Ad timotheum. II.

ſeculūʳ ⁊ abijt theſſalonicācreſcēsᶜ ī galatiā: tytusˢ indalmatiā:ˣ lucas ē mecū ſolus. Marcū aſſume et adduc tecū: ē .n. mihi vtilis īmīſterio.ª Tichicū aūt miſi epheſuꝫ.ᵇ Penulā quamreli qͥ troade apd̓ carpū veīens affer tecū ⁊ libros:ᵉ maxime at̄ mēbranas.ᶠ Alexāder erariusᵍ ml̓ta mala mihi oſtēdit: reddet illi dn̄sẜm oꝑa eiꝰ quē ⁊ tu deuita.Ualde em̄ reſtitit v̓bis noſtris. In pͥma mea defenſionˡ nemo mihi affuit: ſꝫ omnes me dereliquerūtᵐ nonillis imputet̉.ⁿ Dn̄s aūt mihi aſtitit et ꝯfortauit me:ᵖ vt ꝑ me p̄dicatō īpleat̉: et

audiant omnes gentes:q etliberatꝰ ſum de ore leonis.Liberauit me ab om̄i opere malo ⁊ ſaluū faciet in regnū ſuū celeſte: cui gloria īſecula ſcl̓oꝝ amē. ᵍ Salutapriſcā ⁊ aqͥlā:ᶜ et oneſiphori domū. Eraſtus remanſit corinthi: trophimū aūtreliqͥ infirmū mileti. Feſtina ante hyemē venire Salutant te eubolus ⁊ pudēs⁊ linus ⁊ claudia ⁊ frēs omnes. Dominus ieſus chriſtus cum ſpiritu tuo. Gratia vobiſcum amen.Explicit epl̓a Pauli ad timotheum ſecunda.

hoc feculum .i. vitam pn̄tem. timebat .n. forte vt ꝓpterlogietatem pauli incarceraret: ⁊ tandē ad martyriuꝫauceret̉. r Et abijt theſſalonicā. q̄rēs ibi maioreſecuritatem. s Creſcens. ꝓpriū nomē eſt. t Ingalatiam. iſte abijt de voluntate apl̓i ad vtilitatē eccleſie: ⁊ ſil̓it̓ tytusv In daimatiam. ſimili ratione. x Lucas eſt mecū ſolus. Iſte eſt Lucas euangeliſtaqͥ fuit comes indiuiduus ꝑegrinationis Pauli: vt dicit hierony. in li. illuſtrium viroꝝ: ⁊ ſatis patet ex actibus apl̓oꝝ.Marcum aſſume ⁊ adduc tecum. Et ſubdit̉cauſaz Eſtenim mihi vtilis in miniſterium. neceſſariorum. a Tichicū autē miſiepheſum. ſil̓r ꝓbono illius eccīeb Penulamquam reliqͥ troade. nomē eſt ciuitatis. cApud carpuꝫ.nomen eſt viri apud quē dimiſerat. Eſt aūt penula: vtdr̄ in glo. veſtis cōſularis: q̄ a romanis data fuit patripauli in ſignū amicicie cū ip̄o: ⁊ ꝙ eēt factꝰ romanꝰ ciuis: quā reſeruauerat paulus ob memoriā patris: ⁊ inſignū ꝙ eſſet factus romanꝰ ciuis: ſi neceſſitas incumbet hͦ on̄dēdi. vn̄ ⁊ pl̓ies legit̉ hͦ allegaſſe in actibꝰ apl̓orū. Alij ꝟo dicūt ꝙ penula hic accipit̉ ꝓ volumine legis: ſꝫ primū vr̄ meliꝰ: qꝛ de libris ſubditur: d Et libros .ſ. qͦs ego tibi dimiſi. ⁊ ꝓbabile vr̄ ꝙ eēt libri hebraici legis ⁊ ꝓphetarū. e Maxime aūt ⁊ mēbranas. ad ſcribēdū ibi epl̓as ſuas: qꝛ qn̄ n̄ poterat diſcurrere ad p̄dicandū. volebat abſentes docere ꝑ ſcriptuꝫf Alexander. hec eſt ꝑs incidentalis: qꝛ dixerat. Demas .n. me dereliquit. iō occaſione eius facit mentiōeꝫde alio: qꝛ non ſolum eū dereliquit: ſꝫ etiaꝫ impugnauitdi. f Uexand̓ erariꝰ. iſte eſt ille queꝫ apl̓s tradiditſathane: vt hr̄ epl̓a p̄cedenti. jͣ. ca. vt dr̄ in glo.Multa mala mihi on̄dit .i. fecit. h Keddet illi dominus .ſ. penā debitā. nec eſt ꝟbū imp̄cantis illi malūſꝫ p̄dicentis futuꝝ: iō nō dicit reddat ſꝫ reddet. Cōſeq̄nter ſubdit de alijs eū dimittētibꝰ: ſꝫ nō impugnātibusd. i In prima mea defenſiōe .ſ. qn̄ fui pͥmo pn̄tatꝰcorā crudeliſſimo nerone. l Nemo mihi affuit ⁊cͣ.ſꝫ qꝛ hoc nō fuit ex malicia ſꝫ ex timore: iō ſubdit orādom Nō illis imputet̉ .ſ. a dn̄o. n Dn̄s aūt mihiaſtitit. qꝛ ꝓpriū eſt diuinitatis aſſiſte̓ in caſibꝰ neceſſitatis. o Et ꝯfortauit me. deficiēte hūana cōſolatiōe.v Ut ꝑ me p̄dicatō imple̓tur .ſ. in ꝑtibꝰ occidētibusin qͥbus p̄dicauit apl̓s pꝰ dimiſſione a carcere neronisvt dictū eſt sͣ. Ro. xv. vn̄ ⁊ ſubdit̉: q Et liberatusſum de ore leonis .i. neronis quē vocat ꝓpter crudelitatē leonē. Sciēdū tn̄ ꝙ apl̓s nō loqͥtur ꝓ tēꝑe qͦ ſcripſithāc epl̓am: qꝛ tūc erat iterū in carcere neronis: ſꝫ loqͥt̉ꝓ tꝑe p̄terito in quo miſſus fuerat a nerone. qd̓ aūt ſb̓dit̉: r Liberauit me dn̄s ab omni oꝑe malo. refertur ad tempus deuotiōis ſecunde: qn̄ ſcripſit hāc epi-

ſtolā. Et qꝛ nihil impedit a ꝯfecutōe regni celeſtis in morte niſi pctm̄: iō ſubdit: Et ſaluū faciet in regnū ſuuꝫ celeſte⁊cͣ. s Saluta. hic vltimo ꝑ timotheū amicos ſalutatdi. Saluta priſcam ⁊ aquilā ⁊cͣ. erat .n. aquila vir priſce̓: ⁊cum illis manſit apl̓s: vt hr̄ act. xviij.t Et oneſiphoridomū .i. cius familiā. v Graſtusaūt remanſit corithi ⁊cͣ. iſtos aūt duos nominat vt Timotheꝰ veniēs romam eos viſitet intranſitū ſuo: et ſtatū eoꝝ nūciet apl̓ovt dicit glo. pōt etiam addi alia cā .ſ.vt timotheus citiꝰveniat ad apl̓atuꝫſciēs eū ſic eſſe ſolitariū. ideo ſubdit̉Feſtina antehyeme venire. alit̓ꝓpter importunitate tēꝑis: poſſet iterſuū nimis retardare: et qꝛ magna ꝑsvie eſt ꝑ mare: in qͦnō eſt tutū in hyeme nauigare. Vltimo ſalutat Timotheū. ⁊ pͥmo ex ꝑteaīcoꝝ di. y Salutāt te eubolus etpudens ⁊cͣ. ſecūdoex parte ſui dicit:Dn̄s ieſus xp̄ccū ſpū tuo. qͥ eſt aīe vita effectiue tn̄:zGr̄a. dei q̄ eſtanime vita formaliter: Vobiſcum amen.In capl̓o. iiij. vbi dr̄ in poſtilla: Argue peccātes ex ignorantia: obſecra peccantes ex infirmitate.Additio.Oc qd̓ dicit̉: argue: increpa: obſecra: pōt diſtinguiẜm tripliceꝫ ſtatū. Sūt .n. cōiter aut maiores: autIIminores: aut mediocres: vt intelligatur: argue admediocres. obſecra ad maiores: qꝛ vt. v. c. ad timoth. j. ſeniorē te ne increpaueris: ſꝫ obſecra vt patrem: increpa adminores. vel ẜm glo. aliter pōt legi ⁊ diſtingui .ſ. ſic: Oppo̓tun ⁊ importune argue .i. de pctīs argue quoſcūqꝫ negligentes opportune ⁊ importune: vt expoſitū eſt. deinde facta tali arguitōne: Obſecra .i. adiura volētes vt ꝑſiſtantin correctiōe. Increpa .ſ. verbis aſꝑis reſiſtētes ⁊ hoc in oīpatīa ⁊cͣ. In eo. ca. vbi dr̄ in poſtilla: Pruriētes auribꝰAdditio..i. deſiderātes audire ab iſtis doctoribꝰ.Uꝑ illud verbū: Pruriētes auribus. glo. Nepharij doctores ip̄a occultatiōe ꝯdiūt ſua venena curioſis: vt iō eſtimēt eos dicere aliqd̓ magnū: qꝛ habent ſecretū: vt ſuauiꝰ hauriāt inſipiētiā quāputāt ſciam:dulciuſqꝫ audiāt q̄ palā in eccl̓ia dici crediqꝫ ꝓhibent̉. hecin glo. ex qͦ intelligit̉: quō ille pruritꝰ auriū .ſ. deſideriū audiendi ꝓcurat̉ a talibus doctoribꝰ .ſ. ꝑ quandā obſcuritatatē ſeu occultationē eoꝝ q̄ ab eis dicunt̉: qꝛ vt habet̉ ꝓuer. ix. ca. Aque furtiue dulciores ſunt. qd̓ temꝑibus iſtisnonnulli faciunt in ſuis p̄dicationibus vel ſcriptis.In eodē capitulo vbi dicit̉ in poſtilla: Penulam quaꝫreliqui troade: nomē eſt ciuitatis.Additio.Icet apl̓s pl̓ies legit̉ allegaſſe ſe eē ciue romanuꝫnunꝙͣ tn̄ legit̉ ſe allegaſſe hr̄e hmōi veſtē cōſularēNec vr̄ veriſimile ꝙ talem reſeruaſſꝫ: quia cum ſine tali ſigno ſibi credebat̉: quod erat ciuis romanus: vthabetur Actuū xxij. cap. habere talem veſtem potius videbatur ad inanem gloriam ꝑtinere qͣꝫ ad aliquā neceſſitatem. vnde ſcd̓a expoſitio videt̉ ꝓbabilior: et eſt Hieronymi dicentis ꝓut in glo. Volumen hebreum replico qd̓