Ad philippenſes

ᵇ in vno ſpiritu:ⁱ vnanimesᵏcollaborātesˡ fidei euāgelij:ᵐ ⁊ ī nll̓o t̓reamī ab aduerſarijsⁿ q̄ᵉ ē ill̓ cā ꝑditōisvobis āt ſalutis.q Et hͦ adeo. Qꝛ vobis donatū ē ꝓxp̄o: ᵍ n̄ ſolū vt ī eū credatisſꝫ vt et̄ ꝓ illo patiamī: ᵈ idēcertam̄ hn̄tesˣ qͣlē ⁊ vidiſtꝭī me: ⁊ nūc audiſtis de me.S Iqua gͦ ꝯſo­ .ij.lato ī xp̄o: ſi qd̓ ſolatium charitatis: ſiqͣ ſocietasſpūs: ſiqͣ viſcēa miſeratōiſīplete gaudiū meūᶜ vt idēſapīatis: eādē charitatemhn̄tesᶜ vnanimes: idipſumſentiētes. Nihilᵍ ꝑ ꝯtētōꝫ

neqꝫ ꝑ īanē gl̓iam ſꝫ ī hūilitate ſuꝑiores ſibi īuicē arbitrātesᵏ n̄ q̄ ſua ſt̓ ſingl̓i ꝯſiderātes: ſꝫ ea que alioꝝ:Hōc .n. ſentite ī vobis: qd̓⁊ ī xp̄o ih̓ū. Qui cū ī foōmadei eētⁿ n̄ rapinā arbitratꝰē eē ſe eqͣlē deo: ſꝫ ſemet ip̄mexinaniuitᵖ formā ẜui accipiēsq ī ſil̓itudinē hoīꝫ factꝰ:⁊ hītu īuētꝰ vt hōº hūiliauit ſemet ip̄ꝫᵗ fc̄s obediēsᵛ vſqꝫ ad mortē: mortē āt crucꝭ.ˣPropt̓ qd̓ ⁊ deꝰ exaltanit illū: ⁊ donauit illi nom̄ qd̓ ēſuꝑ om̄e nomēᶻ vt in nomīehieſu oē genu flectat̉ celeſtium terreſtriū ⁊ infernoruꝫ

r Qꝛ vobis donatū ē ꝓ xp̄o .i. ꝓ honore xp̄i.s Non ſolum vt in eu credatis. vt infirmi fideles.t Sꝫ vt etiam ꝓ illo patiamini. ꝯſtanter ſicut fortesqd̓ ꝓuenit ex ſpāli dono dei. v Idē certamē habētes. ꝯtra aduerſarios fidei. x Quale ⁊ vidiſtꝭ ī meqn̄ tui apd̓ vosflagellatus procuratiōe puellephitonice: vt hr̄Et nunc audiſtꝭAct. xvj.de me. ꝙ ſum incarceratus rome.Capl̓m. ij.Iqua gͦconſolatio. poſtqͣꝫ apl̓sredidit beiuoloſphilippen. Hicꝯn̄r reddit eosdociles informādo eos charitatine: ⁊ plene d̓ moribus ⁊ fide: ⁊ pͥvop̄mittit quadam p̄fatōnemſecundo ſubditſuā informatōꝫibi. Vt ideꝫ. Cirdum ꝙ conſolatio ꝓprie videt̉ eē anxietatis terminaca primū ſcientio. Solatiū ꝟo conſolationis diffuſio. Societas aūtſolatij cōmunicatio. Miſeratio ꝟo anxietatis ſupportatio: qꝛ ſicut in corꝑalibus duo ſimul iuncti: leuiꝰ portantonus qͣꝫ vnus ſolus: ſic ſuo modo cōpatiens alteri ſupponit ſe cum eo ſuo oneri: vt dicitur Apoſtolusij. rhetorice: ⁊ hoc quartū p̄cedit alia tria: vt patꝫ de ſe.autem erat in carcere: ꝓpter qd̓ iſtis quatuor indigebat: ⁊ iſta quatuor dicit ſe cōſequi ſi veraciter obtemperent ſue monitioni: ⁊ ex hoc debent ad hoc moueri.dicit igitur. a Siqua ergo ꝯſolatio in chriſto .i. ordinata ad xp̄m. q. d. ſi me vultis conſolari in anxietatibus: ⁊ ſolatium p̄bere ⁊ ſocietatē ſpūs: qꝛ ſocietatemcorꝑalem exhibere nō poterant: ⁊ ꝑ viſcera miſericordie cōꝑati laboribus meis. b Implete gaudiummeū. ꝑ impletōem mee monitōnis: vt ptꝫ ex ſequentibus. c Ut idem. hic ꝯn̄r ponit̉ informatio apl̓i. Etprimo ꝑ ſeip̄m: ſecundo ꝑ ſuū diſcipulū: ibi. Spero at.prima in tres. qꝛ primo monet eos de fidei vnitate: ſecundo de vera huilitatē: ibi. Nihil ꝑ ꝯtentōem. terciode omnimoda ſanctitate: ibi. Itaqꝫ chariſſimi. circa pͥmū dicit. c Ut idē ſapiatis .i. impletio gaudij meieſt: vt idem ſapiatis d̓ fide: ſapientia .n. ꝓprie cognitioeſt de diuinis. fides aūt hꝫ deū ꝓ obiecto ſub rōne ſummi ⁊ veri boni: ſꝫ qꝛ fides ſine charitate ē informis: id̓oſubditur. d Eandē charitatē hn̄tes. Charitas aūtfacit homines vnius voluntatis: Ideo ſubdit̉.e Unanimes. ⁊ ꝑ cōſequens adinuicē cōꝑati ⁊ congaudere: iō ſubdit̉: Idip̄m ſentiētes. f Nihil. hiccōſequenter monet philippenſes de vera hūilitate: ⁊ pͥmo facit ꝓpoſitum: ſecundo ad hoc inducit exempluꝫibi. Hoc .n. ſentite. Circa pͥmū dicit. f Nihil. ſupple faciatis. g Per cōtentōem. ſicut faciunt ſuꝑbiꝓuer. xiij. Int̓ ſuꝑbos ſꝑ iurgia ſūt. hͨ Neqꝫ ꝑ inanem gl̓iam. que meritū aufert: math. v. Receper̄t em̄mercedē ſuam. i Sed in humilitate vera ⁊cͣ. vereem̄ humiles ſemetip̄os iudicant alijs inferiores: ⁊ ſb̓ditur cauſa. k Non que ſua ſunt ⁊cͣ. qꝛ vere humiles non cōſiderant ꝓprias excellentias que poſſunt eē

n Non rapinam arbitratus ē eē ſe equalem deo. ſcꝫ inptāte: nam in deo nō eſt quantitas molis ſed virtutis: dixit. n. Io. v. ca. Quecunqͣꝫ pater facit hec ſil̓r ⁊ filius facit⁊ hoc dicendo nō fuit rapina: qꝛ non vſurpauit ſibi honorem alienam ſed ꝓprium: ⁊ ꝑ hoc elidit̉ error arrij dicentis xp̄m eſſe creaturam. o Sed ſemetip̄m exinaniuit.i. maxime hūiliauit cū eēt tātus ⁊ talis. verūtamē qꝛ deitas inde nō fuit paſſa aliqd̓ detrimentū: iō ſubdit̉.p Formā ſerui accipiens .i. humanā naturam in vnitate ſuppoſiti in qua apparuit humil̓. q In ſil̓itudinē hominū factus. qͣꝫtum ad naturam paſſibilem: non tn̄ qͣꝫtuꝫad culpam. r Et habitu inuentus vt homo. quia int̓homines duxit vitam cōem: Luc. vij. Venit filius hominis manducans ⁊ bibens ⁊cͣ. s Hūiliauit ſemetip̄mad dandū nobis exēplū ioh̓. xiij. Exemplū dedi vobis ⁊cͣ.t Factus obediens. deo patri nō ſolū vſqꝫ ad cōuicia ⁊verbera: ſed etiam v Uſqꝫ ad mortē. ⁊ nō quantūcūqꝫ ſed vſqꝫ ad mortem crucis cōtemptibiliſſimam. ⁊ acerbiſſimam. x Propter quod. Hic ꝯn̄ter oſtendit exaltationem xp̄i quam meruit ꝑ dictā hūiliatōem dicens.x Propter qd̓ ⁊ deus exaltauit illum. in ſua reſurrectione ⁊ aſcenſione: gloriam .n. ſui corporis ⁊ exaltatiōem eiꝰad celos meruit ꝑ ſuam paſſionem. non aut gloriam anime quam habuit ab inſtanti conceptōis ſue. y Et donauit illi nomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomen .ſ. ꝙ xp̄c homo nominet̉ deus. licꝫ .n. hoc ſibi datū fuit ab inſtanti ſue incarnatōis ẜm rem: quia incarnatio facta fuit in ſuppoſito diuino: non tn̄ ẜm manifeſtatōem: ſed poſt reſurrectōnemeius ⁊ aſcenſionem per miſſionem ſpūſſancti ⁊ alia diuīevirtutis oꝑa declarata fuit eius diuinitas. ⁊ tunc dr̄ nomen deitatis ſibi datum: eo mō loquendi quo res fieri dicitur qn̄ innoteſcit. z Vt in nomine ih̓u oē genu flectatur .i. vt omnes exhibeant ei reuerentiā angeli: homines ⁊ demones. a Et oīs lingua. corꝑalis ⁊ ſpūalis.b Confiteat̉. qꝛ dn̄s ihus xp̄c in gloria eſt dei pa. qꝛ ẜmdeitatē ē vna gloria dei patris ⁊ filij. c Itaqꝫ. Hic cōſequenter apl̓s inſtruit philippen. de omnimoda ſanctitate. d. Itaqꝫ chariſſimi mei. lꝫ .n. paulus diligeret oēs fideles: tn̄ iſtos diligebat dilectōe ſpāli. d Sicut ſꝑ obedi

occaſio ꝓprie elatōis ſed excellentias alioꝝ que ſunt occaſio hūiliatōis ꝓprie ⁊ honoratōis aliene. l Hoc .n. hiccōſequenter inducit ad hoc exemplum de humilitate xp̄iqd̓ eſt efficaciſſimū. Et primo ponit eius hūiliatiōem: ſecundo on̄dit eius exaltatōem: ibi. Propter qd̓. Circa primū dicit. l Hocem̄ ſentite in vobis⁊cͣ .i. hūilitateꝫ xp̄ihabete interius incorde: ⁊ nō ſolū exterius ſicut hypocrite. m Quicū in forma dei eēt.i. vnus in eſſentiacū deo patre ab et̓no: qꝛ forma deitatis nullo mō ē multiplicabilis.