Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Euangelium

narratiōesᶜ que ī nobis cōplete ſt̓ reꝝᵈ ſicut tradider̄tnob̓ qͥ ab initio ipſi vider̄tet miniſtri fuerūt ſermoniſviſū ē et mihi aſſecuto oīaa pͥncipio diligent̓ ex ordīetibi ſcribe̓ᵍ optīe theophile: vt cognoſcas eoruꝫ verborumᶜ d̓ quibus eruditusesᵏ veritatemIncipit euāgeliū ẜꝫ lucā.Ca. j.Uid ī diebus herodis re-gis iudeeºſacēdosquidam nomine zachari-

asᶜ de vice abiaᵇ et vxor illius de filiabus aaron:ᵉ ⁊ nomen eius elizabethᶠ Erantautem iuſti ambo ante deumᵍ incedentes in omnibꝰmandatis ⁊ iuſtificationibus dominiˡ ſine querelaᵏ ⁊non erat illis filius: eo ꝙeſſet elizabeth ſterilis ⁊ ambo proceſſiſſent in diebꝰ ſuis. Factum eſt autem cuꝫſacerdotio fungeretur zacharias in ordine vicis ſueante deum: ſecundum conſuetudinem ſacerdotijⁿ ſorte exijtᵈ vt incēſuꝫ poneretingreſſus in templum dn̄i.Et omnis multitudo po-

ſcipl̓orum xp̄i ſcripta fuerāt ſicut pleniꝰ dcm̄ eſt in ꝓlogohiero.: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄ a Qm̄quidē .i. certe. b Multi conati ſunt ordīa. narra. rerū .i. geſtoꝝ euāgelicoꝝ: qꝛ ſicut dcm̄ eſt aliqͥ ſcripſerāt vere: ſed tn̄ aliqͣ omittendo: aliqui aūt falſi hereſes inferendo c Que in no. comple.ſt .i. in euangelio anob̓ ſcripto: qꝛ cōpleuit dicta eoꝝ q̄vera ſcripſerant: etexcluſit dicta eoꝝqͥ falſa inſeruerāt.d Sicut tra. nobiſ qͥ ab mi. ip̄i vid̓..ſ. ip̄i apl̓i a qͥbꝰ didicit ꝟitatē euāgēlij. e Uiſuꝫ eſt⁊ mihi aſſecuto .ſ.veritatē euangelijmō p̄dicto. ſOīa a prin. dili. exor. tibi ſcribere. qͥaincepit euangeliūſuū a ꝯceptiōe precurſoris ⁊ ſaluatoris. Ꝙ auteꝫ dicitomnia nō eſt intelligendū ꝙ oīa actaxp̄i ſcripſerit: qꝛ totus mūdus nō poſſet caꝑe tantā ſcripturā: vt hr̄ iohā.xxj. ſed accipit̉ hicoīa qꝛ ſcripſit d̓ oībꝰ neceſſarijs qͦrūnoticia erat neceſſaria ad ſalutē g Optime theophi.Ex hoc verbo dixerūt aliqͥ ꝙ iſte theophilꝰ fuit vir potēset princeps in achaia: qꝛ paulus tali mō loquēdi vtit̉ adfeſtū Actuū. xxvj. Nō inſanio optime feſte. Sꝫ illud motiuuū nullum vr̄: qꝛ talis modus loquendi ꝓprius ē ad p̄latos qͥ alios dn̄t excelle̓ ī bonitate vite. Itē nō ē veriſil̓eꝙ tantꝰ euāgeliſta omiſſis ep̄is ad qͦꝝ officiū ſpectat euāgeliū ſcire ⁊ de hoc alios doce̓ ſcriberet pͥncipi ſecl̓ari euāgeliū. Et iō melius vr̄ dicēdū ꝙ fuit ep̄s vt dcm̄ ē. sͣ. et hͦvr̄ ꝑ hoc qd̓ ſubdit̉. Quibus eruditꝰ es ⁊cͣ. dicit gͦ. Optime theophile. nō ꝙ ꝓ ip̄o ſolo ſcribe̓t: ſed qꝛ ſcripturā eidirigebat ꝓ ip̄ius ⁊ oīm fideliū ſalute. h Vt cogno..ſ. pleniꝰ. k Ueritatē eoꝝ verboꝝ. ad fidē catholicamꝑtinentiū. i De qͥbus eruditus es ⁊cͣ. nō tn̄ ita ꝑfecteſicut poſt lectione huius ſcripture.Poſtilla nicolai de lyra ſuꝑ euāgeliū btī luce incipit.Capitulum. j.Uit in diebꝰ. Hic incipit lucas narrationē euangelij: ⁊ diuidit̉ in quatuorpartes: qꝛ prīo deſcribit̉ ſaluatoris ingreſſus in mūdū ꝑ ſuā incarnationē:ſcd̓o eius ꝓgreſſus ꝑ ſuā p̄dicationē.iij. c. tercio eiꝰ egreſſus de md̓o ꝑ ſuāpaſſionē. xxij. c. qͣrto eiꝰ egreſſꝰ ad patrē ꝑ ſuā reſurrectionē ⁊ aſcēſionē. xxiiij. c. pͥma in duas:qꝛ prīo deſcribit̉ p̄curſoris ⁊ ſaluatoris cōceptꝰ: ſcd̓o vtriuſqꝫ ortus circa mediū hꝰ ca. ibi. Exur. an̄t ma. prima adhuc in duas: qꝛ primo deſcribit̉ ꝯceptꝰ p̄curſon: ſcd̓o ip̄iꝰſaluatoris ibi. In mēſe aūt. vj. Girca primū ꝯceptꝰ precurſoris on̄dit̉ mirabilis ex tribꝰ: primo ex parētū ꝯditōne: ſcd̓o ex angelica nunciatiōe: ibi. Fcm̄ ē at cū ſacer. tercio ex pr̄is increduli punitiōe: ibi Et dixit zacha. Circa pͥmū in deſcribēdo cōditionē parētū btī ioh̓is p̄mittit̉ tꝑsregis ſub qͦ fuit: cū redicit̉. Fuit in diebꝰ herodis regꝭ iudee ⁊cͣ. qꝛ iacob pr̄iarcha ſpū ꝓphetico dixit Gen̄. xlix. Signū aduētus xp̄i: qn̄ regnū iudee eſſet trāſlatū ad alienigenā ẜm ꝙ dr̄ ibidē. Nō auferet̉ ſceptrū de iuda ⁊ dux de

femore eius donec veniat q̄ mittendus eſt ⁊cͣ. Iſte autē herodes fuit alienigena: qꝛ pr̄ ſuus fuit idumeꝰ. bSacer. quidā no. zach̓. ꝑ expreſſionē noīs intelligit̉ ꝙiſte fuit famoſus in vita ⁊ doctrīa.cDe vice abia.ẜm ꝙ dr̄. jͣ. paral̓. xxiiij. Dauid volens ampliare cultuꝫdei ordinauit dexxiiij. generationibꝰ. xxiiij. ſacerdotes qͥ ſucceſſiue ẜuirēt ꝑ hebdomodas in tēplo dn̄i: et octaua ſors ceciditſuꝑ abiā: vt ibi.dr̄ de quo deſcendit iſte zacharias. d Et vior illius de filiabus aaron. hocexprimit̉: qꝛ ꝑꝑdignitatē ſacerdotalem: filie detribū aaron diligentius ⁊ honeſtius ſeruabāt̉.Et nomē eꝰelizabeth: quodnomē exprimit̉ꝓpter eiꝰ bonamfamam ⁊ vitaꝫ.ſicut dcm̄ eſt dezacharia: vn̄ ſb̓dit̉ f Erantaūt iuſti ābo an̄deū. hoc dr̄ ad excludendū hypocriſis fictionem. gIncedentes in oībus mandatis: qͣꝫtū ad obſeruantiāmoralium p̄ceptorū. h Et iuſtificati. dn̄i. qͣꝫtū adobſeruantiam ceremonialiū. iSine querela. ꝙͣtūad obſeruantiā iudicialiū: qꝛ pacifice ad ꝓximos ſe habebāt. k Et nō erat eiꝰ filiꝰ. cꝰ duplex cā ſubditur:vna ſpecialis mulieri .ſ. ſterilitas: alia cōis viro ⁊ mulieri .ſ. ſenectus: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. l Eo ꝙ eēt eliſa. ſte. etambo ꝓceſ. in die. ſuis. ita ꝙ tranſierāt tp̄s generandiin pr̄e ⁊ ꝯcipiendi in mr̄e ẜm curſum cōem nature. Exquo apparet ꝯceptō p̄curſoris miraculoſa: qꝛ nō fuit ꝑnatura tm̄: ſed ꝑ naturā gr̄a diuina adiutā. m Factū eſt aūt. Hic deſcribit̉ ꝯceptio p̄curſoris mirabilisex denūciatiōe angelica: ⁊ primo deſcribit̉ loci ꝯditio:ſcd̓o denūciatio āgeli: ibi. Apparuit aūt. Circa pͥmū dr̄m Factū ē aūt cū ſacer. fun. ⁊cͣ. pr̄i .n. exn̄ti ī loca ſancto .ſ. ī tēplo ⁊ ī diuīo officio occupato: facta ē diuīa denūciatio de ꝓle hn̄da ad denotādū ſctītatē futurā prol̓n Sorte exijt. qꝛ diſtributiōes hebdomodaꝝ in qͥbꝰſucceſſiue debebant. xxiiij. ſacerdotes miniſtrare: vt p̄dictū eſt fuerūt diſtributē ꝑ ſortē: vt hr̄. j. Paral̓. xxiiijo Ut incenſum poneret ⁊c̄. Ex hoc loco dixerūt aliqͦꝙ zacharias fuit pontifex vel ſumus ſacerdos: qꝛ inceſum ponere ſemel in anno intra ſcm̄ſanctoꝝ .ſ. in feſtoexpiatiōis ſoli ſummo ſacerdoti erat licitū: ⁊ hoc vr̄ dicere ambroſiꝰ ⁊ beda ſuꝑ locū iſtū: ⁊ tp̄s ꝯceptōis p̄curſoris vr̄ ꝯcordare: qꝛ feſtū expiatiōis celebrat̉ decimadie ſeptēbris: ⁊ pꝰ illud fuit ꝯceptio btī ioh̓is circa finē eiuſdē mēſis reuerſo zacharia ad domū ſuā poſt cōpletionē officij ſui: ⁊ ſic ab illo tꝑe vſqꝫ ad natiuitateꝫbtī ioh̓is fluxerūt. ix. menſes qͥ ꝯtinēt ꝑiodū a ꝯceptupueri vſqꝫ ad natiuitatē. Sed qual̓r ille zacharias fuerit ſummus ſacerdos nō legit̉: iō ad declarationē huiꝰdixerūt aliqͥ ꝙ. xxiiij. ſacerdotes p̄dicti erant equalesin ordine ⁊ indignitate: nō tn̄ ſimul ſed ſucceſſiue: qꝛ ille in cuius hebdomoda feſtū expiatiōis cadebat eratſummus ſacerdos toto illo anno. Et ad hoc ꝯfirmādūinducūt illud qd̓ dr̄ ioh̓. xj. ꝙ cayphas erat pōtifex anni illiꝰ. Dicūt gͦ ꝙ zacharias fuit ſummꝰ ſacerdos āuo