Euangelium

vt circūcideret̉ puer:ʸ vocatū ē nomē eiꝰ ieſus. Qd̓ vocatuꝫ eſt ab angelo pͥuſꝙͣ invtero ꝯciperet̉. Et poſtꝙͣimpleti ſunt dies purgationis eiꝰ ẜm legē moyſi:ª tulerūt illum in hieruſalē: vtſiſterēt eum dn̄o: ſicut ſcriptū ē ī lege dn̄i:ᵇ Quia om̄emaſculinū adaperiēs vuluā ſanctū domino vocabit̉Et vt darent hoſtiā ẜm ꝙ

dictū ē in lege dn̄i: par turturū aut duos pullos colūbaꝝ. Et ecce hō erat ī hieruſalēᵉ cui nomē ſymeōᵗ Ethō iſte iuſtꝰᵍ ⁊ timoratꝰʰ expectās ꝯſolatōꝫ iſrl̓: ⁊ⁱ ſpūſſcūs erat ī eo. Et rn̄ſūᵏ accepit a ſpūſcō: n̄ viſuꝝ ſe mortē: niſi pͥus videret xp̄m dn̄iEt venit ī ſpū ī tēplū.i. g.cū īducerēt pueꝝ ih̓m ꝑentes eiꝰ vt facerēt ẜꝫ ꝯſuetu-

ꝯſummati ſunt dies octo. hoc erat tp̄us determīatū circūciſioni ꝓut hr̄ Gen̄. xvij. Voluit autē xp̄s circūcidi: qͣꝫuisnō eſſet legi ſubiectꝰ. pͥmo vt on̄deret ī ſe veritatē carnishūane ꝯͣ manicheū: qͥ dixit ip̄m deū habuiſſe corpꝰ fantaſticū: ⁊ ꝯͣ valentinū dicentē xp̄m corpꝰ de celo attuliſſe. ſecndo vt approbaret circūciſionemquā deus olim inſtituerat. tercio vton̄deret ſe eſſe degenere abrae: quicircūciſiōis mādatū accepit: Gene.xvij. Et facta ē repromiſſio de xp̄o.quarto vt iudeisexcuſationē tolleret de nō recipiendo eum ſi eſſet incircūciſus. quintovt obediētie ꝟtutēnobis ſuo cōmendaret exemplo: p̄ceptū legis obſeruās: cui tn̄ nō eratſubiectuſ. ſexto vtqui in ſil̓itudinē carnis peccati venerat remediū quo caropeccati ꝯſueuerat mūdari non renueret. ſeptimo vt legisonus in ſe ſuſtinēs alios a legis onere liberaret. ẜm illudGal̓. iiij. Miſit deus filiū ſuum factum ſub lege: vt eos qͥſub lege erant redimeret. y Uocatū eſt nomen eiusieſus. non dicit impoſitū: qꝛ a deo fuit impoſitū hoc nomēſed ꝑ angelū denūciatū marie ⁊ ioſeph: ⁊ per ip̄os alijs diuulgatū. Et qꝛ aliquis infidelis potiſſime iudeus ꝙ hocnomen non fuiſſet cōuenienter impoſitū poſſet argueretum qꝛ Eſa. lxij. dicit̉: Uocabit̉ tibi nomen nouuꝫ qd̓ osdn̄i nominauit. hoc aūt nomen ieſus non erat nouū tuncqꝛ ante alij fuerāt nomīati hoc nomīe: vt pꝫ de ieſu filio ioſedech: ⁊ d̓ ih̓u naue: ⁊ in genealogia xp̄i q̄ deſcribit̉ ca. ſe.vbi idē hr̄. Itē qꝛ eſa. vij. dr̄: Uocabit̉ nomē eiꝰ emanuel⁊ .viij. dr̄: Voca nomē eiꝰ accelera ſpolia detrahe̓ ⁊cͣ. et. ix.Uocabit̉ nomē eiꝰ: admirabil̓: ꝯſiliariꝰ: deꝰ: fortis. q̄ noīaſūt alia a nomīe ieſu. ⁊ ſimilia pn̄t induci de alijs locꝭ ſcripture: ideo dicendū ꝙ hoc nomen fuit ꝓprie impoſituꝫ ei.Nomīa em̄ ſi bn̄ imponant̉ imponi debent a ꝓprietatibꝰrerū: ⁊ hoc patꝫ de nomībus geneꝝ ⁊ ſpecieꝝ: de quibꝰ dr̄:iiij. meta. Ratio quā ſignat nomē eſt diffinitio: que deſignat propriam rei naturā. Nomina auteꝫ ſingulorū hominū ſi bene imponant̉ imponi debent ab aliqua ꝓprietate eius: cui imponit̉ nomen: aliquādo a tempore: ſicut nomina aliquoꝝ ſanctoꝝ imponūtur pueris natis in feſtiseorum: vel a cognatiōe: ſicut cum filio imponit̉ nomē patris: vel alicuiꝰ de cognatiōe eius. Aliquādo ab euentu ſicut moyſes vocauit filios ſuos: vt habetur Exo. ij. Aliqn̄aūt ex aliqua qualitate eiꝰ cui nomē imponit̉ ſicut Gen.xxv. Primogenitus yſaac vocatus eſt Eſau qd̓ interp̄tatur rubeus vel ruſus: qꝛ de vtero matris exiuit ruſus ⁊ totus in morē pellis hiſpidus. Aliquādo ex aliquo dono deigratuito ſicut math̓. xvj. dictū eſt petro: Tu es petrus etſuper hanc ⁊cͣ. ⁊ Ioh̓is .j. Tu vocaberis cephas. igitur qꝛhomini chriſto hoc munus gratie collatū erat: vt per ip̄aꝫomnes ſaluerent̉: ideo vocatū eſt cōuenienter nomē eiꝰieſus .i. ſaluator vel ſalus. ⁊ hanc rōnem aſſignauit angelus ioſeph. math̓. jͣ. d. Uocabis nomē eius ieſum: ip̄e em̄ſaluū faciet populū ſuū a peccatis eoꝝ. Ad pͥmū dicendūꝙ hoc nomē fuit nouū in chriſto inqͣntū fuit ei impoſitumab hac ꝓprietate: quia eſt omniū ſaluator que non fuit inaliquo precedēti: licet fecerint ſalutē in aliquo facto particulari: ſicut ieſus naue ſaluauit populū iſrael hoſtes eiusdebellando: vt legit̉ in libro Ioſue: et ita pōt dici de alijs.Ratio autē huiꝰ nomīs emanuel qd̓ interp̄tat̉ nobiſcumdeus includit̉ in nomīe ieſu. Per hoc em̄ ꝙ fuit nobiſcū ꝑſuam incarnationem fecit nobis ſalutem: ⁊ eodeꝫ modo

poteſt dici de alio: quia ſaluauit nos infernū ſpoliādo:⁊ ſic de tercio ⁊ cōſimilibꝰ. z Et poſtqͣꝫ impleti ſuntHic conſequenter agit̉ de pueri oblatione: vbi primodeſcribit̉ huiꝰ oblationis p̄ſentatio: ſecūdo preſentatireceptio: ibi. Et ecce homo. tercio recepti comēdatio:ibi. Et erat anna. Circa primūſciendū ꝙ ī legeveteri circa pueros natos duofiebāt ī templo:vnuꝫ erat generale omībꝰ: qꝛ ꝓfilio nato vel filia cōpletis diebus purificationis matris offerabat̉ ſacrificiū:vt hr̄ Leuit̓. xij.Alid̓ erat ſpeciale circa pͥmogenitos: quia erātꝯſecrati dn̄o eoꝙ ꝑcuſſit pͥmogenitos egyptiorū filios iſraelſaluans: ⁊ ideo offerebant̉ in templo et redimebant̉:vt habet̉ Exo. xiij. Chriſtus autē fuit primogenitꝰ vtdictum eſt ſupra: ⁊ ideo vtrunqꝫ fuit factum circa eū:vt hic dicitur: ⁊ primo qͣꝫtum ad id qd̓ erat ſpeciale primogenitis: cum dicit̉: a Tulerūt illum in hieru.vt ſiſte. eum .i. offerent. domino. cuiꝰ cauſa ſubditur:b Quia omnē maſculinū adaperiēs vuluā .i. primonaſcens cuiuſmodi erant primogeniti. ſecūdo qͣꝫtumad illud qd̓ erat generale: quod notat̉ cum dicitur:c Et vt darent hoſtiā ⁊cͣ. par turturū: aut duos pullos columbarū. iſta erat oblatio pauperū: ẜm ꝙ habet̉Leui. xij. ex quo patet ꝙ ſupradictum eſt de paupertate Marie et Ioſeph. Sciendum autē circa hoc ꝙ beata virgo non tenebatur ad iſta que dicta ſunt de purgatione: quia Leui. xij. ſcribitur: Mulier ſi ſuſcepto ſemine peperit maſculū ⁊cͣ. ⁊ ideo lex illa ligabat tm̄ mulieres de viri ſemine cōcipientes: quod non habuit locum in virgine. hoc etiam patꝫ per hoc quod hic dicit̉:⁊ accipitur de Exo. ⁊ Leuit̓. Omne maſculinū adaperiens vuluam ⁊c̄. Ex quo patꝫ ꝙ loquit̉ de maſculinoconcepto et nato per aꝑtionem clauſtri virginalis: qd̓non habuit locum in beata virgine que virgo permaſit in cōceptū ⁊ partu. Verūtamē ſicut eius filius circūcidi voluit et legalia obſeruare ex ſua humilitate: qͣꝫuis non teneret̉: ſic beata virgo que fuit humillima voluit obſeruare. d Et ecce homo. Hic deſcribit̉ chriſti p̄ſentati receptio. vbi primo deſcribitur recipientisconditio: cum dicit̉: Et ecce homo erat in hieruſalem.in loco ſolēni ⁊ ſacro: tū qꝛ ibi erat diuinus cultus: tuꝫqꝛ ibi erat ſtudiū legis ⁊ ꝓph̓aꝝ. e Cui nomē ſymeon. ex hoc pꝫ eius fama: qꝛ inter ſacerdotes erat famoſus ⁊ nomīatꝰ. patꝫ etiā eiꝰ ſancta vita: cū dr̄: f Ethomo iſte iuſtus. recte ſe hn̄do ad ꝓximū. g Et timoratꝰ. quo ad deū. h Expectas ꝯſolationē iſrael.qͣꝫtuꝫ ad fidei rectitudinē. i Et ſpirituſſanctꝰ eratin eo. qͣꝫtum ad gratie plenitudine: qꝛ nō ſoluꝫ habuitgr̄aꝫ iuſtificante: ꝓut hr̄ cōiter a iuſtis: ſꝫ etiā qͣꝫtuꝫ adillumīatiōes ⁊ ꝯſolatiōes diuinas ſpeciales: ido ſb̓dit̉k Et reſpōſum accepit a ſpūſancto. in or̄onibus ſuisdeuotis ad deum: tunc em̄ erat opinio cōmunis apudintelligentes ꝙ īminebat aduentꝰ xp̄i ẜm ſigna a pr̄iarchis ⁊ ꝓphetis data: et ideo ſymeon de hoc feruentiꝰorabat deum: ⁊ in or̄one rn̄ſum acceperat ꝙ xp̄m natūvideret anteꝙͣ vitā p̄ſentē finiret. l Et venit in ſpūin templū .i. per reuelationē ſpūſſancti vt videret chriſtū ſicut erat ei ꝓmiſſum. m Et cū inducerēt pueꝝieſum. ad faciēdū q̄ p̄dicta ſunt ẜm legē. a Et ipſe