Euangeliū

qꝛ vnꝰ ē deꝰ ⁊ nō ē aliꝰ pretereum. Et vt diligat̉ ex totocorde ⁊ ex toto ītellectu: etex tota aīa: ⁊ ex tota fortitudine: ⁊ diligere ꝓximū tanꝙͣ ſeipſū: maiꝰ eſt oībꝰ holocauſtomatibus ⁊ ſacrificijsIeſus āt vidēs ꝙ ſapienterrn̄diſſꝫ: dixit illi: ᶜ Nō es lōge a regno dei. Et nemo iāaudebat eū īterrogare. Etrn̄dēs ieſus dicebat docēsī tēplo. Quō dicunt ſcribechriſtū filiū eē dauid? Ip̄eeī dauid dic̄ ī ſpūſctō. Dixit dn̄s dn̄o meo ſede a dextris meis: donec ponā inimicos tuos: ſcabellū pedūtuoꝝ. Ipſe ergo dauid dicit eū dn̄m: ⁊ vn̄ ē filiꝰ eius?Et ml̓ta turba libēt̓ eū audiebat: Et dicebat eis ī doctrina ſua. Cauete a ſcrib̓:qͥ volūt in ſtolis ābulare: ⁊ſalutari ī foro: ⁊ ī pͥmis cathedris ſedere ī ſynagogis⁊ pͥmos diſcubitꝰ in cenis.Qui deuorāt domos viduaꝝ ſub obtētu ꝓlixe or̄onishi accipiēt ꝓlixiꝰ iudiciuꝫ:

Et ſedēs ieſus ꝯͣ gazophylatiū aſpiciebat quō turbaiactaret eſ ī gazophylatiū:⁊ ml̓ti diuites iactabāt ml̓ta. Cū veīſſet āt vna viduapauꝑ: miſit duo minuta qd̓ē qͣdrās. Et ꝯuocās diſcipulos ſuos ait ill̓: Amē dicovob̓: qm̄ vidua hͨ pauperplus oībꝰ miſit qͥ miſer̄t ingazophylatiū. Oēs eniꝫ exeo qd̓ abūdabat ill̓ miſer̄thec v̓o de penuria ſua oīa q̄habuit miſit totū victumſuum.Ca. xiij.T cū egredēt̉ d̓ tēplo:nit illi vnꝰ ex diſcipul̓ſuis. Mgr̄ aſpice qͣles lapides ⁊ qͣles ſtructure: Et rn̄dēs ieſus ait illi: Uid̓s haſoēs magnas edificatiōes:Nō relinq̄t̉ lapis ſuꝑ lapidē qͥ n̄ deſtruat̉. Et cū ſederet in monte oliuaꝝ cōtratēplū: īterrogabāt eū ſeꝑatim petrꝰ ⁊ iacobꝰ ⁊ iohannes ⁊ andreas.ʰ Dic nobisquando iſta fient: et quodſignum erit quādo hec omnia incipient cōſummari?

accipiamꝰ malā tāqͣꝫ deciꝑe volētis inimicū: ſꝫ tanqͣꝫ experi volentis āpliꝰ ignotū. n Et dilige̓ ꝓximū tāꝙͣ ſeipſū⁊cͣ. Circa hoc eī tūc erāt opiniōēs doctoꝝ: qꝛ qͥdā dicebātſacrificia ⁊ oblatōes magꝭ eē accepta deo qͣꝫ exercitiū ī operibꝰ charitatis. alij aūt dicebāt cōtrariū: ⁊ huiꝰ opiniōis q̄vera ē videt̉ fuiſſeſcriba: ⁊ ꝓpt̓ hoc eꝰdictuꝫ approbat̉ axp̄o: cū ſubdit̉:o Non es longea regno dei. i. a veritate euāgelij q̄ ī pl̓ibus locis vocat̉ regnū dei ⁊ inde credēdū eſt ꝙ iſte conuerſus fuit ad chriſtum. p Et rn̄dens ieſus. Hic deſcribit̉ ꝯfutatō ſcribaꝝ. ⁊ primo ponitur dicta confutatio: ſcd̓o diſcipulorū īſtructio: ibi. Etſedēſ ieſus ꝯtra gazophylatiū. Sententia pͥme ꝑtis pꝫex dictꝭ math. xxiijexcepto qd̓ ſubdit̉:q Qui deuorantdomos viduaꝝ. bonaͣ eaꝝ ſibi attrahēdo: fallaciter ꝑ ſil̓atione ſanctitatis.r Hi accipient ꝓlixius iudiciū. qꝛ ſiml̓ata ſanctitas duplex ē iniqͥtas. ẜmꝙ dicit hie ronymꝰs Et ſedēs ieſusꝯtra gazophylatiūHic ponit̉ diſcipuloꝝ inſtructio: ſacerdotes enim quierant auari docebāt ꝙ ille qui plusofferebat in tēploabſolutē loquēdoplꝰ hēbat d̓ me̓itoqd̓ ē falſū: qꝛ quantitas meriti nō accipit̉ ẜm quātitatē doni abſolute: ſed ꝑcomꝑationē ad facultatē dantis: ⁊ ꝓmptitudinē ſue volūtatis: ⁊ deuotionis: ⁊ hāc ſnīaꝫ docet chriſtus: cū dicit̉:s Et ſedēs ieſus ꝯͣ gazophylatiū: locus erat vbi ponebatur pecunia oblata ꝓ neceſſarijs tēpli ⁊ ſacerdotū ⁊ miniſtroꝝ. t Et multi diuites iactabāt ml̓ta. ẜm doctrinaꝫilloꝝ ſacerdotū. ſequit̉ ſententia xp̄i. v Uidua hͨ pauper plus oībꝰ miſit: nō abſolutē loquēdo ſꝫ cōſiderata facultate ſua: plus eſt em̄ vni pueri ferre quinqꝫ: qͣꝫ viro forti. ferre viginti: ⁊ eodē mō plus ē pauperi dare modicū qͣꝫdiuiti multū modo p̄dicto.In ca. xij. vbi dr̄ in poſtilla ꝙ quātitas meriti nō accipitur ẜm quātitatē doni.Additio.Equātitate meriti quō accipi debet ꝓprie hr̄ in prima ꝑte. q. lxxxxv. arti. iiij. in cor. q. vbi ſic quātitasmeriti ex duobꝰ pōt penſari. Uno modo ex radicecharitatis ⁊ gratie: ⁊ talis quātitas meriti rn̄det p̄mio eſſentiali qd̓ ꝯſiſtit in dei fruitōne: qͥ em̄ ex maiori charitatealiqͥd facit fruet̉ deo ꝑfectius. Alio mō pōt penſari quātitas meriti ex quātitatē oꝑis q̄ qͥdē ē duplex .ſ. abſoluta etꝓportionabil̓. Udua ei q̄ miſit duo era minuta in gazophylatiū minus opus fecit quantitate abſoluta qͣꝫ illi quimagna poſuerūt: ſꝫ quātitate ꝓportionabili viduā plꝰ fac̄ẜm ſnīam dn̄i: qꝛ magis eius facultatem ſuꝑabundabat:

vtraqꝫ tn̄ quātitas meriti rn̄det p̄mio accidentali qd̓ ēgaudiū de bono creato: hec ſanctus Tho. Quibus bene conſideratis ⁊ ad ꝓpoſitū applicatis: ptꝫ ꝙ hec vidua comendat̉ a chriſto: ⁊ hoc ſolū ꝙ quantitate ꝓportionabili plus fecit qͣꝫ alij qͥ maiora obtulerūt: nō autēde quātitate meriti eſſentialis q̄ꝯſiſtit in radicecharitatis: q̄ qͥdē charitas ē cāꝓxima deuotionis. Un̄nō dixitxp̄c: hͨ vidua plꝰmeruit ſed dixitplus oībꝰ miſit.Replica.N ca. xij.vbi poſtillator diēꝙ quantitas meriti non accipit̉ẜm quātitatemdoni: ibi. Burgꝭ.dicit ſatis bene⁊ conformit̉ cuꝫſancto tho. ⁊ poſtil. ſed addit deſuo ꝙ xp̄s nō cōmendauit viduam de quantitate meriti eſſentialis quod conſiſtit in radice charitatis que ē cāꝓxima deuotionis: ſꝫ ſic dicendo videt̉ chriſtūnō directe r̄probaſſe erroreꝫ ſacerdotū dicētiūꝙ plus mereturqui plus offert.Hoc aūt probatchriſtus eſſe falſum de vidua q̄obtulit minutaduo: quia maioris meriti eſt exmagna deuotione offerre modicum qͣꝫ remiſſa deuotione multum: qͥadeus plus penſat affectum qͣꝫ cenſum ẜm beatū Gregꝭ.Si igit̉ vidua cōmendatur ex deuotione que ẜm Burgen. cauſatur ex charitate ſequit̉ ꝙ eius comendatio ꝑtinet ad quantitatem meriti eſſentialis cuius oppoſitum dicit Burgen.¶ Capitulum. xiij.T cū egrederet̉ de tēplo. Superiꝰ a prīo ca. vſpedo ⁊ beneficia conferendo hic incipit doceqꝫ huc docuit chriſtus ꝑ viā amoris miracl̓a fare ꝑ viaꝫ timoris terrorē futuri iudicij incutiēdo. Et circa hoc prīo duplex queſtio ꝓponit̉: ſcd̓o ſoluit̉: ibi. Etreſpōdens ieſus. Circa primū p̄ponit̉ q̄onis occaſio ꝑhoc ꝙ xp̄c tēplū p̄dixit deſtruendū: ⁊ iō diſcipuli queſierunt ab ip̄o primo d̓ tempore huius deſtructionis qd̓notat̉ cū dicit̉. b Dic nobis quando hec fient: ⁊ qꝛpoſt deſtructōeꝫ tēpli credebāt de ꝓpinquo vltimum iudicium fieri: ideo de hoc queſierunt ſecundo: quod notatur cū dicit̉. c Et qd̓ ſignum qn̄ hec oīa incipient