Euangelium
abſcondita ſunt ab oculistuis. Quia veniēt dies ī te:⁊ circumdabūt te inimicituiʰ vallo: ⁊ circūdabūt te:et coanguſtabūt te vndiqꝫ⁊ ad terrā ꝓſternēt te ⁊ filios tuos qͥ in te ſūt. Et nonrelinquēt ī te lapidē ſuꝑ lapideꝫ: ᵏ eo ꝙ nō cognqueristp̄s viſitationis tue. Et īgreſſus ī tēplū cepit eijcerevendentes et emētes: dicēsillis: Scriptū eſt: qꝛ domusmea domus orōnis ē. Uosaūt feciſtis illā ſpelūcā latronū. Et erat docens quotidie ī tēplo.ᵐ Prīcipes ātſacerdotūⁿ et ſcribe ⁊ principes plebisᵖ querebāt illūꝑdere:q et nō inueniebantqͥd facerēt illi. Oīs em̄ populus ſuſpēſus erat audiēſillum.Capl̓m. xx.T factū ē in vna dierū docēte illo ppl̓m intēplo ⁊ euāgelizante: cōuenerūt principes ſacerdotuꝫ⁊ ſcribe cū ſenioribꝰ: ⁊ aiūtdicētes ad illū: Dic nobis īqua ptāte hec facis. Aut qͥſeſt qui dedit tibi hāc ptātēRndens aūt ieſus dixit adillos: Interrogabo vos etego vnū v̓bū: ℟ndete mihi: Baptiſmuꝫ iohānis decelo erat: an ex hominibꝰ?At illi cogitabāt intra ſedicentes: Quia ſi dixerimꝰde celo: dicet. Quare gͦ noncredidiſtis illi? Si aūt dixerimꝰ ex hominibꝰ: plebsvniuerſa lapidabit nos. certi ſūt em̄ iohānē ꝓphetā eēEt rn̄derūt ſe neſcire vnde
eſſet. Et ieſus ait illis: Neqꝫ ego dico vobis in qua poteſtate hec facio. Cępit aūtdicere ad plebē ꝑabolā hācHō qͥdā plātauit vineā: etlocauit eā colonis: ⁊ ip̄e pegre fuit multis tꝑibꝰ. Et intēꝑe illo miſit ad cultoresſeruū: vt de fructu vinee darent illi. Qui ceſū dimiſer̄teū inanē. Et addidit alterū ẜuū mittere. Illi at̄ hūcqͦꝫ cedētes ⁊ afficiētes cōtumelia: dimiſerūt inanē. Etaddidit t̓ciū mitte̓: qͥ ⁊ illūvulnerantes eiecerūt. Dixit aūt dn̄s vinee: Quid faciā? Mittā filiū meū dilectum: forſitā cū hunc viderint verebūt̉. Quē cū vidiſſent coloni cogitauerūt intra ſe dicentes: Hic ē heresoccidamus illū: vt nr̄a fiathereditas. Et eiectū illumexͣ vineaꝫ occiderūt. Quidgͦ faciet illis dn̄s vinee? Ueniet ⁊ ꝑdet colonos iſtos ⁊dabit vineā alijs. Quo audito dixerūt illi: Abſit. Ille at̄ aſpiciēs eos ait Quideſt gͦ hoc quod ſcriptū ē: lapidē quē reprobauer̄t edificantes hic factus eſt in caput anguli? Oīs qͥ ceciderit ſupra illū lapidē ꝯqͣſſabit̉ ſupra quē aūt cecideritꝯminuet illū. Et querebātprīcipes ſacerdotū ⁊ ſcribemittē ī illū manꝰ illa horaet timuerūt ppl̓m. Cognouerūt .n. ꝙ ad ip̄os dixerit ſimilitudinem hanc. Et obſeruantesᶜ miſeruūt inſidiatores qͥ ſe iuſtos ſimularēt
abſcondita ſunt ⁊cͣ. g Et circūdabūt te inimici tui. ſcꝫromani. h Uallo .i. cū exercitu valde forti. i Et coanguſtabūt te vndiqꝫ. intantū ꝙ p̄anguſtia famis inuente ſunt mulieres filios ꝓprios comediſſe: ẜm ꝙ refert ioſephus libro de iudaico bello: et cātāte deſtructionis ſb̓dit̉k Eo ꝙ nō cogͦueris tp̄s viſitationis tn̄e. p̄dicationēchriſti recipiendo:ſed magis vſqꝫ admortē ip̄m ꝑſeq̄ndo. l Et ingreſſus. Hic ꝯn̄r ī chriſto on̄dit̉ rigor vltionis in hͦ ꝙ vēdētes ⁊ emētes intēplo inde eiecit ꝑ h̓deſignans ꝙ eſſentcijciēdi in gehennā⁊ ptꝫ ſnīa ex dictisMat. xxj.inPrincipes autē. h̓ꝯſequēter deſcribitur obſtinatio pͥncipū iudeoꝝ et pͥmoqͣꝫtum ad interiorē machinationeꝫ:ſcd̓o qͣꝫtū ad exteriorem miſerationē:ca. ſequēti. Circa pͥmū dr̄: m Prīcipes aūt ſacerdotu. qͥ precrant ī ſpiritualibus. nEt ſcribe. q̄ intēdebant doctrine legꝭ⁊ ꝓphetarū.Et principesplebis. qͥ p̄ſidebātin tꝑalibus diſponēdis. p Querebāt illū ꝑdere. excogitātes diuerſasvias ⁊ modos quomodo poſſent illūoccidere moti ex rācore et inuidia contra ip̄m: iō ſubdit̉:q At nō inueniebant. cū eēt ſanctiſſimus: nec etiā audebant timore populi: iō ſubdit̉.r Oīs enim ppl̓sſuſpenſus erat audiens illuꝫ .i. valdeattētus ad audiendā ſanctā eius doctrinā.In ca. xix. vbi dr̄in poſtilla: Et ſic vr̄dicere ꝙ nō fuit iudeus natiōe ſꝫ gentilis.AdditioUod auteꝫzacheus ſitnatione hebreus ſatis on̄dit̉ ꝑ rōnes poſtillatoris: nec beda ꝯtrariūvr̄ dicere ſi bene intelligant̉ ꝟba euāgelij: qͥbꝰ ſnīam ſuaꝫadaptat. nā xp̄s dixit ꝙ ſalus facta eſſet huic domui .ſ. zaheo babitatori eo ꝙ eſſet filius abrae. Cōſtat aūt ꝙ nonuit ſalus facta zacheo eo ꝙ de ſtirpe abrae genitus eſſet
ſed qꝛ eius fidem eſt imitatus: et ſic referenda ſunt verba Bede ad cauſam ſalutis .ſ. zachei. nō aūt ad eiꝰ ſtirpem tm̄. ſil̓iter ex dictis Ambroſij dicentis: zacheꝰ exiguus meritis ſicut populus nationū ⁊c̄. non videt̉ dicere ꝙ ſit de populo nationū: ſed ꝙ ſit de figura populinationū: nō eſtaūt incōueniēsvt aliquis d̓ natione iſracliticafiguret nationēgentiliū: ſicut luce. xv. ca. d̓ filioꝓdigo.Ca. xx.T factūeſt. Hicconſeq̄nter deſcribit̉ iudeoꝝ obſtinatōquantū ad inſidiationē exteriorē ꝯtra chriſtū⁊ primo circa hͦdeſcribit̉ eoruꝫmalicia inſidiāſſcd̓o eorum ſuꝑbia ad hoc incitans: ibi. Audiente omni populo. prima in duas partes: quiaprimo eorū malicia deſcribit̉.ſecundo ꝯfutatio concludituribi. Reſpondentes autem. Prima adhuc ī duas: quia primodeſcribit̉ malicia principū inſidiādo chriſtoꝑ ſeipſos: ſecundo ꝑ miniſtrosibi. Et obſeruātes miſerūt inſidiatores. Circaprimuꝫ premittit̉ maligna int̓rogatio: ſecundo ſubditur int̓rogantiū confutat ō: ibi. Reſpōdens auteꝫ. Etiſta ſecunda ꝑsdiuidit̉ in duo:quia chriſtus pͥmo cōfut at eosreſponſiōe cauta: et ſecūdo parabolica ad hocapta: ſecūda ibiCepit autem dicere. Sententiaautem iſtarumpartium ptꝫ exdictis math. xxjb Et obſeruantes. Hic deſcribitur inſidiatio principum iudeorum contra chriſtum per miniſtros: cuꝫ dicitur. c Miſerunt inſidiatores qui ſe iuſtos ſimularent: vt ſub ſpecie iuſticie facilius Chriſtum deciperent: ſed dicitur Prouer .j. Fruſtra iacitur rbete an̄