Prologus

nec lumē a tenebriſ ꝯp̄hēſūfuiſſe teſtat̉:ⁿ pͥmū ſignū ponēs qd̓ ī nuptijs fec̄ dn̄s on̄dēs ꝙ ip̄e erat: vt legētibꝰdemōſtraret ꝙ vbi dn̄s īuitatꝰ ſit: defice̓ nuptiaꝝ vinū debeat:ᵍ ⁊ veteribꝰ īmutatis:ᵗ noua oīa q̄ a xp̄o īſtituūt̉ appareātᵛ Hoc āt euāgeliū ſcpͥſit ī aſiaˣ poſteaꝙͣin pathmos īſula apocalypſim ſcripſerat: vt cui ī prīcipio canonis incorruptibile pͥncipiū p̄notat̉ in Geneſi: ei etiā incorruptibilis finis ꝑ v̓ginēª in apocalypſiredderet̉ᵇ dicēte xp̄o: ego ſūalpha ⁊ o. Et hic eſt iohānes: qͥ ſciēs ſuꝑueniſſe dieꝫ

receſſus ſuiᵈ cōuocatꝭ diſcipulis ſuis in epheſo: ᵉ ꝑ multa ſignoꝝ experimētaᶠ promens xp̄m:ᵍ deſcēdēs in defoſſum ſepulture ſue locumfacta oratione: poſitꝰ ē adpatres ſuos. tā extraneusa dolore mortꝭ ꝙͣ a corruptōne carnis inuenit̉ alienus.Tamē poſt oēs euāgeliuꝫſcripſit: ⁊ hoc v̓gini debebatur. Quoꝝ tn̄ⁿ vel ſcriptorūº tꝑis diſpoſitō: vl̓ᵖ librorū ordinatio:q iō a nobis ꝑſingula non exponit̉: vt ſciendi deſiderio collator et q̄rentibus fructus laboriset deo magiſterij doctrineſeruetur.

Di monſtraret ꝙ vbi dn̄s inuitatꝰ ſit .i. in nuptijsſpiritualibꝰ. r Deficere vinū nuptiaꝝ debeat .i. delectatio carnalis.s Et veteribꝰ immutatis .i. delectatione carnali q̄ corruptōnē inducit mutata ī ſpūalēq̄ renouat aīam. t Noua oīa que a xp̄o inſtituunt̉.i. reparāt̉. Appareant. vHoc aūt. h̓ conſequent̉ on̄dit̉tp̄s ⁊ locꝰ ī quoIohannes ſcripſit iſtud euangeliū Locus eſtaſia minor in qͣmetropol̓ eſt epbeſus: in qͣ plurimum iohannesfuit ꝯuerſatus:et hoc eſt qd̓ dr̄.Hoc aūt euangelium ſcripſitin aſia. qꝛ d̓ hocrogatus fuit abaſie ep̄is ratiōep̄dicta. Tēpusaūt deſcriptiōisbuiꝰ euāgelij fuit poſtqͣꝫ iohannes redierat derelegatione exilij vbi Apo. ſcripſerat in inſulaqͥ dr̄ pathmos:⁊ hoc eſt qd̓ dr̄.x Poſteaqͣꝫ inpathmos inſula appc̄. ſcripſerat. Sed qꝛ poſſet aliqͦsquere̓ qͣre liber apoca. ponitur vltimꝰ in canonē: cū fuerit deſcriptus an illud euangelium. Ideo ad hoc reſpōdet Hiero. dicēs ꝙ hͦ factū ē vt finis canonice ſcripture principio reſpōderet: qꝛ ſcriptura canonica incipita principio incorruptibili cū dr̄. In prīcipio creauit deus ⁊cͣ. Et ideo conueniens fuit ꝙ finis ipſius incorruptibilis ꝑ virginem deſcriberet̉. Und̓ et liber apocaly.in finali beatitudine terminat̉: que cōſiſtit in reductōne creature adip̄m: ſicut ꝑ creationē egredit̉ ab ip̄o: d̓qua creatiōe agitur in canonis principio: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄y Vt cui in principio canonis ⁊cͣ. i. ſi ip̄i deo a qͦ creatura egredit̉. z Et etiā incorruptibilis finis ꝑ virginem .i. per Iohannem. a In apocalypſi redderetur. qꝛ ibi deſcribitur finis creature ſicut ⁊ principiuꝫꝓpter quod ſubdit̉. b Dicente xp̄o: Ego ſū alpha⁊ o. Apoc. vltimo. Alpha em̄ eſt primo lr̄a greci alphabeti: O vero vltima. ⁊ ꝑ hoc deſignat̉: ꝙ ipſe xp̄s ē pricipium ⁊ finis ſacre ſcripture: ac etiā totius ſcripturevere: qꝛ ē veritas pͥma: a quā oīs alia veritas deriuat̉.c Hic eſt iohannes. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ip̄ius iohannis felix obitꝰ quod on̄ditur de duobꝰ. Primo qꝛ ex diuina relatione preſciuit ſe vocatū ad celeſte regnum ⁊hoc eſt quod dicit̉. Hic eſt iohannes qui ſciēs ſuperueniſſe die receſſus ſui: de hoc mundo. d Cōuocatꝭdiſcipulis ſuis in epheſo: que erat metropolis illiꝰ t̓ree Per multa ſignoꝝ experimenta. qꝛ ſenſibilit̓ viderat multa miracula ꝟtute chriſti facta. f Promēsxp̄m. qꝛ talia ſunt diuinitatis chriſti oſtenſiua. Secundo qꝛ ſpeciali mō obijt: non ſentiens dolorē mortis: ethoc eſt quod dr̄. g Deſcendēs. propria voluntate.h In defoſſum ſue ſepulture locum: vt hr̄ in legendaſua. i Facta oratiōe poſitus eſt ad patres ſuos .i.ad ſanctos pr̄es veteris teſtamenti: qͥ iā erāt in gloriaceleſti. k Tā extraneus a dolore mortis. nō dicita morte: qꝛ mortuus fuit ꝑ ſeparationē aīe a corpore:qꝛ quilibꝫ hō debitor eſt mortis ex primi parētis trāſ-

greſſione: ẜm ꝙ dr̄ hebreoꝝ. ix. Satutū eſt oībꝰ hoībus ſemel mori. ſed dolorē mortis nō ſenſit ex priuilegio ſpeciali: in ſignuꝫ integritatis virginalis: ꝓpter quod ſubditur.Quā a corruptione carnis inuenit̉ alienꝰ. l Tn̄ poſtPoſita cōmēdatiōe iohannis. Hic Hiero. on̄dit ordinēſue deſcriptiōis: qꝛvltimus inter euāgeliſtas ſcripſit euangeliū: ⁊ hoc decebat virgineꝫ: qꝛtaciturnitas et verecundia debēt eſſeannexe virginitati⁊ hoc ē qd̓ diciturl Tamen pꝰ oēsſcrip. euā. ⁊ hͦ virg.debe. rōne p̄dicta.m Quoꝝ tamē.Hic ponit̉ Hiero.ſuā excuſationema diligenti pertractione ordinis euāgeliſtaꝝ ⁊ euāgeliorum dicens: ꝙ illa ī generali tm̄mōtetigit triplici de cāPrimo qꝛ per hocqd̓ in generali tangitur: excitat̉ deſiderium in legētibꝰad ꝑfectius cognoſcendū. Secundoex tali deſiderio hōlaborat ad ꝑfectiorem cognitionē q̄rendam: et talis labor eſt meritorius. Tercio qꝛ ꝑ hoc doctrina magiſterij ip̄i deo reſeruatur: qui veritateꝫ reuelatquerentibus taliter: ⁊ hoc eſt quod dicit̉. m Quorūtn̄ .i. euāgeliorum: n Uel ſcriptoꝝ .i. euangeliſtarumo Temporis diſpoſitio. in quo tꝑe quilibet eoꝝ ſcripſitp Libroꝝ ordinatio .i. quare euāgelium Math̓. ſit primum. Marci ſcd̓m ⁊ ſic de alijs q Ideo a no. ꝑ ſing.nō expo. vt ſci. deſi. collato. in fidelibus iſta legentibus.r Et querentibus. horum perfectam cognitionem.s Fructus laboris ſer. ⁊ deo magi. do. quia paratus eſtreuelare veritatem fideliter inquirentibus ipſam.lici