqꝛ filius eſt ſapīa genita: et iō dr̄ ſplēdor glorie. Cōſubſtātialitas aūt filij ad patrē tangit̉ ibi: k Figura ſubſtātie eius. et accipit̉ hic figura ꝓ imagine. Filius em̄ ē imago naturalis ip̄ius patris. hō aūt ē. q. imago artificialis:ꝓpter qd̓ magis dr̄ ad imaginē dei qͣꝫ eius imago: ſicut aliter eſt imago regis in filio ſuo naturali: et in denario ſeuſtatua. filius igit̉ in diuinis eſt imago naturalis: ⁊ iō dicitur imago: vel figura ſb̓e .i. eiuſdē ſubſtātie cū patre: ⁊ qꝛ illa ē indiuiſibil̓: ꝑ ꝯn̄s ē eadē ſubſtātia numero in patre etfilio: nō ſic aūt in rege ⁊ eius filio: qꝛ ē eadē ſpecie tm̄. Epͣlitas aūt potētie tangit̉ ibi: Portans oīa ⁊c̄. potentia em̄dei patris apparet ī duobꝰ. pͥmo in creaturaꝝ ꝓductiōe ⁊ꝯſeruatiōe. ſubtracta em̄ eius influentia in nihilū redigentur: et qꝛ pater ⁊ filius ſunt vna cā creature: igit̉ ē cā ꝯſeruās creature. ſicut et pat̓: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄: l Portansoīa .i. ſuſtentans ⁊ ꝯſeruans in eſſe. m Uerbo virtutꝭſue .i. ſuo imꝑio ꝟtuoſo: qꝛ ſuū dicere eſt facere. ſcd̓o apparet dei potentia in iuſtificatiōe impioꝝ: qꝛ nō minꝰ eſt iuſtificare impiū qͣꝫ creare celū et terrā ẜm aug. In hoc aūt filius eſt equalis patri: et hoc eſt qd̓ ſubdit̉. Purgationempeccatoꝝ faciens. Equalitas aūt dignitatis tāgit̉ cū ſubdit̉. n Sedet ad dexteraꝫ maieſtatis in excelſis. quiaſi hoc referatur ad diuinam naturam eadem dignitas eſtpatris et filij ſicut eadem natura. ſi auteꝫ referatur ad humanā naturam ſic non eſt equalitas: quia ẜm illam ē minor patre: dicitur tamen etiam ẜm hoc filius ſedēs ad dexteram patris permodum cuiuſdam aſſociationis inqͣꝫtum humana natura eſt verbo ꝯiuncta. et ſic eadem veneratiōe venerat̉. vel aliter dr̄: ſedere ad dexterā ⁊cͣ. ideſtin potioribus bonis. Et qꝛ a quatuor p̄dictis excellentijsangeli deficiūt. ideo ꝯcludit de chriſto. o Tanto melior angelis effectus: quanto diffe. ⁊cͣ. qꝛ ipſe dicit̉ verꝰ deꝰ⁊ dominus ꝯſubſtantialis patri: ipſi aūt dicūtur ſcrui.